Tổ đình Ba La Mật366 Nguyễn Sinh Cung, TP. Huế
← Phạn bản GRETIL — chữ DevanāgarīTrang 2/2

Phạn tạng · Phạn bản GRETIL — chữ Devanāgarī · Luận tạng

बोधिचर्यावतार (bản khác)

Tác giả
शान्तिदेव
Thông tin
GRETIL — P. L. Vaidya: Bodhicaryavatara of Santideva. Darbhanga: Mithila Institute, 1960. (Buddhist Sanskrit Texts, 12).chữ Devanāgarī do máy chuyển tự từ bản IAST của GRETILCC BY-NC-SA 4.0

यो मान्द्यक्षुत्पिपासादिप्रतीकारचिकीर्षया / पक्षिमत्स्यमृगान् हन्ति परिपन्थं च तिष्ठति // sbca_8.122 //

यो लाभसत्क्रियाहेतोः पितरावपि मारयेत् / रत्नत्रयस्वमादद्याद्येनावीचीन्धनो भवेत् // sbca_8.123 //

कः पण्डितस्तमात्मानमिच्छेद्रक्षेत्प्रपूजयेत् // न पश्येच्छत्रुवच्चैनं कश्चैनं प्रतिमानयेत् // sbca_8.124 // यदि दास्यामि किं भोक्ष्ये इत्यात्मार्थे पिशाचता / यदि भोक्ष्ये किं ददामीति परार्थे देवराजता // sbca_8.125 //

आत्मार्थं पीडयित्वान्यं नरकादिषु पच्यते / आत्मानं पीडयित्वा तु परार्थं सर्वसंपदः // sbca_8.126 //

दुर्गतिर्नीचता मौर्ख्यं ययैवात्मोन्नतीच्छया / तामेवान्यत्र संक्राम्य सुगतिः सत्कृतिर्मतिः // sbca_8.127 //

आत्मार्थं परमाज्ञप्य दासत्वाद्यनुभूयते / परार्थं त्वेनमाज्ञप्य स्वामित्वाद्यनुभूयते // sbca_8.128 //

ये केचिद्दुःखिता लोके सर्वे ते स्वसुखेच्छया / ये केचित्सुखिता लोके सर्वे ते ऽन्यसुखेच्छया // sbca_8.129 //

बहुना वा किमुक्तेन दृश्यतामिदमन्तरम् / स्वार्थार्थिनश्च बालस्य मुनेश्चान्यार्थकारिणः // sbca_8.130 //

न नाम साध्यं बुद्धत्वं संसारे ऽपि कुतः सुखम् / स्वसुखस्यान्यदुःखेन परिवर्तमकुर्वतः // sbca_8.131 //

आस्तां तावत्परो लोके दृष्टो ऽप्यर्थो न सिध्यति / भृत्यस्याकुर्वतः कर्म स्वामिनो ऽददतो भृतिम् // sbca_8.132 //

त्यक्त्वान्योन्यसुखोत्पादं दृष्टादृष्टसुखोत्सवम् / अन्योन्यदुःखनाद् घोरं दुःखं गृह्णन्ति मोहिताः // sbca_8.133 //

उपद्रवा ये च भवन्ति लोके यावन्ति दुःखानि भयानि चैव / सर्वाणि तान्यात्मपरिग्रहेण तत्किं ममानेन परिग्रहेण // sbca_8.134 //

आत्मानमपरित्यज्य दुःखं त्यक्तुं न शक्यते / यथाग्निमपरित्यज्य दाहं त्यक्तुं न शक्यते // sbca_8.135 //

तस्मात्स्वदुःखशान्त्यर्थं परदुःखशमाय च / ददाम्यन्येभ्य आत्मानं परान् गृह्णामि चात्मवत् // sbca_8.136 //

अन्यसंबद्धमस्मीति निश्चयं कुरु हे मनः / सर्वसत्त्वार्थमुत्सृज्य नान्यच्चिन्त्यं त्वयाधुना // sbca_8.137 //

न युक्तं स्वार्थदृष्ट्यादि तदीयैश्चक्षुरादिभिः / न युक्तं स्यन्दितुं स्वार्थमन्यदीयैः करादिभिः // sbca_8.138 //

तेन सत्त्वपरो भूत्वा काये ऽस्मिन् यद्यदीक्षसे / तत्तदेवापहत्यास्मात् परेभ्यो हितमाचर // sbca_8.139 //

हीनादिष्वात्मतां कृत्वा परत्वमपि चात्मनि / भावयेर्ष्यां च मानं च निर्विकल्पेन चेतसा // sbca_8.140 //

एष सत्क्रियते नाहं लाभी नाहमयं यथा / स्तूयते ऽहमहं निन्द्यो दुःखितो ऽहमयं सुखी // sbca_8.141 //

अहं करोमि कर्माणि तिष्ठत्येष तु सुस्थितः / अयं किल महांल्लोके नीचो ऽहं किल निर्गुणः // sbca_8.142 //

किं निर्गुणेन कर्तव्यं सर्वस्यात्मा गुणान्वितः / सन्ति ते येष्वहं नीचः सन्ति ते येष्वहं वरः // sbca_8.143 //

शीलदृष्टिविपत्त्यादिक्लेशशक्त्या न मद्वशात् / चिकित्स्यो ऽहं यथाशक्ति पीडाप्यङ्गीकृता मया // sbca_8.144 //

अथाहमचिकित्स्यो ऽस्य कस्मान्मामवमन्यसे / किं ममैतद्गुणैः कृत्यमात्मा तु गुणवानयम् // sbca_8.145 //

दुर्गतिव्यालबक्त्रस्थेनैवास्य करुणा जने / अपरं गुणमानेन पण्डितान् विजिगीषते // sbca_8.146 //

सममात्मानमालोक्य यतः स्वाधिक्यवृद्धये / कलहेनापि संसाध्यं लाभसत्कारमात्मनः // sbca_8.147 //

अपि सर्वत्र मे लोके भवेयुः प्रकटा गुणाः / अपि नाम गुणा ये ऽस्य न श्रोष्यन्त्यपि केचन // sbca_8.148 //

छाद्येरन्नपि मे दोषाः स्यान्मे पूजास्य नो भवेत् / सुलब्धा अद्य मे लाभाः पूजितो ऽहमयं न तु // sbca_8.149 //

पश्यामो मुदितास्तावच्चिरादेनं खलीकृतम् / हास्यं जनस्य सर्वस्य निन्द्यमानमितस्ततः // sbca_8.150 //

अस्यापि हि वराकस्य स्पर्धा किल मया सह / किमस्य श्रुतमेतावत् प्रज्ञा रूपं कुलं धनम् // sbca_8.151 //

एवमात्मगुणान् श्रुत्वा कीर्त्यमानानितस्ततः / संजातपुलको हृष्टः परिभोक्ष्ये सुखोत्सवम् // sbca_8.152 //

यद्यप्यस्य भवेल्लाभो ग्राह्यो ऽस्माभिरसौ बलात् / दत्वास्मै यापनामात्रमस्मत्कर्म करोति चेत् // sbca_8.153 //

सुखाच्च च्यावनीयो ऽयं योज्यो ऽस्मद्व्यथया सदा / अनेन शतशः सर्वे संसारव्यथिता वयम् // sbca_8.154 //

अप्रमेया गताः कल्पाः स्वार्थं जिज्ञासतस्तव / श्रमेण महतानेन दुःखमेव त्वयार्जितम् // sbca_8.155 //

मद्विज्ञप्त्या तथात्रापि प्रवर्तस्वाविचारतः / द्रक्ष्यस्येतद्गुणान् पश्चाद्भूतं हि वचनं मुनेः // sbca_8.156 //

अभविष्यदिदं कर्म कृतं पूर्वं यदि त्वया / बौद्धं संपत्सुखं मुक्त्वा नाभविष्यदियं दशा // sbca_8.157 //

तस्माद्यथान्यदीयेषु शुक्रशोणितबिन्दुषु / चकर्थ त्वमहंकारं तथान्येष्वपि भावय // sbca_8.158 //

अन्यदीयश्चरो भूत्वा काये ऽस्मिन् यद्यदीक्षसे / तत्तदेवापहृत्यर्थं परेभ्यो हितमाचर // sbca_8.159 //

अयं सुस्थः परो दुःस्थो नीचैरन्यो ऽयमुच्चकैः / परः करोत्ययं नेति कुरुष्वेर्ष्यां त्वमात्मनि // sbca_8.160 //

सुखाच्च च्यावयात्मानं परदुःखे नियोजय / कदायं किं करोतीति छल(फल)मस्य निरूपय // sbca_8.161 //

अन्येनापि कृतं दोषं पातयास्यैव मस्तके / अल्पमप्यस्य दोषं च प्रकाशय महामुनेः // sbca_8.162 //

अन्याधिकयशोवादैर्यशो ऽस्य मलिनीकुरु / निकृष्टदासवच्चैनं सत्त्वकार्येषु वाहय // sbca_8.163 //

नागन्तुकगुणांशेन स्तुत्यो दोषमयो ह्ययम् / यथा कश्चिन्न जानीयाद्गुणमस्य तथा कुरु // sbca_8.164 //

संक्षेपाद्यद्यदात्मार्थे परेष्वपकृतं त्वया / तत्तदात्मनि सत्त्वार्थे व्यसनं विनिपातय // sbca_8.165 //

नैवोत्साहो ऽस्य दातव्यो येनायं मुखरो भवेत् / स्थाप्यो नववधूवृत्तौ ह्रीतो भीतो ऽथ संवृतः // sbca_8.166 //

एवं कुरुष्व तिष्ठैवं न कर्तव्यमिदं त्वया / एवमेव वशः कार्यो निग्राह्यस्तदतिक्रमे // sbca_8.167 //

अथैवमुच्यमाने ऽपि चित्त नेदं करिष्यसि / त्वामेव निग्रहीष्यामि सर्वदोषास्त्वदाश्रिताः // sbca_8.168 //

क्व यास्यसि मया दृष्टः सर्वदर्पान्निहन्मि ते / अन्यो ऽसौ पूर्वकः कालस्त्वया यत्रास्मि नाशितः // sbca_8.169 //

अद्याप्यस्ति मम स्वार्थ इत्याशां त्यज सांप्रतम् / त्वं विक्रीतो मयान्येषु बहुखेदमचिन्तयन् // sbca_8.170 //

त्वां सत्त्वेषु न दास्यामि यदि नाम प्रमोदतः / त्वं मां नरकपालेषु प्रदास्यसि न संशयः // sbca_8.171 //

एवं चानेकधा दत्वा त्वयाहं व्यथितश्चिरम् / निहन्मि स्वार्थचेटं त्वां तानि वैराण्यनुस्मरन् // sbca_8.172 //

न कर्तव्यात्मनि प्रीतिर्यद्यात्मप्रीतिरस्ति ते / यद्यात्मा रक्षितव्यो ऽयं रक्षितव्यो न युज्यते // sbca_8.173 //

यथा यथास्य कायस्य क्रियते परिपालनम् / सुकुमारतरो भूत्वा पतत्येव तथा तथा // sbca_8.174 //

अस्यैवं पतितस्यापि सर्वापीयं वसुंधरा / नालं पूरयितुं वाञ्छां तत्को ऽस्येच्छां करिष्यति // sbca_8.175 //

अशक्यमिच्छतः क्लेश आशाभङ्गश्च जायते / निराशो यस्तु सर्वत्र तस्य संपदजीर्णिका // sbca_8.176 //

तस्मान्न प्रसरो देयः कायस्येच्छाभिवृद्धये / भद्रकं नाम तद्वस्तु यदिष्टत्वान्न गृह्यते // sbca_8.177 //

भस्मनिष्ठावसानेयं निश्चेष्टान्येन चाल्यते / अशुचिप्रतिमा घोरा कस्मादत्र ममाग्रहः // sbca_8.178 //

किं ममानेन यन्त्रेण जीविना वा मृतेन वा / लोष्टादेः को विशेषो ऽस्य हाहंकारं न नश्यसि // sbca_8.179 //

शरीरपक्षपातेन वृथा दुःखमुपार्ज्यते / किमस्य काष्ठतुल्यस्य द्वेषेणानुनयेन वा // sbca_8.180 //

मया वा पालितस्यैवं गृध्राद्यैर्भक्षितस्य वा / न च स्नेहो न च द्वेषस्तत्र स्नेहं करोमि किम् // sbca_8.181 //

रोषो यस्य खलीकारात्तोषो यस्य च पूजया / स एव चेन्न जानाति श्रमः कस्य कृतेन मे // sbca_8.182 //

इमं ये कायमिच्छन्ति ते ऽपि मे सुहृदः किल / सर्वे स्वकायमिच्छन्ति ते ऽपि कस्मान्न मे प्रियाः // sbca_8.183 //

तस्मान्मयानपेक्षेण कायस्त्यक्तो जगद्धिते / अतो ऽयं बहुदोषो ऽपि धार्यते कर्मभाण्डवत् // sbca_8.184 //

तेनालं लोकचरितैः पण्डिताननुयाम्यहम् / अप्रमादकथां स्मृत्वा स्त्यानमिद्धं निवारयन् // sbca_8.185 //

तस्मादावरणं हन्तुं समाधानं करोम्यहम् / विमार्गाच्चित्तमाकृष्य स्वालम्बननिरन्तरम् // sbca_8.186 //

बोधिचर्यावतारे ध्यानपारमिता नाम अष्टमः परिच्छेदः ॥

9 प्रज्ञापारमिता नाम नवमः परिच्छेदः /

इमं परिकरं सर्वं प्रज्ञार्थं हि मुनिर्जगौ / तस्मादुत्पादयेत्प्रज्ञां दुःखनिवृत्तिकाङ्क्षया // sbca_9.1 //

संवृतिः परमार्थश्च सत्यद्वयमिदं मतम् / बुद्धेरगोचरस्तत्त्वं बुद्धिः संवृतिरुच्यते // sbca_9.2 //

तत्र लोको द्विधा दृष्टो योगी प्राकृतकस्तथा / तत्र प्राकृतको लोको योगिलोकेन बाध्यते // sbca_9.3 //

बाध्यन्ते धीविशेषेण योगिनो ऽप्युत्तरोत्तरैः / दृष्टान्तेनोभयेष्टेन कार्यार्थमविचारतः // sbca_9.4 //

लोकेन भावा दृश्यन्ते कल्प्यन्ते चापि तत्त्वतः / न तु मायावदित्यत्र विवादो योगिलोकयोः // sbca_9.5 //

प्रत्यक्षमपि रूपादि प्रसिद्ध्या न प्रमाणतः / अशुच्यादिषु शुच्यादिप्रसिद्धिरिव सा मृषा // sbca_9.6 //

लोकावतारणार्थं च भावा नाथेन देशिताः / तत्त्वतः क्षणिका नैते संवृत्या चेद्विरुध्यते // sbca_9.7 //

न दोषो योगिसंवृत्या लोकात्ते तत्त्वदर्शिनः / अन्यथा लोकबाधा स्यादशुचिस्त्रीनिरूपणे // sbca_9.8 //

मायोपमाज्जिनात्पुण्यं सद्भावे ऽपि कथं यथा / यदि मायोपमः सत्त्वः किं पुनर्जायते मृतः // sbca_9.9 //

यावत्प्रत्ययसामग्री तावन्मायापि वर्तते / दीर्घसंतानमात्रेण कथं सत्त्वो ऽस्ति सत्यतः // sbca_9.10 //

मायापुरुषघातादौ चित्ताभावान्न पापकम् / चित्तमायासमेते तु पापपुण्यसमुद्भवः // sbca_9.11 //

मन्त्रादीनामसामर्थ्यान्न मायाचित्तसंभवः / सापि नानाविधा माया नानाप्रत्ययसंभवा / नैकस्य सर्वसामर्थ्यं प्रत्ययस्यास्ति कुत्रचित् // sbca_9.12 //

निर्वृतः परमार्थेन संवृत्या यदि संसरेत् / बुद्धो ऽपि संसरेदेवं ततः किं बोधिचर्यया // sbca_9.13 //

प्रत्ययानामनुच्छेदे मायाप्युच्छिद्यते न हि / प्रत्ययानां तु विच्छेदात्संवृत्यापि न संभवः // sbca_9.14 //

प्रत्ययानां तु विच्छेदात् संवृत्यापि न संभवः / यदा न भ्रान्तिरप्यस्ति माया केनोपलभ्यते // sbca_9.15 //

यदा मायैव ते नास्ति तदा किमुपलभ्यते / चित्तस्यैव स आकारो यद्यप्यन्यो ऽस्ति तत्त्वतः // sbca_9.16 //

चित्तमेव यदा माया तदा किं केन दृश्यते / उक्तं च लोकनाथेन चित्तं चित्तं न पश्यति // sbca_9.17 //

न च्छिनत्ति यथात्मानमसिधारा तथा मनः / आत्मभावं यथा दीपः संप्रकाशयतीति चेत् // sbca_9.18 //

नैव प्रकाश्यते दीपो यस्मान्न तमसावृतः / न हि स्फटिकवन्नीलं नीलत्वे ऽन्यमपेक्षते // sbca_9.19 //

तथा किंचित्परापेक्षमनपेक्षं च दृश्यते / अनीलत्वे न तन्नीलं नीलहेतुर्यथेक्ष्यते // sbca_9.20 //

नीलमेव हि को नीलं कुर्यादात्मानमात्मना / अनीलत्वे न तन्नीलं कुर्यादात्मानमात्मना // sbca_9.21 //

दीपः प्रकाशत इति ज्ञात्वा ज्ञानेन कथ्यते / बुद्धिः प्रकाशत इति ज्ञात्वेदं केन कथ्यते // sbca_9.22 //

प्रकाशा वाप्रकाशा वा यदा दृष्टा न केनचित् / वन्ध्यादुहितृलीलेव कथ्यमानापि सा मुधा // sbca_9.23 //

यदि नास्ति स्वसंवित्तिर्विज्ञानं स्मर्यते कथम् / अन्यानुभूते संबन्धात् स्मृतिराखुविषं यथा // sbca_9.24 //

प्रत्ययान्तरयुक्तस्य दर्शनात्स्वं प्रकाशते / सिद्धाञ्जनविधेर्दृष्टो घटो नैवाञ्जनं भवेत् // sbca_9.25 //

यथा दृष्टं श्रुतं ज्ञातं नैवेह प्रतिषिध्यते / सत्यतः कल्पना त्वत्र दुःखहेतुर्निवार्यते // sbca_9.26 //

चित्तादन्या न माया चेन्नाप्यनन्येति कल्प्यते / वस्तु चेत्सा कथं नान्यानन्या चेन्नास्ति वस्तुतः // sbca_9.27 //

असत्यपि यथा माया दृश्या द्रष्टृ तथा मनः / वस्त्वाश्रयश्चेत्संसारः सो ऽन्यथाकाशवद्भवेत् // sbca_9.28 //

वस्त्वाश्रयेणाभावस्य क्रियावत्त्वं कथं भवेत् / असत्सहायमेकं हि चित्तमापद्यते तव // sbca_9.29 //

ग्राह्यमुक्तं यदा चित्तं तदा सर्वे तथागताः / एवं च को गुणो लब्धश्चित्तमात्रे ऽपि कल्पिते // sbca_9.30 //

मायोपमत्वे ऽपि ज्ञाते कथं क्लेशो निवर्तते / यदा मायास्त्रियां रागस्तत्कर्तुरपि जायते // sbca_9.31 //

अप्रहीणा हि तत्कर्तुर्ज्ञेयसंक्लेशवासना / तद्दृष्टिकाले तस्यातो दुर्बला शून्यवासना // sbca_9.32 //

शून्यतावासनाधानाद्धीयते भाववासना / किंचिन्नास्तीति चाभ्यासात्सापि पश्चात्प्रहीयते // sbca_9.33 //

यदा न लभ्यते भावो यो नास्तीति प्रकल्प्यते / तदा निराश्रयो ऽभावः कथं तिष्ठेन्मतेः पुरः // sbca_9.34 //

यदा न भावो नाभावो मतेः संतिष्ठते पुरः / तदान्यगत्यभावेन निरालम्बा प्रशाम्यति // sbca_9.35 //

चिन्तामणिः कल्पतरुर्यथेच्छापरिपूरणः / विनेयप्रणिधानाभ्यां जिनबिम्बं तथेक्ष्यते // sbca_9.36 //

यथा गारुडिकः स्तम्भं साधयित्वा विनश्यति / स तस्मिंश्चिरनष्टे ऽपि विषादीनुपशामयेत् // sbca_9.37 //

बोधिचर्यानुरूप्येण जिनस्तम्भो ऽपि साधितः / करोति सर्वकार्याणि बोधिसत्त्वे ऽपि निर्वृते // sbca_9.38 //

अचित्तके कृता पूजा कथं फलवती भवेत् / तुल्यैव पठ्यते यस्मात्तिष्ठतो निर्वृतस्य च // sbca_9.39 //

आगमाच्च फलं तत्र संवृत्या तत्त्वतो ऽपि वा / सत्यबुद्धे कृता पूजा सफलेति कथं यथा // sbca_9.40 //

सत्यदर्शनतो मुक्तिः शून्यतादर्शनेन किम् / न विनानेन मार्गेण बोधिरित्यागमो यतः // sbca_9.41 //

नन्वसिद्धं महायानं कथं सिद्धस्त्वदागमः / यस्मादुभयसिद्धो ऽसौ न सिद्धो ऽसौ तवादितः // sbca_9.42 //

यत्प्रत्यया च तत्रास्था महायाने ऽपि तां कुरु / अन्योभयेष्टसत्यत्वे वेदादेरपि सत्यता // sbca_9.43 //

सविवादं महायानमिति चेदागमं त्यज / तीर्थिकैः सविवादत्वात्स्वैः परैश्चागमान्तरम् // sbca_9.44 //

शासनं भिक्षुतामूलं भिक्षुतैव च दुःस्थिता / सावलम्बनचित्तानां निर्वाणमपि दुःस्थितम् // sbca_9.45 //

क्लेशप्रहाणान्मुक्तिश्चेत्तदनन्तरमस्तु सा / दृष्टं च तेषु सामर्थ्यं निष्क्लेशस्यापि कर्मणः // sbca_9.46 //

तृष्णा तावदुपादानं नास्ति चेत्संप्रधार्यते / किमक्लिष्टापि तृष्णैषां नास्ति संमोहवत् सती // sbca_9.47 //

वेदनाप्रत्यया तृष्णा वेदनैषां च विद्यते / सालम्बनेन चित्तेन स्थातव्यं यत्र तत्र वा // sbca_9.48 //

विना शून्यतया चित्तं बद्धमुत्पद्यते पुनः / यथासंज्ञिसमापत्तौ भावयेत्तेन शून्यताम् // sbca_9.49 //

यत्सूत्रेऽवतरेद्वाक्यं तच्चेद्बुद्धोक्तमिष्यते / महायानं भवत्सूत्रैः प्रायस्तुल्यं न किं मतम् // sbca_9.50 //

एकेनागम्यमानेन सकलं यदि दोषवत् / एकेन सूत्रतुल्येन किं न सर्वं जिनोदितम् // sbca_9.51 //

महाकाश्यपमुख्यैश्च यद्वाक्यं नावगाह्यते / तत्त्वयानवबुद्धत्वादग्राह्यं कः करिष्यति // sbca_9.52 //

सक्तित्रासात्त्वनिर्मुक्त्या संसारे सिध्यति स्थितिः / मोहेन दुःखिनामर्थे शून्यताया इदं फलम् // sbca_9.53 //

तदेवं शून्यतापक्षे दूषणं नोपपद्यते / तस्मान्निर्विचिकित्सेन भावनीयैव शून्यता // sbca_9.54 //

क्लेशज्ञेयावृतितमःप्रतिपक्षो हि शून्यता / शीघ्रं सर्वज्ञताकामो न भावयति तां कथम् // sbca_9.55 //

यद्दुःखजननं वस्तु त्रासस्तस्मात्प्रजायताम् / शून्यता दुःखशमनी ततः किं जायते भयम् // sbca_9.56 //

यतस्ततो वास्तु भयं यद्यहं नाम किंचन / अहमेव च किंचिच्चेद्भयं कस्य भविष्यति // sbca_9.57 //

दन्तकेशनखा नाहं नास्थि नाप्यस्मि शोणितम् / न सिंघाणं न च श्लेष्मा न पूयं लसिकापि वा // sbca_9.58 //

नाहं वसा न च स्वेदो न मेदो ऽस्त्राणि नाप्यहम् / न चाहमन्त्रनिर्गुण्डी गूथमूत्रमहं न च // sbca_9.59 //

नाहं मांसं न च स्नायु नोष्मा वायुरहं न च / न च च्छिद्राण्यहं नापि षड् विज्ञानानि सर्वथा // sbca_9.60 //

शब्दज्ञानं यदि तदा शब्दो गृह्येत सर्वदा / ज्ञेयं विना तु किं वेत्ति येन ज्ञानं निरुच्यते // sbca_9.61 //

अजानानं यदि ज्ञानं काष्ठं ज्ञानं प्रसज्यते / तेनासंनिहितज्ञेयं ज्ञानं नास्तीति निश्चयः // sbca_9.62 //

तदेव रूपं जानाति तदा किं न शृणोत्यपि / शब्दस्यासंनिधानाच्चेत्ततस्तज्ज्ञानमप्यसत् // sbca_9.63 //

शब्दग्रहणरूपं यत्तद्रूपग्रहणं कथम् / एकः पिता च पुत्रश्च कल्प्यते न तु तत्त्वतः // sbca_9.64 //

सत्त्वं रजस्तमो वापि न पुत्रो न पिता यतः / शब्दग्रहणयुक्तस्तु स्वभावस्तस्य नेक्ष्यते // sbca_9.65 //

तदेवान्येन रूपेण नटवत्सो ऽप्यशाश्वतः / स एवान्यस्वभावश्चेदपूर्वेयं तदेकता // sbca_9.66 //

अन्यद्रूपमसत्यं चेन्निजं तद्रूपमुच्यताम् / ज्ञानता चेत्ततः सर्वपुंसामैक्यं प्रसज्यते // sbca_9.67 //

चेतनाचेतने चैक्यं तयोर्येनास्तिता समा / विशेषश्च यदा मिथ्या कः सादृश्याश्रयस्तदा // sbca_9.68 //

अचेतनश्च नैवाहमाचैतन्यात्पटादिवत् / अथ ज्ञश्चेतनायोगादज्ञो नष्टः प्रसज्यते // sbca_9.69 //

अथाविकृत एवात्मा चैतन्येनास्य किं कृतम् / अज्ञस्य निष्क्रियस्यैवमाकाशस्यात्मता मता // sbca_9.70 //

न कर्मफलसंबन्धो युक्तश्चेदात्मना विना / कर्म कृत्वा विनष्टे हि फलं कस्य भविष्यति // sbca_9.71 //

द्वयोरप्यावयोः सिद्धे भिन्नाधारे क्रियाफले / निर्व्यापारश्च तत्रात्मेत्यत्र वादो वृथा ननु // sbca_9.72 //

हेतुमान् फलयोगीति दृश्यते नैष संभवः / संतानस्यैक्यमाश्रित्य कर्ता भोक्तेति देशितम् // sbca_9.73 //

अतीतानागतं चित्तं नाहं तद्धि न विद्यते / अथोत्पन्नमहं चित्तं नष्टे ऽस्मिन्नास्त्यहं पुनः // sbca_9.74 //

यथैव कदलीस्तम्भो न कश्चिद्भागशः कृतः / तथाहमप्यसद्भूतो मृग्यमाणो विचारतः // sbca_9.75 //

यदि सत्त्वो न विद्येत कस्योपरि कृपेति चेत् / कार्यार्थमभ्युपेतेन यो मोहेन प्रकल्पितः // sbca_9.76 //

कार्यं कस्य न चेत्सत्त्वः सत्यमीहा तु मोहतः / दुःखव्युपशमार्थं तु कार्यमोहो न वार्यते // sbca_9.77 //

दुःखहेतुरहंकार आत्ममोहात्तु वर्धते / ततो ऽपि न निवर्त्यश्चेत् वरं नैरात्म्यभावना // sbca_9.78 //

कायो न पादौ न जङ्घा नोरू कायः कटिर्न च / नोदरं नाप्ययं पृष्ठं नोरो बाहू न चापि सः // sbca_9.79 //

न हस्तौ नाप्ययं पार्श्वौ न कक्षौ नांसलक्षणः / न ग्रीवा न शिरः कायः कायो ऽत्र कतरः पुनः // sbca_9.80 //

यदि सर्वेषु कायो ऽयमेकदेशेन वर्तते / अंशा अंशेषु वर्तन्ते स च कुत्र स्वयं स्थितः // sbca_9.81 //

सर्वात्मना चेत्सर्वत्र स्थितः कायः करादिषु / कायास्तावन्त एव स्युर्यावन्तस्ते करादयः // sbca_9.82 //

नैवान्तर्न बहिः कायः कथं कायः करादिषु / करादिभ्यः पृथङ् नास्ति कथं नु खलु विद्यते // sbca_9.83 //

तन्नास्ति कायो मोहात्तु कायबुद्धिः करादिषु / संनिवेशविशेषेण स्थाणौ पुरुषबुद्धिवत् // sbca_9.84 //

यावत्प्रत्ययसामग्री तावत्कायः पुमानिव / एवं करादौ सा यावत्तावत्कायो ऽत्र दृश्यते // sbca_9.85 //

एवमङ्गुलिपुञ्जत्वात्पादो ऽपि कतरो भवेत् / सो ऽपि पर्वसमूहत्वात् पर्वापि स्वांशभेदतः // sbca_9.86 //

अंशा अप्यणुभेदेन सो ऽप्यणुर्दिग्विभागतः / दिग्विभागो निरंशत्वादाकाशं तेन नास्त्यणुः // sbca_9.87 //

एवं स्वप्नोपमे रूपे को रज्येत विचारकः / कायश्चैवं यदा नास्ति तदा का स्त्री पुमांश्च कः // sbca_9.88 //

यद्यस्ति दुःखं तत्त्वेन प्रहृष्टान् किं न बाधते / शोकाद्यार्ताय मृष्टादि सुखं चेत्किं न रोचते // sbca_9.89 //

बलीयसाभिभूतत्वाद्यदि तन्नानुभूयते / वेदनात्वं कथं तस्य यस्य नानुभवात्मता // sbca_9.90 //

अस्ति सूक्ष्मतया दुःखं स्थौल्यं तस्य हृतं ननु / तुष्टिमात्रापरा चेत्स्यात्तस्मात् साप्यस्य सूक्ष्मता // sbca_9.91 //

विरुद्धप्रत्ययोत्पत्तौ दुःखस्यानुदयो यदि / कल्पनाभिनिवेशो हि वेदनेत्यागतं ननु // sbca_9.92 //

अत एव विचारो ऽयं प्रतिपक्षो ऽस्य भाव्यते / विकल्पक्षेत्रसंभूतध्यानाहारा हि योगिनः // sbca_9.93 //

सान्तराविन्द्रियार्थौ चेत्संसर्गः कुत एतयोः / निरन्तरत्वे ऽप्येकत्वं कस्य केनास्तु संगतिः // sbca_9.94 //

नाणोरणौ प्रवेशो ऽस्ति निराकाशः समश्च सः / अप्रवेशे न मिश्रत्वममिश्रत्वे न संगतिः // sbca_9.95 //

निरंशस्य च संसर्गः कथं नामोपपद्यते / संसर्गे च निरंशत्वं यदि दृष्टं निदर्शय // sbca_9.96 //

विज्ञानस्य त्वमूर्तस्य संसर्गो नैव युज्यते / समूहस्याप्यवस्तुत्वाद्यथा पूर्वं विचारितम् // sbca_9.97 //

तदेवं स्पर्शनाभावे वेदनासंभवः कुतः / किमर्थमयमायासः बाधा कस्य कुतो भवेत् // sbca_9.98 //

यदा न वेदकः कश्चिद्वेदना च न विद्यते / तदावस्थामिमां दृष्ट्वा तृष्णे किं न विदीर्यसे // sbca_9.99 //

दृश्यते स्पृश्यते चापि स्वप्नमायोपमात्मना / चित्तेन सहजातत्वाद्वेदना तेन नेक्ष्यते // sbca_9.100 //

पूर्वं पश्चाच्च जातेन स्मर्यते नानुभूयते / स्वात्मानं नानुभवति न चान्येनानुभूयते // sbca_9.101 //

न चास्ति वेदकः कश्चिद्वेदनातो न तत्त्वतः / निरात्मके कलापे ऽस्मिन् क एवं बाध्यते ऽनया // sbca_9.102 //

नेन्द्रियेषु न रूपादौ नान्तराले मनः स्थितम् / नाप्यन्तर्न बहिश्चित्तमन्यत्रापि न लभ्यते // sbca_9.103 //

यन्न काये न चान्यत्र न मिश्रं न पृथक् क्वचित् / तन्न किंचिदतः सत्त्वाः प्रकृत्या परिनिर्वृताः // sbca_9.104 //

ज्ञेयात्पूर्वं यदि ज्ञानं किमालम्ब्यास्य संभवः / ज्ञेयेन सह चेज्ज्ञानं किमालम्ब्यास्य संभवः // sbca_9.105 //

अथ ज्ञेयाद्भवेत् पश्चात् तदा ज्ञानं कुतो भवेत् / एवं च सर्वधर्माणामुत्पत्तिर्नावसीयते // sbca_9.106 //

यद्येवं संवृतिर्नास्ति ततः सत्यद्वयं कुतः / अथ साप्यन्यसंवृत्या स्यात्सत्त्वो निर्वृतः कुतः // sbca_9.107 //

परचित्तविकल्पो ऽसौ स्वसंवृत्या तु नास्ति सः / स पश्चान्नियतः सो ऽस्ति न चेन्नास्त्येव संवृतिः // sbca_9.108 //

कल्पना कल्पितं चेति द्वयमन्योन्यनिश्रितम् / यथाप्रसिद्धमाश्रित्य विचारः सर्व उच्यते // sbca_9.109 //

विचारितेन तु यदा विचारेण विचार्यते / तदानवस्था तस्यापि विचारस्य विचारणात् // sbca_9.110 //

विचारिते विचार्ये तु विचारस्यास्ति नाश्रयः / निराश्रितत्वान्नोदेति तच्च निर्वाणमुच्यते // sbca_9.111 //

यस्य त्वेतद्दूयं सत्यं स एवात्यन्तदुःस्थितः / यदि ज्ञेयवशादर्थो ज्ञानास्तित्वे तु का गतिः // sbca_9.112 //

अथ ज्ञेयवशाज्ज्ञानं ज्ञेयास्तित्वे तु का गतिः / अथान्योन्यवशात्सत्त्वमभावः स्याद्दूयोरपि // sbca_9.113 //

पिता चेन्न विना पुत्रात्कुतः पुत्रस्य संभवः / पुत्राभावे पिता नास्ति तथासत्त्वं तयोर्द्वयोः // sbca_9.114 //

अङ्कुरो जायते बीजाद्बीजं तेनैव सूच्यते / ज्ञेयाज्ज्ञानेन जातेन तत्सत्ता किं न गम्यते // sbca_9.115 //

अङ्कुरादन्यतो ज्ञानाद्बीजमस्तीति गम्यते / ज्ञानास्तित्वं कुतो ज्ञातं ज्ञेयं यत्तेन गम्यते // sbca_9.116 //

लोकः प्रत्यक्षतस्तावत्सर्वं हेतुमुदीक्षते / पद्मनालादिभेदो हि हेतुभेदेन जायते // sbca_9.117 //

किंकृतो हेतुभेदश्चेत् पूर्वहेतुप्रभेदतः / कस्माच्चेत्फलदो हेतुः पूर्वहेतुप्रभावतः // sbca_9.118 //

ईश्वरो जगतो हेतुः वद कस्तावदीश्वरः / भूतानि चेद्भवत्वेवं नाममात्रे ऽपि किं श्रमः // sbca_9.119 //

अपि त्वनेके ऽनित्याश्च निश्चेष्टा न च देवताः / लङ्घ्याश्चाशुचयश्चैव क्ष्मादयो न स ईश्वरः // sbca_9.120 //

नाकाशमीशो ऽचेष्टत्वात् नात्मा पूर्वनिषेधतः / अचिन्त्यस्य च कर्तृत्वमप्यचिन्त्यं किमुच्यते // sbca_9.121 //

तेन किं स्रष्टुमिष्टं च आत्मा चेत् नन्वसौ ध्रुवः / क्ष्मादिस्वभाव ईशश्च ज्ञानं ज्ञेयादनादि च // sbca_9.122 //

कर्मणः सुखदुःखे च वद किं तेन निर्मितम् / हेतोरादिर्न चेदस्ति फलस्यादिः कुतो भवेत् // sbca_9.123 //

कस्मात्सदा न कुरुते न हि सो ऽन्यमपेक्षते / तेनाकृतो ऽन्यो नास्त्येव तेनासौ किमपेक्षताम् // sbca_9.124 //

अपेक्षते चेत्सामग्रीं हेतुर्न पुनरीश्वरः / नाकर्तुमीशः सामग्र्यां[न कर्तुं तदभावतः] // sbca_9.125 //

करोत्यनिच्छन्नीशश्चेत्परायत्तः प्रसज्यते / इच्छन्नपीच्छायत्तः स्यात् कुर्वतः कुत ईशता // sbca_9.126 //

ये ऽपि नित्यानणूनाहुस्ते ऽपि पूर्वं निवारिताः / सांख्याः प्रधानमिच्छन्ति नित्यं लोकस्य कारणम् // sbca_9.127 //

सत्त्वं रजस्तमश्चेति गुणा अविषमस्थिताः / प्रधानमिति कथ्यन्ते विषमैर्जगदुच्यते // sbca_9.128 //

एकस्य त्रिस्वभावत्वमयुक्तं तेन नास्ति तत् / एवं गुणा न विद्यन्ते प्रत्येकं ते ऽपि हि त्रिधा // sbca_9.129 //

गुणाभावे च शब्दादेरस्तित्वमतिदूरतः / अचेतने च वस्त्रादौ सुखादेरप्यसंभवः // sbca_9.130 //

तद्धेतुरूपा भावाश्चेन्ननु भावा विचारिताः / सुखाद्येव च ते हेतुः न च तस्मात्पटादयः // sbca_9.131 //

पटादेस्तु सुखादि स्यात्तदभावात्सुखाद्यसत् / सुखादीनां च नित्यत्वं कदाचिन्नोपलभ्यते // sbca_9.132 //

सत्यामेव सुखव्यक्तौ संवित्तिः किं न गृह्यते / तदेव सूक्ष्मतां याति स्थूलं सूक्ष्मं च तत्कथम् // sbca_9.133 //

स्थौल्यं त्यक्त्वा भवेत्सूक्ष्ममनित्ये स्थौल्यसूक्ष्मते / सर्वस्य वस्तुनस्तद्वत्किं नानित्यत्वमिष्यते // sbca_9.134 //

न स्थौल्यं चेत्सुखादन्यत् सुखस्यानित्यता स्फुटम् / नासदुत्पद्यते किंचिदसत्त्वादिति चेन्मतम् // sbca_9.135 //

व्यक्तस्यासत उत्पत्तिरकामस्यापि ते स्थिता / अन्नादो ऽमेध्यभक्षः स्यात् फलं हेतौ यदि स्थितम् // sbca_9.136 //

पटार्घेणैव कर्पासबीजं क्रीत्वा निवस्यताम् / मोहाच्चेन्नेक्षते लोकः तत्त्वज्ञस्यापि सा स्थितिः // sbca_9.137 //

लोकस्यापि च तज्ज्ञानमस्ति कस्मान्न पश्यति / लोकाप्रमाणतायां चेत् व्यक्तदर्शनमप्यसत् // sbca_9.138 //

प्रमाणमप्रमाणं चेन्ननु तत्प्रमितं मृषा / तत्त्वतः शून्यता तस्माद्भावानां नोपपद्यते // sbca_9.139 //

कल्पितं भावमस्पृष्ट्वा तदभावो न गृह्यते / तस्माद्भावो मृषा यो हि तस्याभावः स्फुटं मृषा // sbca_9.140 //

तस्मात्स्वप्ने सुते नष्टे स नास्तीति विकल्पना / तद्भावकल्पनोत्पादं विबध्नाति मृषा च सा // sbca_9.141 //

तस्मादेवं विचारेण नास्ति किंचिदहेतुतः / न च व्यस्तसमस्तेषु प्रत्ययेषु व्यवस्थितम् // sbca_9.142 //

अन्यतो नापि चायातं न तिष्ठति न गच्छति / मायातः को विशेषो ऽस्य यन्मूढैः सत्यतः कृतम् // sbca_9.143 //

मायया निर्मितं यच्च हेतुभिर्यच्च निर्मितम् / आयाति तत्कुतः कुत्र याति चेति निरूप्यताम् // sbca_9.144 //

यदन्यसंनिधानेन दृष्टं न तदभावतः / प्रतिबिम्बसमे तस्मिन् कृत्रिमे सत्यता कथम् // sbca_9.145 //

विद्यमानस्य भावस्य हेतुना किं प्रयोजनम् / अथाप्यविद्यमानो ऽसौ हेतुना किं प्रयोजनम् // sbca_9.146 //

नाभावस्य विकारो ऽस्ति हेतुकोटिशतैरपि / तदवस्थ कथं भावः को वान्यो भावतां गतः // sbca_9.147 //

नाभावकाले भावश्चेत्कदा भावो भविष्यति / नाजातेन हि भावेन सो ऽभावो ऽपगमिष्यति // sbca_9.148 //

न चानपगते ऽभावे भावावसरसंभवः / भावश्चाभावतां नैति द्विस्वभावप्रसङ्गतः // sbca_9.149 //

एवं न च निरोधो ऽस्ति न च भावो ऽस्ति सर्वदा / अजातमनिरुद्धं च तस्मात्सर्वमिदं जगत् // sbca_9.150 //

स्वप्नोपमास्तु गतयो विचारे कदलीसमाः / निर्वृतानिर्वृतानां च विशेषो नास्ति वस्तुतः // sbca_9.151 //

एवं शून्येषु धर्मेषु किं लब्धं किं हृतं भवेत् / सत्कृतः परिभूतो वा केन कः संभविष्यति // sbca_9.152 //

कुतः सुखं वा दुःखं वा किं प्रियं वा किमप्रियम् / का तृष्णा कुत्र सा तृष्णा मृग्यमाणा स्वभावतः // sbca_9.153 //

विचारे जीवलोकः कः को नामात्र मरिष्यति / को भविष्यति को भूतः को बन्धुः कस्य कः सुहृत् // sbca_9.154 //

सर्वमाकाशसंकाशं परिगृह्णन्तु मद्विधाः / प्रकुप्यन्ति प्रहृष्यन्ति कलहोत्सवहेतुभिः // sbca_9.155 //

शोकायासैर्विषादैश्च मिथश्छेदनभेदनैः / यापयन्ति सुकृच्छ्रेण पापैरात्मसुखेच्छवः // sbca_9.156 //

मृताः पतन्त्यपायेषु दीर्घतीव्रव्यथेषु च / आगत्यागत्य सुगतिं भूत्वा भूत्वा सुखोचिताः // sbca_9.157 //

भवे बहुप्रपातश्च तत्र चातत्त्वमीदृशम् / तत्रान्योन्यविरोधश्च न भवेत्तत्त्वमीदृशम् // sbca_9.158 //

तत्र चानुपमास्तीव्रा अनन्ता दुःखसागराः / तत्रैवमल्पबलता तत्राप्यल्पत्वमायुषः // sbca_9.159 //

तत्रापि जीवितारोग्यव्यापारेइः क्षुत्क्लमश्रमैः / निद्रयोपद्रवैर्बालसंसर्गैर्निष्फलैस्तथा // sbca_9.160 //

वृथैवायुर्वहत्याशु विवेकस्तत्र दुर्लभः / तत्राप्यभ्यस्तविक्षेपनिवारणगतिः कुतः // sbca_9.161 //

तत्रापि मारो यतते महापायप्रपातने / तत्रासन्मार्गबाहुल्याद्विचिकित्सा च दुर्जया // sbca_9.162 //

पुनश्च क्षणदौर्लभ्यं बुद्धोत्पादो ऽतिदुर्लभः / क्लेशौघो दुर्निवारश्चेत्यहो दुःखपरंपरा // sbca_9.163 //

अहो बतातिशोच्यत्वमेषां दुःखौघवर्तिनाम् / ये नेक्षन्ते स्वदौःस्थित्यमेवमप्यतिदुःस्थिताः // sbca_9.164 //

स्नात्वा स्नात्वा यथा कश्चिद्विशेद्वह्निं मुहुर्मुहुः / स्वसौस्थित्यं च मन्यन्ते एवमप्यतिदुःस्थिताः // sbca_9.165 //

अजरामरलीलानामेवं विहरतां सताम् / आयास्यन्त्यापदो घोराः कृत्वा मरणमग्रतः // sbca_9.166 //

एवं दुःखाग्नितप्तानां शान्तिं कुर्यामहं कदा / पुण्यमेघसमुद्भूतैः सुखोपकरणैः स्वकैः // sbca_9.167 //

कदोपलम्भदृष्टिभ्यो देशयिष्यामि शून्यताम् / संवृत्यानुपलम्भेन पुण्यसंभारमादरात् // sbca_9.168 //

इति प्रज्ञाकरमतिविरचितायां बोधिचर्यावतारपञ्जिकायां प्रज्ञापारमितापरिच्छेदो नवमः ॥

10 परिणामनापरिच्छेदो दशमः /

बोधिचर्यावतारं मे यद्विचिन्तयतः शुभम् / तेन सर्वे जनाः सन्तु बोधिचर्याविभूषणाः // sbca_10.1 //

सर्वासु दिक्षु यावन्तः कायचित्तव्यथातुराः / ते प्राप्नुवन्तु मत्पुण्यैः सुखप्रामोद्यसागरान् // sbca_10.2 //

आसंसारं सुखज्यानिर्मा भूत्तेषां कदाचन / बोधिसत्त्वसुखं प्राप्तं भवत्वविरतं जगत् // sbca_10.3 //

यावन्तो नरकाः केचिद्विद्यन्ते लोकधातुषु / सुखावतीसुखामोद्यैर्मोदन्तां तेषु देहिनः // sbca_10.4 //

शीतार्ताः प्राप्नुवन्तूष्णमुष्णार्ताः सन्तु शीतलाः / बोधिसत्त्वमहामेघसंभवैर्जलसागरैः // sbca_10.5 //

असिपत्रवनं तेषां स्यान्नन्दनवनद्युति / कूटशाल्मलिवृक्षाश्च जायन्तां कल्पपादपाः // sbca_10.6 //

कादम्बकारण्डवचक्रवाकहंसादिकोलाहलरम्यशोभैः / सरोभिरुद्दामसरोजगन्धैर् भवन्तु हृद्या नरकप्रदेशाः // sbca_10.7 //

सो ऽङ्गारराशिर्मणिराशिरस्तु तप्ता च भूः स्फाटिककुट्टिमं स्यात् / भवन्तु संघातमहीधराश्च पूजाविमानाः सुगतप्रपूर्णाः // sbca_10.8 //

अङ्गारतप्तोपलशस्त्रवृष्टिर् अद्यप्रभृत्यस्तु च पुष्पवृष्टिः / तच्छस्त्रयुद्धं च परस्परेण क्रीडार्थमद्यास्तु च पुष्पयुद्धम् // sbca_10.9 //

पतितसकलमांसाः कुन्दवर्णास्थिदेहा दहनसमजलायां वैतरण्यां निमग्नाः / मम कुशलबलेन प्राप्तदिव्यात्मभावाः सह सुरवनिताभिः सन्तु मन्दाकिनीस्थाः // sbca_10.10 //

त्रस्ताः पश्यन्त्वकस्मादिह यमपुरुषाः काकगृध्राश्च घोरा ध्वान्तं ध्वस्तं समन्तात्सुखरतिजननी कस्य सौम्या प्रभेयम् / इत्यूर्ध्वं प्रेक्षमाणा गगनतलगतं वज्रपाणिं ज्वलन्तं दृष्ट्वा प्रामोद्यवेगाद्व्यपगतदुरिता यान्तु तेनैव सार्धम् // sbca_10.11 //

पतति कमलवृष्टिर्गन्धपानीयमिश्राच्छमिति (?)नरकवह्निं दृश्यते नाशयन्ती / किमिदमिति सुखेनाह्लादितानामकस्माद् भवतु कमलपाणेर्दर्शनं नारकाणाम् // sbca_10.12 //

आयातायात शीघ्रं भयमपनयत भ्रातरो जीविताः स्मः संप्राप्तो ऽस्माकमेष ज्वलदभयकरः को ऽपि चीरीकुमारः / सर्वं यस्यानुभावाद्व्यसनमपगतं प्रीतिवेगाः प्रवृत्ताः जातं संबोधिचित्तं सकलजनपरित्राणमाता दया च // sbca_10.13 //

पश्यन्त्वेनं भवन्तः सुरशतमुकुटैरर्च्यमानाङ्घ्रिपद्मं कारूण्यादार्द्रदृष्टिं शिरसि निपतितानेकपुष्पौघवृष्टिम् / कूटागारैर्मनोज्ञैः स्तुतिमुखरसुरस्त्रीसहस्रोपगीतै - र्दृष्ट्वाग्रे मञ्जुघोषं भवतु कलकलः सांप्रतं नारकाणाम् // sbca_10.14 //

इति मत्कुशलैः समन्तभद्रप्रमुखानावृतबोधिसत्त्वमेघान् / सुखशीतसुगन्धवातवृष्टीन् अभिनन्दन्तु विलोक्य नारकास्ते // sbca_10.15 //

शाम्यन्तु वेदनास्तीव्रा नारकाणां भयानि च / दुर्गतिभ्यो विमुच्यन्तां सर्वदुर्गतिवासिनः // sbca_10.16 //

अन्योन्यभक्षणभयं तिरश्चामपगच्छतु / भवन्तु सुखिनः प्रेता यथोत्तरकुरौ नराः // sbca_10.17 //

संतर्प्यन्तां प्रेताः स्नाप्यन्तां शीतला भवन्तु सदा / आर्यावलोकितेश्वरकरगलितक्षीरधाराभिः // sbca_10.18 //

अन्धाः पश्यन्तु रूपाणि शृण्वन्तु बधिराः सदा / गर्भिण्यश्च प्रसूयन्तां मायादेवीव निर्व्यथाः // sbca_10.19 //

वस्त्रभोजनपानीयं स्रक्चन्दनविभूषणम् / मनोभिलषितं सर्वं लभन्तां हितसंहितम् // sbca_10.20 //

भीताश्च निर्भयाः सन्तु शोकार्ताः प्रीतिलाभिनः / उद्विग्नाश्च निरुद्वेगा धृतिमन्तो भवन्तु च // sbca_10.21 //

आरोग्यं रोगिणामस्तु मुच्यन्तां सर्वबन्धनात् / दुर्बला बलिनः सन्तु स्निग्धचित्ताः परस्परम् // sbca_10.22 //

सर्वा दिशः शिवाः सन्तु सर्वेषां पथिवर्तिनाम् / येन कार्येण गच्छन्ति तदुपायेन सिध्यतु // sbca_10.23 //

नौयानयात्रारूढाश्च सन्तु सिद्धमनोरथाः / क्षेमेण कूलमासाद्य रमन्तां सह बन्धुभिः // sbca_10.24 //

कान्तारोन्मार्गपतिता लभन्तां सार्थसंगतिम् / अश्रमेण च गच्छन्तु चौरव्याघ्रादिनिर्भयाः // sbca_10.25 //

सुप्तमत्तप्रमत्तानां व्याध्यारण्यादिसंकटे / अनाथाबालवृद्धानां रक्षां कुर्वन्तु देवताः // sbca_10.26 //

सर्वाक्षणविनिर्मुक्ताः श्रद्धाप्रज्ञाकृपान्विताः / आकाराचारसंपन्नाः सन्तु जातिस्मराः सदा // sbca_10.27 //

भवन्त्वक्षयकोशाश्च यावद्गगनगञ्जवत् / निर्द्वन्द्वा निरुपायासाः सन्तु स्वाधीनवृत्तयः // sbca_10.28 //

अल्पौजसश्च ये सत्त्वास्ते भवन्तु महौजसः / भवन्तु रूपसंपन्ना ये विरूपास्तपस्विनः // sbca_10.29 //

याः काश्चन स्त्रियो लोके पुरुषत्वं व्रजन्तु ताः / प्राप्नुवन्तूच्चतां नीचा हतमाना भवन्तु च // sbca_10.30 //

अनेन मम पुण्येन सर्वसत्त्वा अशेषतः / विरम्य सर्वपापेभ्यः कुर्वन्तु कुशलं सदा // sbca_10.31 //

बोधिचित्ताविरहिता बोधिचर्यापरायणाः / बुद्धैः परिगृहीताश्च मारकर्मविवर्जिताः // sbca_10.32 //

अप्रमेयायुषश्चैव सर्वसत्त्वा भवन्तु ते / नित्यं जीवन्तु सुखिता मृत्युशब्दो ऽपि नश्यतु // sbca_10.33 //

रम्याः कल्पद्रुमोद्यानैर्दिशः सर्वा भवन्तु च / बुद्धबुद्धात्मजाकीर्णा धर्मध्वनिमनोहरैः // sbca_10.34 //

शर्करादिव्यपेता च समा पाणितलोपमा / मृद्वी च वैडूर्यमयी भूमिः सर्वत्र तिष्ठतु // sbca_10.35 //

बोधिसत्त्वमहापर्षन्मण्डलानि समन्ततः / निषीदन्तु स्वशोभाभिर्मण्डयन्तु महीतलम् // sbca_10.36 //

पक्षिभ्यः सर्ववृक्षेभ्यो रश्मिभ्यो गगनादपि / धर्मध्वनिरविश्रामं श्रूयतां सर्वदेहिभिः // sbca_10.37 //

बुद्धबुद्धसुतैर्नित्यं लभन्तां ते समागमम् / पूजामेघैरनन्तैश्च पूजयन्तु जगद्गुरुम् // sbca_10.38 //

देवो वर्षतु कालेन सस्यसंपत्तिरस्तु च / स्फीतो भवतु लोकश्च राजा भवतु धार्मिकः // sbca_10.39 //

शक्ता भवन्तु चौषध्यो मन्त्राः सिध्यन्तु जापिनाम् / भवन्तु करुणाविष्टा डाकिनीराक्षसादयः // sbca_10.40 //

मा कश्चिद्दुःखितः सत्त्वो मा पापी मा च रोगितः / मा हीनः परिभूतो वा मा भूत्कश्चिच्च दुर्मनाः // sbca_10.41 //

पाठस्वाध्यायकलिला विहाराः सन्तु सुस्थिताः / नित्यं स्यात्संघसामग्री संघकार्यं च सिध्यतु // sbca_10.42 //

विवेकलाभिनः सन्तुः शिक्षाकामाश्च भिक्षवः / कर्मण्यचित्ता ध्यायन्तु सर्वविक्षेपवर्जिताः // sbca_10.43 //

लाभिन्यः सन्तु भिक्षुण्यः कलहायासवर्जिताः / भवन्त्वखण्डशीलाश्च सर्वे प्रव्रजितास्तथा // sbca_10.44 //

दुःशीलाः सन्तु संविग्नाः पापक्षयरताः सदा / सुगतेर्लाभिनः सन्तु तत्र चाखण्डितव्रताः // sbca_10.45 //

पण्डिताः संस्कृताः सन्तु लाभिनः पैण्डपातिकाः / भवन्तु शुद्धसंतानाः सर्वदिक्ख्यातकीर्तयः // sbca_10.46 //

अभुक्त्वापायिकं दुःखं विना दुष्करचर्यया / दिव्येनैकेन कायेन जगद्बुद्धत्वमाप्नुयात् // sbca_10.47 //

पूज्यन्तां सर्वसंबुद्धाः सर्वसत्त्वैरनेकधा / अचिन्त्यबौद्धसौख्येन सुखिनः सन्तु भूयसा // sbca_10.48 //

सिध्यन्तु बोधिसत्त्वानां जगदर्थं मनोरथाः / यच्चिन्तयन्ति ते नाथास्तत्सत्त्वानां समृध्यतु // sbca_10.49 //

प्रत्येकबुद्धाः सुखिनो भवन्तु श्रावकास्तथा / देवासुरनरैर्नित्यं पूज्यमानाः सगौरवैः // sbca_10.50 //

जातिस्मरत्वं प्रव्रज्यामहं च प्राप्नुयां सदा / यावत्प्रमुदिताभूमिं मञ्जुघोषपरिग्रहात् // sbca_10.51 //

येन तेनासनेनाहं यापयेयं बलान्वितः / विवेकवाससामग्रीं प्राप्नुयां सर्वजातिषु // sbca_10.52 //

यदा च द्रष्टुकामः स्यां प्रष्टुकामश्च किंचन / तमेव नाथं पश्येयं मञ्जुनाथमविघ्नतः // sbca_10.53 //

दशदिग्व्योमपर्यन्तसर्वसत्त्वार्थसाधने / यथा चरति मञ्जुश्रीः सैव चर्या भवेन्मम // sbca_10.54 //

आकाशस्य स्थितिर्यावद्यावच्च जगतः स्थितिः / तावन्मम स्थितिर्भूयाज्जगद्दुःखानि निघ्नतः // sbca_10.55 //

यत्किंचिज्जगतो दुःखं तत्सर्वं मयि पच्यताम् / बोधिसत्त्वशुभैः सर्वैर्जगत्सुखितमस्तु च // sbca_10.56 //

जगद्दुःखैकभैषज्यं सर्वसंपत्सुखाकरम् / लाभसत्कारसहितं चिरं तिष्ठतु शासनम् // sbca_10.57 //

मञ्जुघोषं नमस्यामि यत्प्रसादान्मतिः शुभे / कल्याणमित्रं वन्दे ऽहं यत्प्रसादाच्च वर्धते // sbca_10.58 //

॥ बोधिचर्यावतारे परिणामनापरिच्छेदो दशमः ॥

॥ समाप्तो ऽयं बोधिचर्यावतारः । कृतिराचार्यशान्तिदेवस्य ॥

Nguồn: Bản Phạn còn sót, từ GRETIL (ĐH Göttingen) — trọn phần Phật giáo: kinh Đại thừa · luận · luật · mật giáo · kinh A-hàm · thí dụ · tán ca · thi ca. Bản Devanāgarī là phép CHUYỂN TỰ TẠI MÁY từ bản IAST, không phải bản GRETIL phát hành. Giấy phép và ấn bản in gốc ghi ở từng bài, thuộc về người nhập liệu và nhà xuất bản đứng tên; phần lớn là CC BY-NC-SA. Gói này phát hành trên GitHub cho người dùng app, để nghiên cứu và đối chiếu, không nhằm mục đích thương mại. Ai muốn gỡ bài của mình khỏi gói xin báo, sẽ gỡ ngay.