Tổ đình Ba La Mật366 Nguyễn Sinh Cung, TP. Huế
← Phạn bản GRETIL — chữ DevanāgarīTrang 12/14

Phạn tạng · Phạn bản GRETIL — chữ Devanāgarī · Kinh tạng › Thí dụ · Bổn sự

रत्नमालावदान

Thông tin
GRETIL — Kanga Takahata. Ratnamālāvadāna. A Garland of Precious Gems or a Collection of Edifying Tales, Told in a Metrical Form, Belonging to the Mahāyāna. Tokyo 1954 (Oriental Library Series D, 3). = Rm.chữ Devanāgarī do máy chuyển tự từ bản IAST của GRETILCC BY-NC-SA 4.0

दिव्यातिरिक्ताभैः शोभितः स्यान् समृद्धिमान् / अनागतांश् च संबुद्धान् आरागयेयम् आदरात् // rm_35.207{7} //

तदा तच्छासने गत्वा त्रिरत्नशरणं गतः / प्रव्रज्यार्हत्पदं प्राप्य व्रजेयाहं सुनिर्वृतिं // rm_35.208{8} //

इत्य् एवं प्रणिधिं कृत्वा प्रणत्वा तं जिनालयं / सततः काष्ठम् आदाय स्वगृहं समुदाचरत् // rm_35.209{9} //

ततः स सुमतिः श्रीमान् अभूत् तत्पुण्यवान् कृतिः / सुखानि सुचिरं भुक्त्वा काले मृतो दिवं ययौ // rm_35.210{10} //

स्वर्गे स दिव्यभोग्यानि भुक्त्वा रेमे सुरैः सह / पंचजन्मशतान्य् एवं सुखं भुक्त्वा भ्रमेद् भवे // rm_35.211{11} //

अत्रापि यदेयं श्रीमाञ् छासने मे समागतः / प्रव्रज्यासंवरं धृत्वा चरन्न् अर्हन् भवत्य् अपि // rm_35.212{12} //

तत् सर्वं हि विजानीत तत्स्तूपसंमृष्टपुण्यतः / यथा च चिंतितं तत्र तथास्य सिद्ध्यते ऽधुना // rm_35.213{13} //

दरिद्रकाष्ठहारो यो भवेत् सो ऽयं हि शोभितः / अन्य इति न मन्यन्तव्यं युष्माभिर् नात्र संशयः // rm_35.214{14} //

एवं सर्वत्र संसारे सर्वेषाम् अपि प्राणिनां / यथैव यत् कृतं कर्म तथैव तत् फलं ध्रुवं // rm_35.215{15} //

अभुक्तं क्षीयते नैव कर्म क्वापि कदा चन / अन्यथापि भवेन् नैव कर्मफलं कथं चन // rm_35.216{16} //

एवं मत्वात्र संसारे सर्वदा सुखवांछिभिः / त्रिरत्नभजनं कृत्वा चरितव्यं शुभे सदा // rm_35.217{17} //

इत्य् आदिष्टं मुनीन्द्रेण श्रुत्वा ते सर्वसांघिकाः / सर्वे लोकाश् च संबोधिप्राप्तुं धर्मार्थिनो ऽभवन् // rm_35.218{18} //

इति मे गुरुणाख्यातं श्रुतं मया तथोच्यते / त्वम् अप्य् एवं महाराज सद्धर्मनिरतो भव // rm_35.219{19} //

प्रजाश् चापि महारज बोधयित्वा प्रयत्नतः / बोधिमार्गे ऽभिसंस्थाप्य पातुम् अर्हति सर्वदा // rm_35.220{20} //

एवं कृते महाराज सर्वत्र वः शुभं भवेत् / क्रमात् संबोधिम् आसाद्य संबुद्धपदम् आप्नुयाः // rm_35.221{21} //

इति तेनार्हताख्यातं श्रुत्वाशोकः स भूमिपः / तथा हीति प्रतिज्ञप्य प्राभ्यनन्दत् स पार्षदः // rm_35.222{22} //

ये श्रद्धाः सुप्रसन्ना इदम् अपि मनुजाः शोभितस्यावदानं / शृण्वन्ति श्रावयंति प्रमुदितमनसा ये च संबोधिकामाः / ते सर्वे बोधिसत्वाः सकलगुणभृतो बोधिचर्यां चरन्तो / भुक्त्वा सौख्यं प्रकामं दशबलनिलये संप्रयान्ति प्रमुक्त्वा // rm_35.223{23} //

++ इति रत्नावदानतत्वे शोभितावदानं समाप्तम् ++

xxxvi muktāvadāna अथाशोको महीपालः सांजलिः समुपाश्रितः / उपगुप्तं यतिं नत्वा पुनर् एवम् अभाषत // rm_36.1{1} //

भदन्त श्रोतुम् इछामि पुनर् अन्यत् सुभाषितं / तद्यथा गुरुणाख्यातं तथादेष्टुं च मे ऽर्हति // rm_36.2{2} //

इति संप्रार्थितं राज्ञा श्रुत्वा सो ऽर्हन् सुधीर् यतिः / तम् अशोकं महाराजं समालोक्यैवम् अब्रवीत् // rm_36.3{3} //

शृणु साधु महाराज यथा मे गुरुभाषितं / तथात्राहं प्रवक्ष्यामि तव चित्तविशुद्धये // rm_36.4{4} //

तद्यथाभून् महापूर्य्यां श्रावस्त्यां श्रीदसंनिभः / श्रेष्ठी महाधनः साधुः पुष्याभिधो महाजनः // rm_36.5{5} //

तस्य भार्या सुभद्रांगी रामाख्या श्रीसमानिका / कुलधर्मसमाचरा स्वामिचर्यानुचारिणी // rm_36.6{6} //

यया पत्न्या सुभाविन्या सार्द्धं पुष्यः स सन्मतिः / यथाकामः सुखं भुक्त्वा रेमे समुपचारयन् // rm_36.7{7} //

ततः सा समये कांता गर्भिणी वर्द्धितोदरा / स्वल्पाहाररता पाण्डुवर्णा कृशाभवत् क्रमात् // rm_36.8{8} //

ततः सा समये ऽसूत दारिकां दिव्यसुंदरीं / शिरोनिवद्धमुक्ता स्रक्कोहिताम् अभिरोचिनीं // rm_36.9{9} //

तां संजातां शिरोवद्धमुक्तामालां प्रशोभितां / दारिकां सा प्रसू दृष्ट्वा सचित्रानंदितो ऽभवत् // rm_36.10{10} //

तच् छ्रुत्वा स पिता पुष्यो विस्मयोद्धतमानसः / उपेत्य तां सुतां दृष्ट्वा तस्थौ पश्यन् सविस्मयः // rm_36.11{11} //

ततस् ते ज्ञातयः सर्वे वंधुमित्रसुहृज्जनाः / तां संजातां निशम्याशु द्रष्टुम् आजग्मुर् आदरात् // rm_36.12{12} //

तत्र तां दारिकां कांतां शिरोमुक्तास्रगन्वितां / दर्शनीयां सुभद्रांगीं प्राद्राक्षुस् ते चिरं मुदा // rm_36.13{13} //

अहोस्विद् देवकन्येयं नूनं मान्या न मानवी / यद् इयं जातमात्रापि भाभिः शोभते पुरं // rm_36.14{14} //

इति संभाष्य ते सर्वे ज्ञातिवंधू सुहृज्जनाः / सुचिरं तां समालोक्य विस्मिता निर्ययुस् ततः // rm_36.15{15} //

ततः स जनकस् तस्याः कृत्वा जतिमहं मुदा / सर्वाञ् ज्ञातीन् समामंत्र्य पुर एवम् अभाषत // rm_36.16{16} //

भवन्तो ऽस्याः सुताया मे दृष्ट्वा संपन्निमित्तमां / यथा लोके प्रसिद्धं स्यात् तथा नामाभिधीयतां // rm_36.17{17} //

इति तेनोदितं श्रुत्वा सर्वे ते ज्ञातिवांधवाः / तन् निमित्तं समालोक्य तं पुष्यम् एवम् अब्रुवन् // rm_36.18{18} //

साधो यत् संप्रजातेयं मुक्तामालाशिरोरुहा / तद् अस्या नाम मुक्तेति प्रसिद्धं भवतु ध्रुवं // rm_36.19{19} //

एवं तैः ज्ञातिभिः सर्वैः समाख्यातं निशम्य सः / पुष्यस् तस्याः सुतायास् तन् नामप्रसिद्धम् अचारयत् // rm_36.20{20} //

ततः सा दारिका मुक्ता धात्रीभिः प्रतिपालिता / अष्टाभिर् अभिपुष्यांगा प्रवृद्धाभूद् ह्रदाब्जवत् // rm_36.21{21} //

ततः सा दारिका कान्ता प्रवृद्धाभूत् कुमारिका / गुरुणां समुपाश्रित्य क्रमाद् विद्या अशिक्षते // rm_36.22{21*} //

तत्र सा सुमतीर् मुक्ता लिपिपारं गता क्रमात् / सर्वशास्त्रकलाविद्यापारं ययौ विचक्षणा // rm_36.23{22} //

ततः सा दानसंरक्ता सर्वार्थिभ्यो यथेप्सितं / सद्धर्मप्रणिधानेन ददौ नित्यं प्रसादिता // rm_36.24{23} //

सर्वे ऽपि याचकास् तस्या गृहं दृष्ट्वा समागताः / तद् दत्तं द्रव्यम् आदाय प्रययुः संप्रमोदिताः // rm_36.25{24} //

तदैको ब्राह्मणस् तस्या मुक्तामालां शिरोरुहां / दृष्ट्वा लोभाकुलात्मा स गृहं गत्वा समाश्रयत् // rm_36.26{25} //

तत्र स ब्राह्मणो दृष्ट्वा तां कन्यां संप्रदायनीं / उपेत्याशीर्वचोद्दत्वा प्रार्थयद् एवम् आदरात् // rm_36.27{26} //

जयो ऽस्तु ते सदा भद्रे चिरं जिव्याः सुखान्विता / यथा ते वांछते चित्तं तथा सर्वं प्रसिद्ध्यतु // rm_36.28{27} //

भद्रे ऽहं ते गुणाच् छ्रुत्वा दूरतो यद् इहाव्रजे / तद् अर्थं शृणु ते वक्ष्ये तच् छ्रुत्वा मे प्रसीदतु // rm_36.29{28} //

यद् इयं ते शिरोबद्धा मुक्तामाला प्रशोभिता / तद् इमां मे प्रदत्वात्र मनो मम विनोदय // rm_36.30{29} //

इति संप्रार्थिते तेन सा मुक्ता संप्रदानिका / तां प्रदातुं समिछन्ती तं विप्रम् एवम् अब्रवीत् // rm_36.31{30} //

साधु विप्र क्षणं तिष्ठ मा व्रजस्वान्यतः क्वचित् / पित्रोर् आज्ञां समायाच्य दास्यामि ते इमाम् अपि // rm_36.32{31} //

इत्य् उक्त्वा स समाश्वास्य ब्राह्मणं तं प्रलोभितं / सहसा पुरतो गत्वा पित्रोर् एवम् अभाषत // rm_36.33{32} //

पितर् अम्ब गृहे ऽस्माकं ब्राह्मणो ऽर्थी समागतः / स ममेमां शिरोरूढां मुक्तामालां प्रयाचते // rm_36.34{33} //

तद् इमां दातुम् इछामि तस्मै विप्राय साधवे / तद् अनुज्ञां प्रदत्तं मे यद्य् अस्ति वां दयाम् अपि // rm_36.35{34} //

इति पुत्र्योदितं श्रुत्वा स पिता विस्मयाहतः / तां पुत्रीं सुचिरं दृष्ट्वा परिभाष्यैवम् अब्रवीत् // rm_36.36{35} //

भो वत्स किं समीक्ष्यैवं स्वमस्तक समुद्भवां / नेत्रवत् कथम् उत्कृत्य प्रदद्याद् अर्थिने सुते // rm_36.37{36} //

यदि दातुं समिछा ते ब्राह्मणायार्थिने सुते / तद् अन्यत्प्रार्थितं द्रव्यं प्रददस्व यथेप्सितं // rm_36.38{37} //

इति पित्रोदितं श्रुत्वा सा मुक्ता दुहिता सुधीः / जनकं तं समालोक्य प्रणत्वा चैवम् अब्रवीत् // rm_36.39{38} //

शृणु तात यद् अर्थे ऽहं स्वशिरःसंभवाम् अपि / मुक्तामालं समुद्धृत्य दित्सामि तत् प्रवक्ष्यते // rm_36.40{39} //

अनित्यं खलु संसारे मानुष्ये जन्म दुर्लभं / क्षणध्वंसि शरीरं च जीवितं च तृणाम्बुवत् // rm_36.41{40} //

तत्रापि बहवो रोगाः संपदो ऽप्य् अतिचंचलः / दुर्लभा क्षणसंपच् च धर्ममतिश् च दुर्लभा // rm_36.42{41} //

किं नित्यम् अत्र संसारे को हि नित्यस्थितो भवे / इत्य् अनित्याम् इमां मुक्तामालां दित्साम्य् अहं पित // rm_36.43{42} //

को ऽन्यत्र मानुषा देहाद् दानं कर्तुं प्रशक्नुयात् / इत्य् आप्य् अहं समीक्ष्यात्र दातुम् इछे कजाम् अपि // rm_36.44{43} //

कस्यात्र विग्रहे मृत्योर् विश्वासं विद्यते खलु / इति मत्वापि तातेमां दित्सामि मुक्तकास्रजं // rm_36.45{44} //

कस्यात्र जीवितं काये स्वेछया समवस्थितं / एवं विज्ञाय तातेमं मालां दित्सामि पुष्पवत् // rm_36.46{45} //

को नात्र पीड्यते रोगैः सक्लेशैर् देवसंभवैः / इत्य् एवं समीक्ष्यैमां दातुम् इछामि मुक्तिकां // rm_36.47{46} //

कस्य संपत् स्थिरा गेहे अस्ताश् चपि स्थितिर् न हि / एवं विज्ञाय ततेमं दित्सामि कुसुमाकृतिं // rm_36.48{47} //

कस्य चात्र शुभे दृष्टिर् जायात् तिष्ठेच् च सर्वदा / एवं वापि परिज्ञाय दित्सामीमां कजाम् अपि // rm_36.49{48} //

सदा न जायते नैवं धर्मे मतिः कथं चन / इति दृष्ट्वापि मे चित्तम् इमां दित्सति पुष्पवत् // rm_36.50{49} //

इमां मे दैवसंजातां शिरःस्थां केशसादृशीं / दातुम् इछाम्य् अहं तात सद्धर्मरत्नलब्धये // rm_36.51{50} //

कियत् कालं च जीवेयं सर्वेषां मरणं ध्रुवं / यावद् जीवितमुक्तायाम् इयं मुक्तापि नक्ष्यति // rm_36.52{51} //

यद् इयं मे शिरोजापि प्राणेन सह नक्ष्यति / तद् दत्ता वाप्य् अदत्तापि सर्वथापि विनक्ष्यति // rm_36.53{52} //

एतद् देवं समीक्ष्ये मां मुक्तां पुष्पस्रजं यथा / कजाम् अपि समुद्धृत्य दातुम् इछाम्य् अहं पित // rm_36.54{53} //

तद् अत्र मा कृथा विघ्नं मम सद्धर्मसाधने / तद् अनुज्ञां प्रदत्वा मे प्रार्थितं सफलं कुरु // rm_36.55{54} //

यदि न दीयते ऽनुज्ञां दानविघ्नफलं लाभेः / ततो ते दुष्कृतिर् जायात् ततो हि दुर्गतिं व्रजेः // rm_36.56{55} //

यद्य् अनुज्ञां प्रदानेन सत्यं पूरयसे मम / ततस् ते सुकृतिर् जायात् तेन यायाद् धि सद्गतिं // rm_36.57{56} //

सद्गतौ सर्वदा सौख्यं भुक्त्वा चरेः शुभेष्व् अपि / ततः क्रमेण संबोधिं प्राप्य बुद्धत्वम् आप्नुयाः // rm_36.58{57} //

एवं वीज्ञाय तातात्र वारयितुं न मे ऽर्हति / तद् अनुज्ञप्य मे सत्यं संपूरयितुम् अर्हति // rm_36.59{58} //

इति पुत्र्या तयाख्यातं श्रुत्वा पिता स बोधितः / तां मुक्तां सुमातिः पुत्रीं समालोक्यैवम् अब्रवीत् // rm_36.60{59} //

यत् त्वयैवं समाख्यातं तत् सर्वं सत्यम् एव हि / यदि श्रद्धास्ति ते दातुं प्रदेहि किं निवारये // rm_36.61{60} //

इति पित्राभ्यनुज्ञाते सा मुक्ता परिमोदिता / तां शिरःसद्भवां मुक्तां मालाम् उत्कर्तुम् ऐछत // rm_36.62{61} //

तदा सा जननी दृष्ट्वा तां मुक्तां स्वात्मजां प्रियां / शिरोजाम् अपि तां मुक्तां मालाम् उत्कर्तु वांछिनीं // rm_36.63{62} //

सहसा गाढम् आलिंग्य वारयितुं समुद्यता / गलदश्रुविलिप्ताक्षा विलपंत्यैवम् अब्रवीत् // rm_36.64{63} //

हा प्रिये स्वात्मजे पुत्री कथम् अज्ञासि सांप्रतं / इन्द्रियवत् तनूद्भूताम् अपि दातुं यदीछसि // rm_36.65{64} //

यच् छिरोजां समुत्कृत्य मुक्तामालां स्वदैवजां / किम् अन्यद् इह पश्यन्ति विप्राय दातुम् इछसि // rm_36.66{65} //

यदि दाने ऽतिवांछा ते प्रदेहि तद् यद् इप्सितं / इमाम् एव शिरोजतां मा दाः कस्मै चिद् अर्थिने // rm_36.67{66} //

दम् इयं स्वतनूद्भूता सहजा जीवितेन्द्रैः / तद् इयं कथम् उत्कृत्य दातव्येति विचारय // rm_36.68{67} //

यदीमं स्वशिरोरूढां बलेनोत्कृत्य दास्यसि / तदेयं नक्ष्यते नूनं जीवितेन सह ध्रुवं // rm_36.69{68} //

विनष्टे जीविते काये को धर्मं साधयेत् पुनः / धर्मं विनात्र संसारे निरर्थं सर्वसाधनं // rm_36.70{69} //

धर्ममूलं हि संसारे सत्कायजीवितं किल / तज् जीविताश्रयः कायो रक्षितव्यः प्रयत्नतः // rm_36.71{70} //

यत् कायप्राणरक्षार्थं संसारे धर्मसाधनं / कायप्राणं विना को ऽर्थः संसारे धर्मसाधने // rm_36.72{71} //

धर्मार्थकाममोक्षादि साधनं सुखकारणं / अभावे जीविते काये कस्यार्थे सुखसाधनं // rm_36.73{72} //

यत् स्वजीवे न पक्ष्यैवं किम् अर्थे दातुम् इछसि / स्वकायजीवरक्षार्थं दानादि पुण्यसाधनं // rm_36.74{73} //

स्वकायजीवितं त्यक्त्वा किम् अर्थे पुण्यसाधनं / स्वकायजीव भद्रार्थे गुणद्रव्यवृषार्जनं // rm_36.75{74} //

इति सत्यं मयाख्यातं हितार्थं ते प्रियात्मजे / श्रुत्वेमं नेत्रवद् रक्ष्या मा दाः कस्मै चिद् अर्थिने // rm_36.76{75} //

यदि ते ऽस्ति वृषे वांछा दत्वेतो ऽन्यद् यथेप्सितं / गृहे व्रतं चरत्य् एवं सुखेन पुण्यम् अर्जय // rm_36.77{76} //

एतत्पुण्यविपाकेन सर्वत्र ते शुभं भवेत् / सर्वदा दुर्गतिं नैव यायात् सदा तु सद्गतिं // rm_36.78{77} //

एवं मत्वात्मजे श्रुत्वा सद्धर्मं सौगतोदितं / त्रिरत्नभजनं कृत्वा गृहे व्रतं सुखं चर // rm_36.79{78} //

एतत्पुण्यविशुद्धा त्वं सर्वदा शुभभाविनी / क्रमात् संबोधिम् आसाद्य संबुद्धपदम् आप्नुयाः // rm_36.80{79} //

इति मात्रा समाख्यातं श्रुत्वा मुक्तात्मजापि सा / उत्थायाश्रुविरुक्षा ययौ शोकालये शनैः // rm_36.81{80} //

तत्र शय्यातलासीना मुक्तादानचिन्तया / संबुद्धस्मरणं कृत्वा तस्थौ ध्यानसमाहिता // rm_36.82{81} //

तत्र तद्ध्यानसंमूढा निद्रासुप्तेन्द्रियापि सा / तम् एव श्रीघनं स्मृत्वा तस्थौ निश्चरिताशयाः // rm_36.83{82} //

ताम् एवां संस्थितां दृष्ट्वा भगवान् स मुनीश्वरः / स्वप्न इव समाभाष्य मुक्ताम् एवं व्यबोधयत् // rm_36.84{83} //

वत्से मात्र विषीद त्वं प्रदेयेयं कजापि ते / प्रदीयतां समुद्धृत्य पुनः प्रादुर्भविष्यति // rm_36.85{84} //

इति संभाषितं श्रुत्वा स्वप्ने इव समुत्थिता / सा मुक्ता विस्मयाक्रान्तचित्ता तस्थौ सुनिशला // rm_36.86{85} //

ततः सा तं जगन्नाथं स्मृत्वा तच्चिन्तयाकुला / किम् एतत् सत्यम् एवं स्याद् इति ज्ञातुं समैछत // rm_36.87{86} //

ततः सा स्वयम् उद्धृत्य स्वशिरःस्थां स्वपाणिना / मुक्तामालां मुदालोक्य तां शास्त्रे समकल्पयत् // rm_36.88{87} //

ततो ऽनंतरम् एवं सा मुक्तामालाभिशोभिता / तस्याः शिरसमुभूता रराज तत्समानिका // rm_36.89{88} //

तां समालोक्य सा मुक्ता कन्यातिविस्मयान्विता / सहसा पुरतो गत्वा मातुर् एवं न्यवेदयत् // rm_36.90{89} //

मातर् अद्य मुनीन्द्रस्य कृपादृष्टिप्रसादतः / यथा मया प्रतिज्ञातं पूर्य्येत मे तथा ध्रुवं // rm_36.91{90} //

इत्य् उक्त्वा सा मुदा मुक्ता समुद्धृतां शिरोरुहां / ये उभे दर्शयित्वाग्रे मातुर् एवम् अभाषत // rm_36.92{91} //

मातर् अहं विपन्नाशा शय्या तलसमाश्रिता / संबुद्धं मनसा ध्यात्वा तिष्ठामि दानचिंतया // rm_36.93{92} //

यदा मे ध्यानसुप्ताया हृदि निद्रोपसर्पते / तदैवं सर्वनाथेन समादिष्टं श्रुतं मया // rm_36.94{93} //

प्रदेयेयं शिरोजाता मुक्तामाला त्वया मुदा / पुनः प्रादुर्भवेद् भूयो ऽप्य् एतत्समानिका ध्रुवं // rm_36.95{94} //

इति श्रुत्वा प्रबुद्धाहं किम् एतत् सूनृतं भवेत् / इति कृत्वा समुद्धृत्य पश्यामीमां प्रमोदिता // rm_36.96{95} //

ततो ऽनंतरम् एवं मे शिरस्यैतत्समानिका / मुक्तामाला समुद्भूता दृश्यताम् इयम् अम्बिके // rm_36.97{96} //

इत्य् उक्त्वा सा सुता मुक्ता तस्या मातुः पुरो मुदा / मुक्तां मालां उपस्थाप्य दर्शयन्त्य् एवम् आह च // rm_36.98{97} //

इमां मातुर् जगच्छास्त्रे मुदा संकल्पयाम्य् अहं / तद् एनां त्रिजगच्छास्त्रे संप्रदातुं व्रजेय हि // rm_36.99{98} //

इति पुत्र्या समाख्यातं श्रुत्वा सा जननी मुदा / तां मुक्तास्रजम् आलोक्य तच् छिरोजां च हर्षिता // rm_36.100{99} //

मुहुर् मुहुः समीक्षन्ती तां सुताम् एवम् अब्रवीत् / धन्यासि भद्रिका पुत्रि त्वया यथा समीहितं // rm_36.101{100} //

तथा ते सिद्ध्यते नूनं संबुद्धस्यानुभावातः / तद् इमां त्वं समादाया यथा संकल्पितं त्वया // rm_36.102{1} //

तथा तस्मै मुनीन्द्राय प्राभ्यर्च्य दातुम् अर्हसि / तथा ते ऽङ्गीकृतं पुत्रि तत् सत्यं सेत्स्यते ध्रुवं // rm_36.103{2} //

एतत्पुण्यानुभावैश् च सर्वदा सद्गतिं व्रजेः / इति मत्वा जगच्छास्तुर् उपहृत्य भजादरात् // rm_36.104{3} //

तथा चास्मै द्विजायैवम् आदाय दातुम् अर्हति / तथा ते ऽङ्गी कृते सिद्धे सर्वत्र मंगलं भवेत् // rm_36.105{4} // सफलं मानुषे जन्म सदा च सद्गतौ स्थितिः // rm_36.106{5} // इति मात्रोदितं श्रुत्वा प्रतिसंमोदिताशया / सा तथेति प्रतिश्रुत्य तथा कर्तुं समैछत // rm_36.107{6} //

तथा सैतत्प्रवृत्तांतं भर्त्तुर् अग्रे न्यवेदयत् / श्रुत्वा भर्त्तापि पुष्यः समुदिताभ्यन्वमोदत // rm_36.108{7} //

तस्मिन्न् अवसरे तत्र श्रावस्त्यां जेतकाश्रमे / विहारे भगवान् सो ऽर्हन् विजहार ससांघिकः // rm_36.109{8} //

तत्र स त्रिजगच्छास्ता बोधिचर्यां प्रकाशयन् / सर्वसत्वसहितार्थेन धर्मम् आदेष्टुम् आरभत् // rm_36.110{9} //

तदा ते भिक्षवः सर्वे श्रावकाश् चैलकादयः / भिक्षुण्यो व्रतिनश् चापि बोधिसत्वगणा अपि // rm_36.111{10} //

उपासकगणाश् चापि तथा चोपासिका अपि / सर्वे ते समुपाश्रित्य समातस्थुः समाहिताः // rm_36.112{11} //

तथा शक्रादयो देवा ब्रह्माद्या ब्रह्मचारिणः / दानवा लोकपालाश् च यक्षगंधर्वकिन्नराः // rm_36.113{11!} //

राक्षसा गरुडा नागाः सिद्धविद्याधरादयः / यतयो योगिनश् चापि निर्ग्रन्थास् तीर्थिका अपि // rm_36.114{12} //

ऋषयो ब्राह्मणाश् चापि तपश्विनो महर्द्धिकाः / राजानः क्षत्रियाश् चापि वैश्या राजकुमारकाः // rm_36.115{} //

श्रेष्ठिनो मंत्रिणो ऽमात्या गृहस्थाश् च महाजनाः / वणिजः सार्थवाहाश् च पौरिकाः शिल्पिनो ऽपि च // rm_36.116{24} //

ग्राम्या जानपदाश् चापि तथान्यद्देशवासिनः / सर्वे ते समुपागत्य दृष्ट्वा तं श्रीघनं मुदा // rm_36.117{15} //

नत्वा प्रदक्षिणीकृत्य समभ्यर्च्य यथाक्रमं / कृताञ्जलिपुटा नत्वा परिवृत्य समंततः // rm_36.118{16} //

तत् सद्धर्मामृतं पातुम् उपतस्थुः समाहिताः / तदा स भगवान् दृष्ट्वा तान् सर्वान् समुपस्थितान् / आदिमध्यांतकल्याणं सद्धर्मं समुपादिशत् // rm_36.119{17} //

तत् सद्धर्मं समाकर्ण्य सर्वे लोकाः [प्रबोधिकाह्] प्रबोधिताः / सर्वसत्वहितार्थेषु बभूवुः बोधिचारिणः // rm_36.120{18} //

तदा सा कन्यका मुक्ता सखीभिः सह मोदिता[ः] / मुक्तामालां समादाय धर्मं श्रोतुम् उपाचरत् // rm_36.121{19} //

तत्र तं श्रीघनं दृष्ट्वा नत्वा सा सांजलिर् मुदा / त्रिधा प्रदक्षिणीकृत्य तस्य शास्तुः पुरोगता // rm_36.122{20} //

तत्राग्रे ताम् उपस्थप्य मुक्तामालां कृतांजलिः / पादौ नत्वा प्रसन्नास्या धर्मं श्रोतुम् उपाश्रयत् // rm_36.123{21} //

ततः स भगवांस् तस्या दृष्ट्वाशयं विशुद्धितं / आर्यसत्यं समारभ्य सद्धर्मं समुपादिशत् // rm_36.124{22} //

तत् सद्धर्मं समाकर्ण्य सा मुक्ता परिबोधिता / धर्मविशेषम् आज्ञाय बभूव बोधिवाञ्छिनी // rm_36.125{23} //

तत्र सा कन्यका मुक्ता सत्कायदृष्टिपर्वतं / हित्वा ज्ञानासिना श्रोतआपत्तिफलम् आययौ // rm_36.126{24} //

ततः सा भद्रिका मुक्ता दृष्टसत्या प्रमोदिता / सांजलिश् चरणौ शास्तुर् नत्वा स्वगृहम् आययौ // rm_36.127{25} //

ततः सा च समादाय मुक्तामालं स्वमूर्द्धजं / सुप्रसन्नाशया तस्मै द्विजाय प्रददौ मुदा // rm_36.128{26} //

तां मुक्तास्रजम् आदाय ब्राह्मणः संप्रमोदितः / तस्यै भद्राशिषं दत्वा सहसा स्वगृहे ऽव्रजत् // rm_36.129{27} //

तथा सा मुदिता गत्वा सर्वार्थिभ्यो यथेप्सितं / त्रिरत्नभजनं कृत्वा शुभधर्मे समाचरत् // rm_36.130{28} //

तदा तस्या गुणाञ् छ्रुत्वा बहवः कामरागिणः / सरत्नप्राभृतं दत्वा तां प्रार्थयितुम् ईछिरे // rm_36.131{29} //

कुमारा भुर्भुजा तस्याः पितरं पुष्यम् आदरात् / स्वस्वदूतैः सरत्नानि दत्वा संप्रार्थयन् मुदा // rm_36.132{30} //

तथा द्विजकुमाराश् च मंत्रिपुत्राश् च कामिनः / वैश्यपुत्रास् तथान्ये न धनिनो वणिगात्मजाः // rm_36.133{31} //

सार्थवाहसुताश् चापि तथा शिल्पिसुता अपि / महाजनसुताश् चैवम् अन्ये ऽपि काममोहिताः // rm_36.134{32} //

सर्वे ते तां सुभद्रांगीं मुक्तां मुक्ताभ्यलंकृतां / दृष्ट्वा रागाग्निसंतप्तास् तन्मुखामृतवांछिनः // rm_36.135{33} //

सवस्त्रालंकाररत्नानि दत्व दूतैः पृथक् पृथक् / तस्यास् तं जनकं पुष्यं प्रार्थयन्न् एवम् आदरात् // rm_36.136{34} //

तथा तैः प्रार्थ्यमानो ऽसौ पुष्यो दूतैः पृथक् पृथक् / तद् दत्तं प्राभृतं दृष्ट्वा तस्थौ तं क्षुभिताशयः // rm_36.137{35} //

तत उत्थाय पुष्यः स शोकागारे विषण्णधीः / गत्वा शय्यातलासीनो मनसैवं व्यचिंतयत् // rm_36.138{36} //

हारे दुःखं प्रजातं मे किं करिष्यामि सांप्रतं / एकैव दुहिता मे ऽस्ति याचका बहवो ऽपि मे // rm_36.139{37} //

यद्य् एकस्मै प्रदास्यामि सर्वे ऽन्ये स्युर् मम द्विषः / अत्राहं किं करिष्यामि यद् उपायं न मन्यते // rm_36.140{38} // इति चिन्ताविषण्णास्यस् तस्थौ मोहविषार्दितः // rm_36.141{39!} // तत्रैवं संस्थितं दृष्ट्वा जनकं तं समोहितं / समेत्य सात्मजा मुक्ता नत्वैवं पर्यपृछत // rm_36.142{40} //

तात किं ते मनो दुःखं यद् एवं तिष्ठसे ऽधुमा / तत् सत्यं समुपाख्या प्रबोधयात्मजाम् इमां // rm_36.143{41} //

इति संप्रार्थिते पुत्र्या तया स जनकः सुधीः / तं मुक्तां स्वात्मजं दृष्ट्वा सुचिराद् एवम् अब्रवीत् // rm_36.144{42} //

अयि पुत्रि सुभद्रांगी किम् अत्राहं वदेय हि / यत् त्वम् एका सुता मे ऽस्ति याचका बहवास् तव // rm_36.145{43} //

यद्य् एकस्मै प्रदास्यामि त्वाम् एकं दिव्यसुंदरीं / ते सर्वे ऽन्ये भवेयुर् मे शत्रवो ह्य् अपकारिणः // rm_36.146{44} //

इति चिन्ताविदग्धात्मा तिष्ठाम्य् एवं हि नान्यथा / तद् उपायं न पश्यामि यतो मे जायते भयं // rm_36.147{45} //

इति पित्रोदितं श्रुत्वा सा मुक्ता दुहिता पुनः / जनकं तं समालोक्य बोधयन्त्य् एवम् अब्रवीत् // rm_36.148{46} //

नाहं कामार्थिनी तात संबुद्धशासने गता / प्रव्रज्य संवरं धृत्वा चरिष्यामि शुभां चरिं // rm_36.149{47} //

इति मे निश्चितं चित्तम् अन्यथा न करोमि हि / तद् अत्र मा विषीद त्वं तद् अनुज्ञां प्रदेहि मे // rm_36.150{48} //

इति पुत्र्या तथाख्यातं स पुष्यो जनकः सुधीः / स्वात्मजां तां समालोक्य पुनर् एवम् अभाषत // rm_36.151{49} //

अयि पुत्रि कथं तावत् प्रव्रज्यां चरितुं सहेः / त्वं हि बाला सुभद्राङ्गी कुमारी सुखमेधिनी // rm_36.152{50} //

तस्माद् यावत् कुमारी त्वं तावद् गेहे समाश्रिता / त्रिरत्नभजनं कृत्वा चरोपासकसंवरं // rm_36.153{51} //

इति पित्र्योदितं श्रुत्वा सा मुक्ता दुहिता सुधीः / तथा हीति प्रतिश्रुत्य प्रबोधितान्वमोदितः // rm_36.154{52} //

तथा सा भद्रिका मुक्ता शुद्धशीला सुभाविनी / त्रिरत्नभजनं कृत्वा चेरे उपासिकाव्रतं // rm_36.155{53} //

यदा सा यौवनी कांता मुक्ता मुक्तातिशोभिता / तदा कनिष्ठपुत्रेण दृष्टानाथान्नसंस्तृतः // rm_36.156{54} //

ततः सो ऽनाथभृत्पुत्रः सुप्रियाख्यो ऽभिमोदितः / कामरागाग्निसंतप्तो रोगी वाभूद् विषण्णधीः // rm_36.157{55} //

तं पुत्रं कामरागार्त्तं दृष्ट्वा सो ऽनाथपिण्डदः / तन् निमित्तं समालोक्य समाश्वास्यैवम् अब्रवीत् // rm_36.158{56} //

भो पुत्रैवं किम् अर्थे त्वं रोगीव तिष्ठसे ऽधुना / तद् वदस्व ममाग्रे ऽपि यद् इछति मनस् तव // rm_36.159{57} //

इति पित्रोदितम् श्रुत्वा सुप्रियः स विनिःश्वसन् / पितरं तं समालोक्य शनैर् एवम् अभाषत // rm_36.160{58} //

तात यो ऽसौ सुभद्राङ्गी मुक्ता मुक्तातिशोभिता / दृष्ट्वा मयानुरूपेति मनो मे हरते ऽपि सा // rm_36.161{59} //

तदभिलाषरागाग्निदाहसंतोषितं मनः / तद् रागाग्निशमोपायं कर्तुम् अर्हति मे ऽधुना // rm_36.162{60} //

इति पुत्रोदितं श्रुत्वा सो ऽनाथपिण्डदः पिता / पुत्रस्य प्राणरक्षार्थं याचितुं तां समैहत // rm_36.163{61} //

ततः स दूतम् आहूय पुर एवम् अभाषत / साधो गछ गृहस्थस्य पुष्यस्यैव परो वद // rm_36.164{62} //

साधो तद् दुहिता भद्रा तद् दीयतां सुताय मे / एवं कृते ऽपि संबंधं यावज्जीवं सुखाय नौ // rm_36.165{63} //

इत्य् उक्त्वा तस्य पुष्यस्य तां मुक्ताख्यां सुभाविनीं / प्रार्थयित्वा सुतायास्मै दातुं मे ऽर्हति सर्वथा // rm_36.166{64} //

इति तेनोदितं श्रुत्वा तथेति प्रतिभाष्य सः / दूतः प्राभृतम् आदाय पुष्यस्य समुपाचरत् // rm_36.167{65} //

तत्र तस्य पुरः स्थाप्य प्राभृतं संविनोदयन् / यथानाथभृतादिष्टं तथा सर्वं न्यवेदयत् // rm_36.168{66} //

तद् उक्तं सर्वम् आकर्ण्य स पुष्यः परिबोधितः / मुक्तां तां स्वात्मजां पुत्रीं समामंत्र्यैवम् अब्रवीत् // rm_36.169{67} //

अयि प्रियात्मजे पुत्रि त्वम् अनाथभृता सता / सुप्रियाय स्वपुत्राय प्रार्थिता त्वं प्रसीद तत् // rm_36.170{68} //

इति पित्रोदितं श्रुत्वा मुक्ता सा दुहिता सती / पितरं तं समालोक्य प्रणत्वैवम् अभाषत // rm_36.171{69} //

नाहं कामार्थिनी तात संबुद्धशरणं गता / प्रव्रज्यासंवरं धृत्वा चरिष्यामि शुभां चरीं // rm_36.172{70} //

इति पुत्र्योदितं श्रुत्वा स पुष्यो ऽभिहताशयः / दुहितां तां चिरं दृष्ट्वा पुनर् एवम् अभाषत // rm_36.173{71} //

हे सुते कथम् एव त्वं वदेथाः किं न मन्यसे / यद् असौ गृहभृन् नाथस् तद् वचः श्रूयते न कैः // rm_36.174{72} //

तद् यावद् यौवनी भूता तावद् भर्त्ता सहानुगाः / त्रिरत्नभजनं कृत्वा चर व्रतं गृहे सुखं // rm_36.175{73} //

यदा वृद्धा व्यवस्थास्यै तदा त्वं सौगताश्रमे / प्रव्रज्यासंवरं धृत्वा प्रचरस्व शुभां चरीं // rm_36.176{74} //

इति पित्रा समादिष्टं श्रुत्वा सा दुहिता सुधीः / पित्रो वाक्यं कथं लंघ्यम् इति मत्वैवम् अब्रवीत् // rm_36.177{75} //

नाहं कामर्थिनी तात सद्धर्मसाधनार्थिनी / तथापि त्वद्वचो ऽलंघ्यम् इति श्रोष्यामि ते वचः // rm_36.178{76} //

यदि मे समयं धृत्वा सत्यवाक्यं ददाति मे / वृणुयां तं पतिं ननुम् इति मे वचनं ध्रुवं // rm_36.179{77} //

इति पुत्र्योदितं श्रुत्व स पुष्यः परिबोधितः / एतत् सर्वं प्रवृत्तांतं दूतस्याग्रे न्यवेदयत् // rm_36.180{78} //

दूतापि तत् प्रवृत्तांतं श्रुत्वा तथेति सत्वराः / अनाथपिण्डदस्याग्रे विस्तरेण न्यवेदयत् // rm_36.181{79} //

सो ऽनाथपिण्डदश् चापि श्रुत्वा स प्रतिमोदितः / सर्वम् एतत् प्रवृत्तांतं पुत्रस्याग्रे न्यवेदयत् // rm_36.182{80} //

एतत् पित्रा समाख्यातं श्रुत्वा स सुप्रियः सुधीः / तथा हीति प्रतिज्ञाय दूतस्याग्रे न्यवेदयत् // rm_36.183{81} //

दूतश् च तद्वचः श्रुत्वा पुष्यस्य पुरतो गतः / सर्वम् एतत् प्रवृत्तांतं विस्तरेण न्यवेदयत् // rm_36.184{82} //

पुष्यो ऽपि तत् समाख्यातं श्रुत्वा पत्न्याः पुरो ऽवदत् / सापि तज् जननी श्रुत्वा पुत्र्या अग्रे न्यवेदयत् // rm_36.185{83} //

तन् मात्रा समुपादिष्टं श्रुत्वा सा दुहिता सती / तथा हीति प्रतिश्रुत्य तूष्णीभूत्वाध्युवास तत् // rm_36.186{84} //

ततः स जनकः पुष्यो मत्वा पुत्र्याधिवासितं / तस्या विवाहसामग्रीं सहसा समसाधयत् // rm_36.187{85} //

ततः स जनकः पुष्यो ऽप्य् अनाथपिण्डदात्मजं / सुप्रियं तं समानीय सत्कृत्य सममानयत् // rm_36.188{86} //

ततस् ताम् आत्मजां मुक्तां सुप्रियाय सुभाविने / संकल्प्य प्रददौ पुष्यो जनकः स यथाविधिः // rm_36.189{87} //

ततः स सुप्रियो भर्त्ता तांमुक्तां रमणीं प्रियां / भार्यां स्वगृहे आनीय रेमे भुक्त्वा यथासुखं // rm_36.190{88} //

एवं सा भाविनी मुक्ता काञ्चित् कालं गृहे मुदा / भर्त्त्रा सह यथाकामं भुक्त्वा रेमे प्रमोदिता // rm_36.191{89} //

ततस् तौ दंपती देहे वृद्धत्व समुपाक्रमे / पित्रोः पादान् प्रणत्वैवं प्रार्थयतं समादरात् // rm_36.192{90} //

पितरौ यत् कृतं सत्यम् आवाभ्यां तत् सुसिद्धये / पूरयितुं समिछावस् तद् आज्ञां दातुम् अर्हथ // rm_36.193{91} //

इति संप्रार्थितं ताभ्यां श्रुत्वा पिता स सा प्रसूः / दृष्ट्वा तौ दंपती श्राद्धायुक्ताव् एवं समूचतुः // rm_36.194{92} //

यदि वां विद्यते वांछा चरितुं सौगतं व्रतं / तत् सत्यपूरये तस्मात् प्रचरत समाहितौ // rm_36.195{93} //

इति ताभ्याम् अनुज्ञाते दंपती तौ प्रमोदितौ / पित्रोः पादान् प्रणत्वैव प्रतस्थुः सहसा गृहात् // rm_36.196{94} //

ततस् तौ जेतकोद्याने विहारे समुपागतौ / भगवन्तं तम् आनम्य प्रव्रज्यां समयाचतां // rm_36.197{95} //

भगवन् नाथ सर्वज्ञ विजानाति यद् आवयोः / सत्यं तत् पूरयिष्यावस् तत् प्रव्रज्यां ददातु वां // rm_36.198{96} //

इति संप्रार्थिते ताभ्यं भगवां दक्षपाणिना / स्पृष्ट्वा तच् छिरसोर् दृष्ट्वा समामंत्र्यैवम् आदिशत् // rm_36.199{97} //

एवं चरतम् आदाय प्रव्रज्याव्रतम् उत्तमं / स्वपरात्महितार्थेषु ब्रह्मचर्यं समाहितौ // rm_36.200{98} //

इत्य् आदिष्टे मुनीन्द्रेण ताव् उभाव् अपि मुंडितौ / खिक्खिरीपात्रविभ्राणौ च भर्तुश् चीवरावृतौ // rm_36.201{99} //

ततो ऽविद्यागणं भित्वा प्राप्तविद्याविशारदौ / सर्वक्लेशगणाञ् जित्वा साक्षाद् अर्हत्वम् आवतुः // rm_36.202{100} //

ततस् तौ विमलात्मानौ प्रिशुद्धत्रिमण्डलौ / जितेन्द्रियाऊ समाचारौ निर्विकल्पौ निरंजनौ // rm_36.203{1} //

सर्वेषाम् अपि लोकानां त्रैधातुकनिवासिनां / पूज्यौ मान्यौ च वंद्यौ ताव् अभूतं ब्रह्मचारिणौ // rm_36.204{2} //

तद् दृष्ट्वा ते भिक्षवः सर्वे विस्मयोद्धतमानसा / भगवंतं तम् आनम्य पप्रछुस् तत् पुराकृतं // rm_36.205{3} //

भगवन् किं कृतं कर्म पुराभ्यां सुकृतं कुह / तत् सर्वं समुपादिश्य सर्वान् नः परिबोधय // rm_36.206{4} //

इति संप्रार्थिते सर्वैर् भिक्षुभिः स मुनीश्वरः / सर्वांस् तां श्रावकान् भिक्षून् समालोक्यैवम् आदिशत् // rm_36.207{5} //

शृणुत भिक्षवः कर्म यद् आभ्यां प्रकृतं पुरा / तत् सर्वं वः प्रवक्ष्यामि श्रुत्वा चाभ्यनुमोदत // rm_36.208{6} //

तद् यथाभूत् पुरा शास्ता काश्यपाख्यमुनीश्वरः / सर्वज्ञो ऽर्हं जगन्नाथो धर्मराजस् तथागतः // rm_36.209{7} //

भगवान् स मृगारण्ये वाराणस्यां जिनारमे / सर्वसत्वहितार्थेन विजहार ससांघिकः // rm_36.210{8} //

तदा तत्र महान् साधुः श्रीमाञ् छ्रीदोपमः सुधीः / सदा तस्य मुनीन्द्रस्य सद्धर्मश्रावको ऽभजत् // rm_36.211{9} //

ततः स बुद्धिमान् दाता सर्वलोकहितार्थतः / छन्दकभिक्षणं तत्र याचित्वा पंचवार्षिकं // rm_36.212{10} //

काश्यपस्य मुनीन्द्रस्य ससंघय निरंतरं / सपूजाभोजनैर् नित्यम् उपस्थातुं समैछत // rm_36.213{11} //

ततः स नृपतेर् आज्ञां समासाद्य प्रमोदितः / हस्तिस्कन्धे समारुह्य घण्टावाद्यं प्रवादयन् // rm_36.214{12} //

सर्वत्र विषये तत्र वाराणस्याः समंततः / छंदकभिक्षणं सार्द्धं याचितुं प्राचरज् जनैः // rm_36.215{13} //

तं दृष्ट्वा सार्थवाहस्य भार्या भद्रा सुभाविनी / सा तस्यै शिरसो मुच्य मुक्ताहारं ददौ मुदा // rm_36.216{14} //

ततस् तस्याः शिरस्कं तन्मुक्ताहारव्यपोहितं / द्ष्ट्वा स विस्मितो हार्य्यं ताम् एव पर्यपृछत // rm_36.217{15} //

क्वासौ भद्रे शिरस्थस् ते मुक्ताहारो न विद्यते / कस्यै दत्तस् त्वया केन हृतो वा तद् वदस्व मे // rm_36.218{16} //

इति भर्त्राभिपृष्टे सा मुदिता रचितांजलिः / भर्त्तारं तं प्रणत्वैवं विनोदयितुम् अब्रवीत् // rm_36.219{17} //

आर्यपुत्र प्रसीदात्र मा कृथा रोषताम् इह / यन् मया श्रद्धया दत्तश् छंदकभिक्षणे ऽप्य् असौ // rm_36.220{18} //

इति भार्योदितं श्रुत्वा सार्थवाहस् ततश् चरन् / निष्क्रीय बहुमूल्येन तस्यै पत्न्यै ददौ पुनः // rm_36.221{19} //

तं मुक्ताहारम् आलोक्य सार्थभृतः प्रियापि सा / संप्रदत्तं मया शास्तु इति तं नाग्रहीद् अपि // rm_36.222{20} //

ततः स सार्थभृत् स्वामी तां भार्यां रमणीं प्रियां / स्नेहार्दचक्षुषा दृष्ट्वा पुनर् एवम् अभाषत // rm_36.223{21} //

बहुमूल्येन भद्रे यं मया क्रीतस् तु दीयते / तत् कस्मान् नेछसीदं मद् ग्रहीतुं कथम् एव हि // rm_36.224{22} //

इति भर्त्रोदितम् श्रुत्वा सा दत्तं स्वामिना पुनः / तं मुक्ताहारम् आदाय भर्त्तुश् चित्तं व्यनोदयत् // rm_36.225{23} //

ततः सा विषयारक्ता सद्धर्मगुणवांछिनी / तं संपूजांगम् आदाय ययौ शास्तुर् मुदाश्रमे // rm_36.226{24} //

तत्रैतद् गन्धकुट्यां सा कृत्वा सुगंधिलेपनं / सुपुष्पैश् च समाकीर्य्य नत्वा कृत्वा प्रदक्षिणां // rm_36.227{25} //

ततः सा मुदिता तस्य काश्यपस्य जगद्गुरोः / मुक्ताहारं पुरः क्षिप्त्वा प्रणनाम कृतांजलिः // rm_36.228{26} //

ततो बुद्धानुभवेन मुक्ताहारः स तत् क्षणं / तस्य शास्तुः शिरः संस्थो रराज संप्रभासयन् // rm_36.229{27} //

तद् दृष्ट्वा सा सुप्रसन्नास्याः संबोधिगुणलालसाः / शास्तुः पादौ प्रणत्वैवं प्रणिधानं व्यधान् मुदा // rm_36.230{28} //

एतत्पुण्यविपाकेन शास्तारम् ईदृशं जिनं / आराग्येदृग्गुणानां च लाभी स्यां सर्वथा भवे // rm_36.231{29} //

एवं सा भाविनी कांता तस्य शास्तु जगद्गुरोः / प्रणिधानं सदा कृत्वा प्रभेजे संप्रसादिता // rm_36.232{30} //

यो ऽसौ सार्थपतेर् भार्या मुक्तेयं सा सुभाविनी / मन्यताम् इति युष्माभिर् नान्यथा तु हि भिक्षवः // rm_36.233{31} //

यद् अनया तदा तस्य काश्यपस्य जगद्गुरोः / पूजाङ्गैः श्रद्धयाभ्यर्च्य मुक्ताहारः प्रढोकितः // rm_36.234{32} //

एतत्पुण्यविपाकेन जातेयं सुकुले ऽधुना / शिरस्य् अस्याश् च संरूढो मुक्तामाला सहोद्भवा // rm_36.235{33} //

यथानया कृतं तत्र प्रणिधानं तथा ऽधुना / मां शास्तारम् आगम्य साक्षाद् अर्हत्वम् आप्यते // rm_36.236{34} //

एवं हि यत् कृतं येन तेनैव भुज्यते फलं / अभुक्तं क्षीयते नैव कर्म न चान्यथा क्वचित् // rm_36.237{35} //

एवं मत्वात्र संसारे सर्वदा शुभवांछिभिः / सद्धर्मं समुपाश्रित्य चरितव्यं शुभे सदा // rm_36.238{36} //

शुभे चरन्ति ये नित्यं न ते गछंति दुर्गतीं / सद्गतिम् एव संयान्ति बोधिं च समवाप्नुयुः // rm_36.239{37} //

इत्य् आदिष्टं मुनीन्द्रेण श्रुत्वा ते सांघिका अपि / सर्वे तथेति विज्ञप्य प्राभ्यनंदन् प्रबोधिताः // rm_36.240{38} //

इत्य् आदिष्टं हि मे शास्त्रा श्रुतं मया तथोच्यते / श्रुत्वाप्य् एवं तथा राजं चरितव्यं शुभे सदा // rm_36.241{39} //

प्रजाश् चापि महाराज बोधयित्वा प्रयत्नतः / बोधिमार्गे प्रतिस्थाप्य पालयस्व समाहितः // rm_36.242{40} //

तथा हि ते सदा भद्रं सर्वत्रापि भवेद् ध्रुवं / क्रमाद् बोधिं च संप्राप्य संबुद्धपदम् आप्नुयाः // rm_36.243{41} //

इति तेनार्हतादिष्टं श्रुत्वाशोकः स भूपतिः / तथा हीति प्रतिज्ञप्य प्राभ्यनंदत् सपार्षदः // rm_36.244{42} //

मुक्तावदानं मनुजा इदं ये शृण्वंति ये चापि निशामयन्ति / ते सर्व एवं सुखिता शुभानि कृत्वा प्रयान्ति सुगतालयन् ते // rm_36.245{43} //

++ इति रत्नावदानतत्वे मुक्तावदानं समाप्तम् ++

xxxvii dhīmatyāvadāna अथाशोको महीन्द्रो ऽसौ कृतांजलिः प्रमोदितः / उपगुप्तं तम् अर्हन्तं नत्वैवं पुनर् अब्रवीत् // rm_37.1{1} //

भदन्त ये महासत्वा बोधिसत्वा यथेप्सितं / सर्वार्थिभ्यः प्रदत्वैवं दानं कुर्वन्ति सर्वदा // rm_37.2{2} //

तेषाम् एवं प्रदत्ते ऽपि तद् द्रव्यं क्षीयते न हि / पुनर्वृद्धितमं याति तत् कथं मे समादिश // rm_37.3{3} //

कतमद्व्रतपुण्यस्य प्रभावाच् छ्रीः प्रवर्द्धते / तद् व्रतं मे भवाञ् छास्ता सम्यग् आदेष्टुम् अर्हति // rm_37.4{4} //

इति संप्रार्थिते राज्ञा श्रुत्वा सो ऽर्हन् यतिः सुधीः / उपगुप्तो नरेन्द्रं तं समालोक्यैवम् आदिशत् // rm_37.5{5} //

शृणु राजन् महाभाग यथा मे गुरुणोदितं / तथाहं ते प्रवक्ष्यामि लोके धर्माभिवृद्धये // rm_37.6{6} //

ये सत्यसमाधानाः शुद्धशीलाः शुभार्थिनः / वसुधारामहादेव्याश् चरन्ति व्रतम् उत्तमं // rm_37.7{7} //

तेषां न क्षीयते द्रव्यं प्रदत्ते ऽपि सदा गृहे / प्रवृद्धितरम् एव स्याद् वसुधारानुभावतः // rm_37.8{8} //

तद्यथासीत् पुरा बुद्धः शाक्यसिंहो मुनीश्वरः / सर्वज्ञो ऽर्हञ् जगच्छास्ता धर्मराजस् तथागतः // rm_37.9{9} //

भगवान्न् एकदा तत्र वाराणस्याः पुरान्तिके / मृगदवे जिनावासे विजहार ससांघिकः // rm_37.10{10} //

तदा तद् धर्मपीयूषं पातुं शक्रादयो ऽमराः / ब्रह्मादि ब्राह्मणाश् चापि सर्वे लोकाधिपा अपि // rm_37.11{11} //

सिद्धा विद्याधरा दैत्या यक्षगंधर्वकिन्नराः / राक्षसा गरुडा नागास् तथान्ये ऽपि समागताः // rm_37.12{12} //

यतयो योगिनश् चापि तीर्थिकाश् च तपश्विनः / निर्ग्रन्था वीतरागाश् च मुनयो ब्रह्मचारिणः // rm_37.13{13} //

एवम् अन्ये ऽपि लोकाः संबुद्धधर्मवांछिनः / तत् सद्धर्मामृतं पातुं मुदा तत्र समागताः // rm_37.14{14} //

तत्पुराधिपती राजा विश्वभद्राभिधो महान् / तस्य भार्या प्रियादेवी रत्नमालाभिधा सती // rm_37.15{15} //

तदात्मजकुमारांशः सूर्यप्रभाभिधः कृती / तदात्मजा रमाकारा कुमारी विमलाभिधा // rm_37.16{16} //

अन्ये ऽप्य् अन्तर्जनाश् चापि स ज्ञातिमित्रवांधवाः / पुरोहितादयश् चापि वेदविज्ञा द्विजातयः // rm_37.17{17} //

वैश्याश् च मंत्रिणो ऽमात्या गृहस्थाश् च महाजनाः / वणिजः सार्थवाहाश् च शिल्पिनश् चापि पौरिकाः // rm_37.18{18} //

ग्राम्या जानपदाश् चापि तथा कार्पटिका अपि / एवम् अन्ये ऽपि लोकाश् च सर्वे ते समुपागताः // rm_37.19{19} //

तत्रेत्य तं सभासीनं सर्वसंघपुरस्कृतं / संबुद्धं श्रीघनं दृष्ट्वा मुदिताः समुपाचरन् // rm_37.20{20} //

तत्र सर्वे ऽपि ते लोकाः समभ्यर्च्य यथाक्रमं / त्रिधा प्रदक्षिणीकृत्वा प्रणत्वा तं मुनीश्वरं // rm_37.21{21} //

तत् सद्धर्मामृतं पातुं परिवृत्य समंततः / पुरस्कृत्य समाधाय समुपतस्थुर् आद्रिता // rm_37.22{22} //

अथ स भगवान् दृष्ट्वा तान् सर्वान् समुपस्थितान् / बोधिचर्यां समारभ्य दिदेश धर्मम् उत्तमं // rm_37.23{23} //

तत् सद्धर्मं समाकर्ण्य सर्वलोकाः प्रबोधिताः / बोधिचित्तं समासाद्य भवंति बोधिचारिणः // rm_37.24{24} //

आसीत् तत् समये तत्र वाराणस्यां गृहाधिपः / धर्मध्वजाभिधः श्रेष्ठी दाता साधुर् महाजनः // rm_37.25{25} //

तस्य भार्या प्रिया कान्ता शान्तमतीति विश्रुता / पुत्राश् च बहवस् तस्य सुताश् चाप्य् अभवंस् तथा // rm_37.26{26} //

पौत्राः कर्मकराः प्रेश्या दासी दासजना अपि / अनेके परिवाराश् च वंधुमित्रसुहृज्जनाः // rm_37.27{27} //

सर्वे ते पोषितास् तेन संभृत्य परिपालिताः / पोषणीया गृहस्थस्य सर्वे हि समुपाश्रिताः // rm_37.28{28} //

अर्थिनो ऽपि सदा तस्य गृहे ऽनेकसमागता / शुभाशीर्वचनैर् नित्यं महोत्साहं प्रचक्रिरे // rm_37.29{29} //

सो ऽपि धर्मध्वजो दाता तान् सर्वान् अर्थिनो जनान् / यथाभिलषितैर् द्रव्यैस् तोषयित्वाभ्यमोदयत् // rm_37.30{30} //

एवं प्रददतस् तस्य क्रमात् संपत् क्षयं गता / तद् दृष्ट्वा स गृही दानविघ्नशंकार्दितो ऽभवत् // rm_37.31{31} //

ततः शोकालये स्थित्वा तत् संपत्क्षीयचिंतया / विनिश्वसन् विषण्णात्मा तस्थौ भोग्यनिरुत्सहः // rm_37.32{32} //

ततस् तस्य प्रिया भार्या शान्तमती विचक्षणा / भर्त्तारं तं विषण्णास्यं दृष्ट्वैवं पर्यपृछत // rm_37.33{33} //

स्वामिन्न् एवं किम् आलोक्य तिष्ठसे दुःखचिंतया / यत् ते ऽत्र जायते दुःखं तद् वदस्व मनोगतं // rm_37.34{34} //

इटि भार्योदितं श्रुत्वा स भर्त्ताभिविनिश्वसन् / तां भार्यां सुप्रियां कांतां समालोक्यैवम् अब्रवीत् // rm_37.35{35} //

अयि प्रिये महद् दुःखं हृदि मे जायते ऽधुना / यत् संपदः परिक्षीणा आया मे ऽत्र न विद्यते // rm_37.36{36} //

पुत्रपौत्रादयो ऽनेके बहयो मे कुटुम्बिनः / कर्मकरादयो भृत्या दासीदासादयो जनाः // rm_37.37{37} //

अन्ये ऽपि बहवः प्रेष्याः पालनीया दिवानिशं / अर्थिनो याचकाश् च बहवो नित्यम् आगताः / कथं तान्स् तोषयिष्यामि क्रमात् क्षीणा हि संपदः // rm_37.38{38} //

नूनं मे याचकाः सर्वे शून्यहस्ता गृहाद् अतः / परिखिन्नविभिन्नास्या व्रजिष्यन्ति निराशयाः // rm_37.39{39} //

इति चिन्ताविषण्णे मे हृदि दुःखं प्रजायते / तद् दुःखानलसंतप्तस् तिष्ठाम्य् एवं विमोहितः // rm_37.40{40} //

किं हि दानमहोत्साहं विना गेहे सुखं भवेत् / पशुवत् केवलं भुक्त्वा किं सारं सत्सुखं विना // rm_37.41{41} //

इति भर्त्रोदितं श्रुत्वा साथ शान्तमती सती / भर्त्तारं तं समाश्वास्य बोधयन्त्य् एवम् अब्रवीत् // rm_37.42{42} //

आर्यपुत्र किम् अत्रापि जाता ते हृदि दुःखता / किं विषादेना सिद्ध्येत केवलं दह्यते मनः // rm_37.43{43} //

अवश्यं भाविनो भावा भवन्ति महताम् अपि / तद् विषादं परित्यज्य चर शुभे समाहितः // rm_37.44{44} //

इति भार्योदितं श्रुत्वा स भर्त्ताभिविनिःश्वसन् / तां भार्यां सुप्रियां कांतां समालोक्यैवम् अब्रवीत् // rm_37.45{45} //

अयि प्रिये शुभं कार्य्यं नाभिजानामि सन्मते / तद् उपायं समाख्याय मां बोधयितुम् अर्हति // rm_37.46{46} //

इति भर्त्त्रोदितम् श्रुत्वा सा च शांतमती सती / भर्त्तारं तं समाश्वास्य प्रबोधयितुम् अब्रवीत् // rm_37.47{47} //

आर्यपुत्र महासाधो तद् उपायं प्रकथ्यते / कौशांव्यां घोषिरारामे शाक्यसिंहो मुनीश्वरः // rm_37.48{48} //

सर्वज्ञः सुगतो बुद्धो हीनदीनानुकंपकः / सर्वविद्याकलाभिज्ञः षडभिज्ञो विचक्षणः // rm_37.49{49} //

मारजिल् लोकविन् नाथो विनायकस् तथागतः / द्वात्रिंशल्लक्षणाशीतिव्यंजनप्रतिमण्डितः // rm_37.50{50} //

व्याम प्रभाभिभास्वंतं शतसूर्याधिकप्रभं / जंगमम् इव रत्नाभं सौम्यं समंतभद्रकं // rm_37.51{51} //

सर्वसत्वहितार्थेन विजहार ससांघिकः / तत्र गत्वा प्रणत्वा तत् तं बुद्धं शृणुतादरात् // rm_37.52{52} // तदा स भगवान् बुद्धस् तद् उपायं समादिशेत् // rm_37.53{53!} // इति भार्यासमादिष्टं श्रुत्वा धर्मध्वजो ऽपि सः / तथेति परिभाषित्वा स भर्त्ता संप्रमोदितः // rm_37.54{54} //

तदा स धर्मध्वजो भार्यं वेलाम् आदाय प्राचरत् / ततो विहारे गत्वा स भगवंतं ससांघिकं / दूरतः प्रणतिं कृत्वा एकस्थाने समाश्रयत् // rm_37.55{55} //

तदा स भगवान् दृष्ट्वा तं धर्मध्वजदुःखितं / जानन्न् अप्य् आगतं कामं धर्मध्वजे समब्रवीत् // rm_37.56{56} //

साधो कस्माद् इहागत्य तिष्ठसे तत् समादिश / इति शास्त्रा समादिष्टं श्रुत्वा धर्मध्वजो ऽपि सः // rm_37.57{57} //

कृतांजलिपुटो नत्वा भगवंतम् एवम् अब्रवीत् / भगवन् यद् विजानीया नान्य गच्छामि मे विभो / त्वयि मम कार्य्यम् एक पृछामीति व्यचिन्तयत् // rm_37.58{58} //

तद्यथा मे महासंपत् क्षीणं याति दरिद्रतां / पुनर् वृद्धिगतं द्रव्यं तत् कथं मे समादिश // rm_37.59{59} //

कतमद् व्रतपुण्यस्य प्रभावाच् छ्री प्रवर्द्धते / तद् व्रतं मे भवाञ् छास्ता सम्यग् आदेष्टुम् अर्हति // rm_37.60{60} //

इति संप्रार्थितं तेन श्रुत्वा स भगवान् मुदा / धर्मध्वजं तम् आमंत्र्य संपश्यन्न् एवम् अब्रवीत् // rm_37.61{61} //

साधु शृणु समाधाय तद् विधिं संप्रवक्ष्यते / तच् छ्रुत्वा ते प्रबोधित्वा समाचर विधानतः // rm_37.62{62} //

वसुधाराव्रतं सम्यक् यथा श्रुतं मया पुरा / वज्रधराब्धिगंभीरनिर्घोषेणोपदेशितं // rm_37.63{63} //

तथाथा प्रथमं तावच् छुद्धभूमौ परिग्रहं / कृत्वा मृद्गोमयाम्भोभिः संलिप्य पर्यशोभयेत् // rm_37.64{64} //

ततः सद्गुरुम् आराध्य नत्वा कृतांजलिर् मुदा / सत्कृत्य प्रार्थयेद् एवं वसुधाराव्रतं वरं // rm_37.65{65} //

ततः स गुरुणा सार्द्धं स्नात्वा तीर्थे विशुद्धधीः / शुद्धवस्त्रावृताः शुद्धचित्तो ब्रह्मविहारिकः // rm_37.66{66} //

मासे भाद्रपदे कृष्णपक्षे माघे ऽपि वा पुनः / तृतीयायां तिथौ देवीं समावाह्य व्रतं चरेत् // rm_37.67{67} //

पूर्वस्मिन् दिवसे विघ्नान् कीलयेत् सर्वदिक्स्थितान् / तत्र सुभूतले सूत्रं पातयित्वा यथाविधि // rm_37.68{68} // वर्त्तयेन् मंडलं देव्याः सगणप्रतिमण्डितं // rm_37.69{69!} // एवं तन् मंडलं कृत्वा सप्तव्रीहिसुवेष्टितं / ततो ऽष्टयक्षणीचिह्नं शोभितैः कलशैर् वृतं // rm_37.70{70} //

सपताकध्वजछत्रवितानैः परिमण्डितं / कृत्वा तन् मण्डलं वज्री प्रतिष्ठाप्य यथाविधि // rm_37.71{71} //

विचित्रपुष्पमालाभिः प्रदीपैः संप्रभोज्वलैः / सौरभ्यधूपनैश् चापि समभ्यर्च्याभिशोभयेत् // rm_37.72{72} //

ततस् तन् मण्डले देवी सगणां परिसंस्मरन् / ध्यात्वा जागरणं कृत्वा तद् रात्रीं व्यतिलंघयेत् // rm_37.73{73} //

ततः प्रातः समुत्थाय तीर्थे स्नात्वा सुशुद्धधीः / शुचिवस्त्रावृते पंचगव्यैः स्वांगं व्यशोधयेत् // rm_37.74{74} //

ततः स सद्गुरुं नत्वा तदाज्ञां शिरसावहन् / उत्तराभिमुखः शुद्ध आसने समुपाश्रयेत् // rm_37.75{75} //

ततस् तावद् गुरुं नत्वा त्रिरत्नशरणं गतः / मंडले सगणां देवीं ध्यात्वावाह्य समर्चयेत् // rm_37.76{76} //

ततो ऽरहं संप्रदत्वाग्रे प्रणत्वा सांजलिर् मुदा / जपस्तोत्रादिकं कृत्वा कुर्याच् च पापदेशनां // rm_37.77{77} // पुण्यानुमोदनां कृत्वा प्रार्थयेद् बोधिसंवरं // rm_37.78{78!} // ततः प्रदक्षिणां कृत्वा नत्वास्तांगैश् च सांजलिः / ततः पीतमयं सूत्रम् षोडशभेदवर्त्तितं / शुद्धं गुरुर् मंत्रेण शोधयेत् // rm_37.79{79} //

ततस् तद् व्रतसूत्रं स सगुरुर् धारणीं पथन् / तस्मै शिष्याय रक्ष्यार्थं दत्वाभिषेकम् अर्प्पयेत् // rm_37.80{80} //

तद् व्रतं सूत्रम् आदाय वंधित्वा स्वकरे व्रती / यावद् व्रतसमाप्तं न तावत् तत् सूत्रम् आधरेत् // rm_37.81{81} //

ततः व्रती यथाशक्ति गुरवे दानदक्षिणं / दत्वाष्टाङ्गप्रणामेण नत्वा समभितोषयेत् // rm_37.82{82} //

ततः पंचामृतैर् युक्तं बलिं क्षीरोदनाभरं / स यक्षयक्षणीलोकपालेभ्यः संप्रदापयेत् // rm_37.83{83} //

ततः क्षमार्थनं कृत्वा गुरुणा सह पालनं / तृतीयप्रहराग्रे ऽह्नेः कुर्यात् स यवपूरकैः // rm_37.84{84} //

पालनांते पुनः स्नात्वा तां देवीं सगणां स्मरन् / पठञ् छ्रीधारणीम् रात्री पूजयेच् च यथाविधि // rm_37.85{85} //

एवं नित्यं चतुःसंध्यं पूजयेच् छ्रीवसुंधरां / यावज्जीवं यथासक्तौ वर्षैकं वा तथा चरेत् // rm_37.86{86} //

षण्मासं मासम् एकं च यथाशक्ति व्रतं चरेत् / नवसप्तदिनान्य् एवं पंचत्रीणि दिनान्य् अपि // rm_37.87{87} //

अहो रात्रं तथैकं वा वारम् एकं व्रतं चरेत् / तत्परे द्युर् दिने प्रातः स्नात्वा शुद्धाशयो व्रती / तथा तां सगणां देवीं समर्चयेद् यथाविधि // rm_37.88{88} //

ततश् च गुरुवे ऽभ्यर्च्य वस्त्रालंकारभूगृहं / सदक्षिणां प्रदत्वैवं स्वात्मानं च समर्प्पयेत् // rm_37.89{89} //

ततः स गुरुर् आदाय तस्मै शिष्याय साशिषं / दत्वा क्षमार्थनां कृत्वा तन् मण्डलं विसर्जयेत् // rm_37.90{90} //

ततस् तद् रज आदाय भण्डागारे ऽभिगोपितं / संनिधाय सदा नित्यम् अभ्यर्च्य सादरं भजेत् // rm_37.91{91} //

तद् रजःशेषनिर्माल्यं नद्यां नागान् यथाविधि / समभ्यर्च्य समर्प्पित्वा सर्वं जले प्रवाहयेत् // rm_37.92{92} //

ततस् तज् जलम् आदाय गृहे गत्वा महोत्सवैः / तज् जलैर् मण्डलागारकोष्ठे सर्वत्र सिंचयेत् // rm_37.93{93} //

ततस् तद् व्रतपूर्णार्थं रात्रौ देवीं कुमारिकां / यथाविधि समावाह्य समभ्यर्च्याभ्यतोषयेत् // rm_37.94{94} //

सत्गुरुप्रमुखान् सर्वान् योगिनो योगिनीर् अपि / समभ्यर्च्य यथाकामं भोजनैः संप्रतोषयेत् // rm_37.95{95} //

ततस् तं सगणं चक्रं नत्वा व्रती स सांजलिः / क्षमाप्य विनयं कृत्वा प्रार्थयेच् छ्रीसमृद्धितां // rm_37.96{96} //

ततस् तत् सगणं चक्रं तद्भक्त्या संप्रतोषितं / तस्मै व्रतिने दद्यात् सुसंपत्तिसुभाषितं // rm_37.97{97} //

ततस् तस्य गृहे देवी वसुधारा समाश्रिता / सर्वद्रव्याभिसंपूर्णं कृत्वा तिष्ठेत् सदा स्थिरा // rm_37.98{98} //

ततस् तद् द्रव्यम् आदाय सर्वार्थिभ्यो यथेप्सितं / संप्रदत्वा यथाकामं भुक्त्वा भवं सुखं चरेत् // rm_37.99{99} //

एवं गृहपते मत्वा वसुधाराव्रतं महत् / यथाविधि समादाय गृहे चर समादरात् // rm_37.100{100} //

ततस् ते सर्वदा गेहे मंगलं निरुपद्रवं / भवेत् सापि महादेवी सगणा निवसेत् स्थिरा // rm_37.101{1} //

ततस् ते सर्वसंपत्तिः प्रवर्द्धिता शुभान्विता / भवने संभवन्त्य् एव न कदाचित् क्षयं व्रजेत् // rm_37.102{2} //

ततस् त्वं सर्वदा सौख्यं भुक्त्वा दत्वा यथेप्सितं / त्रिरत्नभजनं कृत्वा शुभे चर समाहितः // rm_37.103{3} //

एतत्पुण्यविपाकेन सदा त्वं सद्गतिं ततः / बोधिचर्यां चरन् बोधिं प्राप्य बुद्धपदं लभेः // rm_37.104{4} //

इत्य् आदिष्टं मुनीन्द्रेण श्रुत्वा धर्मध्वजो गृही / स मुदा सुप्रसन्नात्मा व्रतं चरितुम् ऐछत // rm_37.105{5} //

ततः स मुदितो नत्वा सांजलिस् तं जगद्गुरुं / भगवन्तं जगन्नाथं प्रार्थयद् एवम् आदरात् // rm_37.106{6} //

भगवन् सर्वविच् छास्तर् भवतां शरणं गतः / भवदाज्ञां शिरो धृत्वा चरिष्ये ऽहम् इदं व्रतं // rm_37.107{7} //

तद् भवां कृपया शास्तस् तद् अनुज्ञां ददातु मे / भवतात्र यथादिष्टं चरिष्ये तत् तथा खलु // rm_37.108{8} //

इति संप्रार्थिते तेन भगवान् स जगद्गुरुः / तस्मै देव्या महाविद्यां धारणीं संपठन् ददौ // rm_37.109{10} //

सो ऽपि धर्मध्वजो नत्वा साञ्जलिस् तं मुनीश्वरं / धारणीं तां समादाय संपपाठ प्रमोदितः // rm_37.110{10} //

ततः स सुप्रसन्नात्मा धर्मध्वजः कृतांजलिः / तं मुनीन्द्रं जगन्नाथं प्रणत्वा स्वगृहं ययौ // rm_37.111{11} //

ततः स स्वगृहप्राप्तः सुप्रसन्नमुखाम्बुजः / तां शांतमतां भार्यां समामंत्र्यैवम् अब्रवीत् // rm_37.112{12} //

प्रिये धन्यासि कल्याणी यत् त्वयाहं प्रबोधितः / संबुद्धशासनं रत्नम् आप्तवान् अहम् आगतः // rm_37.113{13} //

तद्यथा समुपादिष्टं मुनीन्द्रेणानुशासिना / तथावां तद् व्रतं देव्याश् चरेवहि समादरात् // rm_37.114{14} //

इति भर्त्रा समुद्दिष्टे सापि शान्तमती मुदा / भर्त्तारं तं समालोक्य सुदृष्ट्यैवम् अभाषत // rm_37.115{15} //

अयि स्वामिन् कथं शास्त्र समादिष्टं वदस्व मे / यथादिष्टं मुनीन्द्रेण तथ चरेवहि ध्रुवं // rm_37.116{16} //

इति भार्योदितं श्रुत्वा भर्त्ता धर्मध्वजो ऽथ सः / मुदा शांतमतीं भार्यां तां समीक्ष्यैवम् अब्रवीत् // rm_37.117{17} //

शृणु भद्रे यथादिष्टं मुनीन्द्रेण तथा खलु / यद् व्रतं वसुधारायास् तद् विधिं ते प्रवक्ष्यते // rm_37.118{18} //

इत्य् उक्ते स्वामिना तेन सा च शान्तमती प्रिया / भर्त्तारं तं समालोक्य मुदितैवम् अभाषत // rm_37.119{19} //

स्वामिन्स् तेन मुनीन्द्रेण यथादिष्टं तथा भवान् / सुविस्तरं समाख्याय मनो मे संविनोदत // rm_37.120{20} //

इत्य् उक्ते भार्यया साथ धर्मध्वजः सुविस्तरं / यथादिष्टं मुनीन्द्रेण तथा सर्वं न्यवेदयत् // rm_37.121{21} //

तच् छ्रुत्वा सा प्रबोधन्ती शांतमत्य् अनुमोदिता / तथा तस्या महादेव्या व्रतं चरितुम् ऐछत // rm_37.122{22} //

ततस् तं स्वामिनं नत्वा सा च शान्तमती सती / तद्व्रतारम्भसामग्रीं साधितुम् एवम् अब्रवीत् // rm_37.123{23} //

स्वामिन् व्रतं चरिष्यावो वसुलक्ष्म्या यथाविधि / सामग्रीं साधयेयास्य तद् अनुज्ञां प्रदेहि मे // rm_37.124{24} //

इति भार्योदितं श्रुत्वा धर्मध्वजः स मोदितः / साध्यतां सर्वसामाग्रीम् इति तां सांव्यनोदयत् // rm_37.125{25} //

ततः सा मुदिताः सर्वे सामग्रीं साधयन्त्य् अपि / भर्त्तारं तम् उपामंत्र्य दर्शयन्त्य् एवम् अब्रवीत् // rm_37.126{26} //

सर्वं मे साधितं सिद्धं स्वामिन्न् अत्र प्रसीदतु / तत् सद्गुरुं समामंत्र्य व्रतम् आलब्धुम् अर्हति // rm_37.127{27} //

इति भार्योदितं श्रुत्वा स धर्मध्वज आदरात् / सद्गुरुं समुपाराध्य नत्वेवं प्रार्थयन् मुदा // rm_37.128{28} //

भदन्त श्रीवसुधारादेव्या व्रतं चरेवहि / तस्मात् देवीं समाराध्य व्रतोपदेशम् आदिश // rm_37.129{29} //

इति संप्रार्थिते तेन तथेति हि स सद्गुरुः / प्रतिश्रुत्य यथादिष्टं मुनीन्द्रेण तथाचरत् // rm_37.130{30} //

तथा भाद्रपदे मासे कृष्णपक्षे स सद्गुरुः / द्वितीयायं तिथौ तीर्थे स्नात्वा सुवाससा सुधीः // rm_37.131{31} //

यथाविधिं समारभ्य मंडलं समवर्त्तयत् / तत्र तां सगणां देवीं प्रतिष्ठाप्य समर्चयत् // rm_37.132{32} //

तत् परेद्युस् त्रितीयायां सुस्नातं शुभाम्बरं / धर्मध्वजं सदारं तं पंचगव्यैर् व्यशोधयत् // rm_37.133{33} //

ततस् तौ दंपती शास्त्रा यथादिष्टं समाहितौ / श्रुत्वा तथा समाधाय प्रचरतु व्रतं मुदा // rm_37.134{34} //

यथा शास्त्रा समादिष्टं तथा कृत्वा व्रतं मुदा / गणचक्रादिकं सर्वं समाप्य तौ ननन्दतुः // rm_37.135{35} //

ततस् तस्य गृहे देवीं वसुधारा समाश्रिता / सर्वद्रव्यं समापूर्य्य तस्थौ सदा प्रसादिता // rm_37.136{36} //

ततस् तस्य गृहे संपद् दिने प्रवर्द्धिता / सरत्नधातुसद्वस्त्रशस्यादि द्रव्यजातयः // rm_37.137{37} //

ता एवं वर्द्धिता दृष्ट्वा सदारः स गृहाधिपः / स विस्मयो मुदितोत्फुल्लवक्त्राम्बुजो ऽभ्यनंदत // rm_37.138{38} //

ततः स सर्वदार्थिभ्यो दत्वा दानं यथेप्सितं / त्रिरत्नभजनं कृत्वा सुखं भुक्त्वा शुभे ऽचरत् // rm_37.139{39} //

तद् दृष्ट्वा तस्य गेहस्य समीपस्थो द्विजोत्तमः / विष्णुदासाभिधो विज्ञो विस्मयोद्धतमानसः // rm_37.140{40} //

धीमतीं रमणीं भार्यां सुविशुद्धाशयां सतीं / निःश्वसन्स् तां समामंत्र्य पुनर् एवम् अभाषत // rm_37.141{41} //

पश्य भद्रस्य मित्रस्य गृहे संपत् समृद्धिता / किम् अनेन कृतं धर्मं येनैवं श्रीः प्रवर्द्धिता // rm_37.142{42} //

किम् आवाभ्यां कृतं पापं येनैवं नो विपत् सदा / किम् अत्रावां करिष्यावो येन संपत् प्रवर्द्धिता // rm_37.143{43} //

तद् उपायं न जानामि को मे उपदिशेद् धितं / धन्यास् ते धनवंता ये यथाकाम सुखाशिनः // rm_37.144{44} //

किं ते सद्गुणवंतो ऽपि कृपणा ये दरिद्रिता / वरं प्राणपरित्यागं न त्व् एवं जीवितं भवे // rm_37.145{45} //

किं तेषां सद्गुणैश् चापि येषां संपद् गृहे न हि / धनवान् पुरुषो धीरः कुलीनो निर्गुणो ऽपि च / सर्वे हि धनिनां वश्या पंडिताः सुगुणा अपि // rm_37.146{46} //

धनवान् निर्गुणश् चापि मान्यते गुरुवज् जनैः / धनहीना न पूज्यंते पंडिता ब्रह्मणा अपि // rm_37.147{47} //

धिग् मे जीवितम् एवं हि ब्राह्मणस्यापि दुःखिनः / वरम् एवाद्येतन् मृत्युर् न त्व् एव चिरजीवितुं // rm_37.148{48} //

किम् अनेनापि जीवेन केवलदुःखभोगिना / तद् अत्र मर्त्तुम् इछामि नैव जीवेय दुःखभाक् // rm_37.149{49} //

सर्वेषाम् अपि जंतूनाम् अवश्यं मरणं भवे / तद् अत्र विद्यमानो ऽहं कथं लोके चरेय हि // rm_37.150{50} //

इत्य् एवं विलपं विप्रो विष्णुदासः स मोहितः / गलदश्रुविरुक्षाक्षस् तस्थौ मुहुर् विनिःश्वसन् // rm_37.151{51} //

इत्य् एवं विलपन्तन् तं दृष्ट्वा सा धीमती प्रिया / बोधयितुं समाश्वास्य भर्त्तारम् एवम् अब्रवीत् // rm_37.152{52} //

मा विषादं कृथाः स्वामिन् धैर्य्यम् आलम्ब्य तिष्ठतु / किं करिष्यावहे ह्य् अत्र दैवात् संपन् न तौ गृहे // rm_37.153{53} //

तथापि धैर्य्यम् आलम्ब्य यत्नं कुरु समाहितः / यत्नेन सिद्ध्यते सर्वं गुणद्रव्यादि साधनं // rm_37.154{54} //

तद् अत्राहं वदिष्यामि हितार्थं ते शृणु प्रभो / भार्या हि स्वामिनो भर्त्तुर् हितार्थम् ऽभ्यनुदेशिनी // rm_37.155{55} //

यद् अयं गृहभृद् भर्त्ता धर्मध्वजस् तव प्रियः / सुहृन् मित्रं महासाधुस् तद् आदरात् स पृछ्यतां // rm_37.156{56} //

यथा तेन समादिष्टं तथैव क्रीयतां प्रभो / ततस् तस्य यथा संपत् तथास्माकं भवेद् अपि // rm_37.157{57} //

इति भार्योदितं श्रुत्वा विष्णुदासः स तैर्थिकः / बौद्धवाक्ये विरुद्धत्वाद् अनिछन्न् एवम् अब्रवीत् // rm_37.158{58} //

वयं हि ब्राह्मणा भद्रे बुद्धदेवी वसुंधरा / तद् विधिं वेदशास्त्रेषु कथितं न क्वचिद् अपि // rm_37.159{59} //

तत् कथं स्वकुलाचारं त्यक्त्वान्यछरणं गताः / बौद्धोपदेशम् आसाद्य लक्ष्म्या व्रतं चरेमहि // rm_37.160{60} //

ये त्यक्त्वा स्वकुलाचारम् अन्यत्र शरणं गताः / व्रतं चरंति संपत्तिलाभिलाभाकुलाशयाः // rm_37.161{61} //

ते स्वधर्मपरिभ्रष्टा इहापि क्लिष्टभोगिनः / रोगिणो दुहितात्मानो मृता यास्यंति दुर्गतीं // rm_37.162{62} //

इति भद्रे न मे वांछा बौद्धदेव्या व्रते ऽशुभे / वरं प्राणपरित्यागं नान्यद्व्रतं चरेमहि // rm_37.163{63} //

अस्माकम् अपि या देवी महालक्ष्मी कुलेश्वरी / तस्या व्रतं समाधाय चरेमहि सदादरात् // rm_37.164{64} //

ततः सा श्रीमहादेवी गृहे ऽश्माकं समाश्रिता / यथाभिवांछितं द्रव्यं सर्वं दद्यात् प्रसादिता // rm_37.165{65} //

इति तस्या महालक्ष्म्या व्रतं चरावहे वयं / तत् तद् व्रतस्य सामग्रीं साधय सर्वम् आदरात् // rm_37.166{66} //

इति भर्त्रोदितं श्रुत्वा धीमती सा प्रमोदिता / तथेत्य् अभ्यनुमोदन्ती तत् सामग्रीम् असाधयत् // rm_37.167{67} //

तत्र सा धीमती तस्याः शांतमत्याः पुरो गता / तद् वृत्तान्तं सामाख्याय सामग्रीं समयाचत // rm_37.168{68} //

सापि शांतमती तस्यै धीमत्यै संप्रमोदिता / यद् यत् संप्रार्थितं द्रव्यं तत् तत् सर्वं ददौ मुदा // rm_37.169{67} //

तद् द्रव्यं सा समादाय भर्त्तुर् अग्रे समागता / तत् सर्वं समुपस्थाप्य विनोद्यैवम् अभाषत // rm_37.170{70} //

स्वामिन् त्वया यथादिष्टं तत् सर्वं साधितं मया / तथा तस्या महालक्ष्म्या व्रतम् आरभ सांप्रतं // rm_37.171{71} //

इति भार्योदितं श्रुत्वा विष्णुदासः स मोदितः / यथाविधि महालक्ष्मीव्रतं चरितुम् आरभत् // rm_37.172{72} //

मासे भाद्रपदे कृष्णपक्षे ऽष्टम्यां यथाविधि / मण्डलादीन् प्रतिस्थाप्य शुद्धशीलः समाहितः // rm_37.173{73} //

सदारस् तां महालक्ष्मीं समावाह्य समर्चयन् / विधिना तद् व्रतं कृत्वा संपत्तिं प्रार्थयन् मुदा // rm_37.174{74} //

ततः स ब्राह्मणः कृत्वा तद् व्रतं सुसमाप्तितं / सभार्यः सुप्रसन्नात्मा प्राचरत् तां श्रियं स्मरन् // rm_37.175{75} //

तथा तस्य गृहे संपत् समुद्भूताभ्यजायत / दृष्ट्वा तौ दंपती तत्र महानंदम् अवापतुः // rm_37.176{76} //

ततः स ब्राह्मणो लुब्धो दृष्ट्वा तान् संपदं मुदा / सर्वान् गुप्ते निधायैव न किं चित् तद् व्ययं व्यधात् // rm_37.177{77} //

भूयस् तृष्णाभिसंतप्तो मात्सर्याभिहताशयः / कस्मै चिद् अपि तद् द्रव्यं किं चिद् दानं ददौ क्वचित् // rm_37.178{78} //

तथा संरक्ष्य तद् द्रव्यं निधाय तु वियत्नतः / गोपयित्वा स्वयं भोक्तुम् अपि नैवाभ्यवांछत // rm_37.179{79} //

तथापि स प्रलुब्धात्मा नित्यं कृपणो ऽर्थिवत् / धनिनां समुपाश्रित्य याचित्वा धनम् आर्जयत् // rm_37.180{80} //

तथार्जनः कृतस् तस्य गृहे द्रव्यं न वर्द्धितं / दिने दिने निहीनत्वं गत्वा क्षयं क्रमाद् ययौ // rm_37.181{81} //

ततः स ब्राह्मणो लुब्धो धनिनाम् अर्थिनो गृहे / दृष्ट्वातिरुषितः सर्वान् परिभाष्याभ्यनिंदयत् // rm_37.182{82} //

तत्पापताविपाकेन गृहे यद् गोपितं धनं / तत् सर्वं निहृतं चौरैर् निदग्धं चापि वह्निना // rm_37.183{83} //

ततः स ब्राह्मणस् तीव्रक्लेशाग्निपरितापितः / दरिद्रिताविभग्नाशः सभार्यो न्यवसद् गृहे // rm_37.184{34!} //

तस्मिन्न् अवसरे तस्या धीमत्याः स पिता द्विजः / हरिशर्माभिधो गेहे यज्ञं कर्त्तुं सदारभत् // rm_37.185{35} //

तदा स वांधवान् सार्वाञ् ज्ञातीन् मित्रसुहृज्जनान् / भगिनीभागिनेयांश् च जामात्रींश् तत्सुतान् अपि // rm_37.186{36} // दुहितॄर् अपि सर्वाश् च न्यमंत्रयत् समादरात् // rm_37.187{37} // तत्र ते वांधवा सर्वे ज्ञातिमित्रसुहृज्जनाः / भगिन्या भागिनेयाश् च जामातरो ऽपि तत्सुताः // rm_37.188{38} //

दुहितरस् तथा पौत्राः पौत्र्यादयो ऽपि चापरे / सर्वे ते समुपागत्य समुपतस्थुर् आद्रिताः // rm_37.189{39} //

तत्र सा कृपणीभूता दुर्भगेति पितापि सः / तत्र यज्ञमहोत्साहे ताम् एकां न न्यमंत्रयत् // rm_37.190{40} //

तदा सा धीमती श्रुत्वा पितुर् यज्ञमहोत्सवं / कथं मे विस्मृतं पित्रा मात्रापि वांधवैर् अपि // rm_37.191{41} //

इति चिंताविषाघ्रातहृदया परिमूर्छिता / भोजने ऽपि निरुत्साहा तस्थौ लज्जान्विता गृहे // rm_37.192{42} //

तथा स विष्णुदासो ऽपि ससुरस्य गृहे तदा / श्रुत्वा यज्ञमहोत्साहं तां भार्याम् एवम् अब्रवीत् // rm_37.193{43} //

कथं ते जनकेनावां विस्मृतौ केन हेतुना / नैव निमंत्रितौ भद्रे यथा सर्वे निमंत्रिता // rm_37.194{44} //

इति भर्त्रोदितं श्रुत्वा धीमती सातिलज्जिता / भर्त्तारं विष्णुदासं तं बोधयन्त्य् एवम् अब्रवीत् // rm_37.195{45} //

किम् अत्राहं वदिष्यामि यन् नौ संपद् गृहे ऽस्ति न / तेन नौ लज्जयाम्बापि निमंत्रितुं न वांछते // rm_37.196{46} //

इति सा धीमती लज्जासंकुंचिताशयानना / भर्त्रा सह विलप्यैव तस्थौ गृहे निराशिता // rm_37.197{47} //

तदा तज्जनं स्मृत्वा धीमतीं ताम् अनागतां / काञ् चित् पठिगतां चेटीं समाहूयैवम् अब्रवीत् // rm_37.198{48} //

अयि सखि सुता मे सा धीमता यदि दृश्यते / मद्वाचसा समेत्यासौ वक्तव्यैवं लघु त्वया // rm_37.199{49} //

पितुस् ते मन्दिरे यज्ञमहोत्साहं प्रवर्त्तते / तत् कथं न समायासि सभर्त्तागन्तुम् अर्हसि // rm_37.200{50} //

इति संदिश्य ते मात्रा प्रेषिताहं त्वदन्तिके / तन् मातुर् वचनं श्रुत्वागछेति तत् पुरो वद // rm_37.201{51} //

तत् संदिष्टं तया श्रुत्वा तथेति प्रतिभाष्य सा / चेटी ततो ऽभिगछन्ती धीमत्या भवने ययौ // rm_37.202{52} //

तत्र तां धीमतीं दृष्ट्वा सा चेटी समुपस्थिता / यथा मात्रा समादिष्टं तथा सर्वं न्यवेदयत् // rm_37.203{53} //

तत् तया कथितं श्रुत्वा धीमती साश्रुमोचिनी / विनिःश्वस्य प्रसूं स्मृत्वा विलपन्त्यैवम् अब्रवीत् // rm_37.204{54} //

हा मातः कथम् अद्याहं संस्मृता सांप्रतं त्वया / किम् आगछेय ते पुत्री पापिनी दुःखभागिनी // rm_37.205{55} //

तस्मिन्न् एव क्षणे भर्त्ता विष्णुदास उपाचरत् / तां चेटीं समुपालोक्य किम् अर्थम् इत्य् अपृछत // rm_37.206{56} //

इति तेनाभिसंपृष्टे सा चेटी रचितांजलिः / ब्राह्मणं तं प्रणम्यैतत् सर्वं वृतांतम् अब्रवीत् // rm_37.207{57} //

तथा तत् कथितं श्रुत्वा विष्णुदासो ऽपि स द्विजः / गलदश्रुविरुक्षाक्षस् तां भार्याम् एवम् अब्रवीत् // rm_37.208{58} //

किं वदिष्यावहे भार्ये दैवान् नौ जायते विपत् / तथापि धैर्य्यम् आलम्व्य गछ द्रष्टुं पितुर् मनः // rm_37.209{59} //

इति भर्त्रोदितं श्रुत्वा धीमती सा कुवासिनी / निर्मण्डनात् सुतान् पुत्रीः समादाय शनैर् ययौ // rm_37.210{60} //

ततो मातुर् गृहे प्राप्ता दृष्ट्वा तौ पितरौ पुरः / गत्वा सा धीमती नत्वा तस्थौ लज्जाहताशया // rm_37.211{61} //

पितरौ तां सुतां दृष्ट्वा विछन्दां लज्जिताशयं / किं चिद् दृष्ट्वागतासीति कथित्वैव निषेदतुः // rm_37.212{62} //

ततः सा धीमती सर्वाञ् ज्ञातीन् भ्रात्रींश् च वांधवान् / भगिनीः सुहृदो जेष्ठान् प्रणनाम यथाक्रमं // rm_37.213{63} //

तां दृष्ट्वा ज्ञातयः सर्वे भ्रातरो वांधवा अपि / भगिन्यापि सुहृदश् चापि दृष्ट्वोपहस्य जल्पिरे // rm_37.214{64} //

तथा प्रहसितं सर्वे सा दृष्ट्वातित्रपान्विता / स्वदैवस्मृतिम् आधाय निःश्वस्यैकान्त आश्रयत् // rm_37.215{65} //

ततः स हरिशर्मा स पुरोहितो यथाविधि / यज्ञकर्मसमारभ्य यथाकामं समापयत् // rm_37.216{66} //

ततस् तान् वांधवाञ् ज्ञातीन् सुहृन्मित्रजनान् अपि / सत्कृत्यात्यभिसंतुष्टान् सादरेण व्यसर्जयत् // rm_37.217{67} //

ततस् ते ज्ञातयः सर्वे वंधुमित्रसुहृज्जनाः / नंदितास् तं प्रशंसित्वा स्वस्वालयं मुदा ययुः // rm_37.218{68} //

ततस् ते सुस्थिताः सर्वे ज्ञातिवंधुसुहृज्जनाः / नानाकथाभिसंलापं कुर्वन्तः संनिषेदिरे // rm_37.219{69} //

ततः सा धीमती पश्चाद् भुक्त्वैकान्ते निराद्रिता / पुत्रपुत्री समादाय शिवस्य भवने ऽचरत् // rm_37.220{70} //

तत्र सा स्तृणम् आस्तीर्य पुत्रपुत्रीसमन्विता / दारिद्र्यदुःखचिन्तानुनिःश्वसन्ती न्यषीदत // rm_37.221{71} //

तत्र स विष्णुदासो ऽपि पश्चाद् भुक्त्वा निराद्रितः / शिवालये स्थितां श्रुत्वा सह स्थातुम् उपाचरत् // rm_37.222{72} //

भर्त्तारं तम् उपायातं दृष्ट्वा सा धीमती तदा / गलदश्रुविरुक्षाक्षा विलपन्त्य् एवम् अब्रवीत् // rm_37.223{73} //

धिग् मे जीवं दरिद्रायाः किम् एवं जीवितेन हि / पित्रोर् अपि दयास्नेहदृष्टिर् न विद्यते मयि // rm_37.224{74} //

यत् पित्रोः समाः सर्वा भगिन्यः स्वात्मजा अपि / तथाहं मानिता नैव मानितास् ता यथादरात् // rm_37.225{75} //

धिग् जीवितं दरिद्राया जन्मापि धिक् च मानुषे / किं रूपैः सुगुणैः वापि विद्याभिः किं धनं विना // rm_37.226{76} //

हा दैव किं मया पापं दारुणं प्रकृतं पुरा / यन् मे न विद्यते संपत् पित्रो दधापि दया मयि // rm_37.227{77} //

तद् अत्र किं करिष्यामि यास्यामि शरणं कुह / का मां रक्षेत् स्वदैवोत्थदरिद्र्यदुःखतापिनीं // rm_37.228{78} //

किम् एवं जीवितेनापि वरं मृत्युर् हि सांप्रतां / अवश्यम् एव मर्त्तव्यं सर्वेषाम् अपि जन्मिनां // rm_37.229{79} //

एवं नानाप्रलापेन विलपन्ती सुतम् सुतां / भर्त्तारं च मुहुर् दृष्ट्वा कारुण्यार्त्ता रुरोद सा // rm_37.230{80} //

एवं विलापं कुर्वन्तीं रुदन्तीं तां विलोक्य सः / विष्णुदासो विनिःश्वस्य समाश्वास्यैवम् अब्रवीत् // rm_37.231{81} //

प्रिये ऽत्र मा रुदिहि त्वं किं करिष्यावहे ऽधुना / यद् आवाभ्यां कृतं पापं भोक्तव्यम् एव तत् फलं // rm_37.232{82} //

तद् अत्र धैर्य्यम् आलम्व्य तिष्ठ किं वक्ष्यते बहु / अवश्यं भाविनो भावा भवंति महताम् अपि // rm_37.233{83} //

शिवो ऽपि स विरूपाक्षो नीलकण्ठो दिगंवरः / उन्मत्तो भस्मलिप्तांगः कपालयो ऽपि रस्थिधृक् // rm_37.234{84} //

विष्णुर् वीरो ऽपि संसारे भ्रमितः स जनार्दनः / सो ऽपि दासो वलिद्वास्थश् चौरो व्याधेषुणाहतः // rm_37.235{85} //

ब्रह्मा लोकाधिपः सो ऽपि कामार्त्तो ऽगम्यकर्मकृत् / नियुज्यो निघ्नितो वैरिसेवकश् छिन्नमस्तक // rm_37.236{86} //

चिछेद ब्रह्मणः पूर्वं रुद्रः क्रोधात्त पंचमं / तच् छिरो दुस्त्यजं गृह्णन् ब्रह्माण्डं परिवभ्रमे // rm_37.237{87} //

शंखतीर्थे गतो रुद्रस् तच् छिरः परिमुक्तवान् / कपालमोचनस् तीर्थो द्वितीयावर्त्तसंस्थितः // rm_37.238{88} //

इति उत्कलखण्डक्षेत्रमाहात्म्ये उक्तम् आस्ते / एवम् अन्ये ऽपि लोकाश् च मुनयस् तापसा अपि // rm_37.239{89} //

कोपाग्निदहितात्मानो व्रजन्ति नरकेष्व् अपि / एवं सर्वे ऽपि लोकाश् च स्वस्वदैवानुभाविनः // rm_37.240{90} //

सुखिनो दुःखिनो भूता भ्रमंति भवसागरे / क्षणाल् लभन्ति संपत्तिं भवन्ति च दरिद्रिताः // rm_37.241{91} //

सर्वे देवादयो लोकाः स्वकृतकर्मभोगिनः / एवं मत्वात्र संसारे सुखं दुःखं स्वदैवजं // rm_37.242{92} //

मा कृथास् तद् विषाद त्वं धैर्यं धृत्वा समाचर / स्वकुलेशम् अनुस्मृत्वा समभ्यर्च्य यथाविधिः / श्रद्धया शरणं कृत्वा भज नित्यं समाहिता // rm_37.243{93} //

ततस् तत्पुण्यपाकेन पापं नो विलयं व्रजेत् / ततः संपत् समृद्धिः स्यात् तदा लप्स्यावहे सुखं // rm_37.244{94} //

इति मे वचनं श्रुत्वा धैर्य्यम् आलम्व्य सांप्रतं / पुत्रपुत्रीं समादाय प्रैहि गृहे व्रजामहे // rm_37.245{95} //

इति भर्त्रोदितं श्रुत्वा धीमती साभिबोधिता / पुत्रं पुत्रीं पुरोधाय शनैर् भर्त्रा सहाचरत् // rm_37.246{96} //

तत्र सा स्वगृहे गत्वा क्षणं स्थित्वा निरुत्सहा / ततः शान्तमतीं द्रष्टुं समुत्थाय शनैर् ययौ // rm_37.247{97} //

तत्र सा धीमती तस्याः शांतमत्याः पुरोगता / गलदश्रुविलिप्तास्या निःश्वसंत्य् एवम् अब्रवीत् // rm_37.248{98} //

शांतमते पितुर् यज्ञमहोत्साहप्रवर्त्तितं / तत् संद्रष्टु गता तत्र महालज्जान्विता चरं // rm_37.249{99} //

यन् मां दृष्ट्वा भगिन्यो ऽपि ज्ञातिवंधुसुहृज्जनाः / अपि सर्वे मिथो दृष्ट्वा प्रजल्पिताभ्युपाहसन् // rm_37.250{100} //

भागिनेयाश् च सर्वे ऽपि मां दृष्ट्वा रुषिताशयाः / पुत्रपुत्रीं च मे दृष्ट्वा फुत्कृत्य प्रत्याताडयन् // rm_37.251{1} //

पितृभ्यां मानिताः सर्वाः भगिन्यस् ता यथादरात् / तथाहं मानिता नैव द्रष्टुम् अपि न चैष्यते // rm_37.252{2} //

रात्राव् अपि गृहे वासं न मे दत्तं निरादरात् / शिवालये निषण्णा तन् निशां कृच्छ्राद् व्यलंघयं // rm_37.253{3} //

एवम् अहं महल्लज्जादुःखाग्निपतितापिता / मर्त्तुम् अपि तद् इच्छामि किम् एवं जीवितेनपि // rm_37.254{4} //

यदि ते ऽस्ति कृपा भद्रे दुःखिन्यां मयि विद्यते / तद् द्रव्योपार्जनोपायं समुपदेष्टुम् अर्हति // rm_37.255{5} //

इति तयोदितं श्रुत्वा शान्तमतीर् दयार्दितः / धीमतीं तां समालोक्य समाश्वास्यैवम् अब्रवीत् // rm_37.256{6} //

धीमती श्रीमहासंपत्साधनोपायम् अस्ति मे / यद्य् अत्राप्य् अस्ति ते वांछा प्रवक्ष्यामि शृणुष्व तत् // rm_37.257{7} //

यदि श्रद्धास्ति ते देव्या वसुलक्ष्म्या व्रतं चर / ततस् ते श्रीवसुन्धारा महादेवी वसेद् गृहे // rm_37.258{8} //

ततस् तस्या महादेव्याः कृपादृष्टिप्रसादतः / संपत्तिस् ते समुद्भूता प्रवर्द्धिता भवेद् गृहे // rm_37.259{9} //

तदा त्वं श्रद्धयार्थिभ्यो दानं दत्वा यथेप्सितं / त्रिरत्नभजनं कृत्वा शुभे चर सुखाशिनी // rm_37.260{10} //

एतत्पुण्यविपाकेन सर्वदा सद्गतिं गता / क्रमाद् बोधिं समासाद्य संबुद्धपदम् आप्नुयाः // rm_37.261{11} //

एवं मत्वास्ति ते वांछा संबुद्धपद साधने / श्रीदेव्याः शरणं गत्वा समाधाय व्रतं चर // rm_37.262{12} //

इति तया समादिष्टं श्रुत्व सा धीमती मुदा / तां शांतमतीम् आनम्य सांजलीर् एवम् अब्रवीत् // rm_37.263{13} //

साधु भद्रे व्रतं धृत्वा श्रीदेव्याः शरणं गता / त्रिरत्नभजनम् कृत्वा चरिष्यामि शुभे सदा // rm_37.264{14} //

तद् भवंती कृपादृष्ट्या तद् उपदेशम् आदिश / यावज्जीवं चरिष्यामि श्रीदेव्या व्रतम् आदरात् // rm_37.265{15} //

इति तयोदितं श्रुत्वा शान्तमतिः समादरात् / धीमतीं तां समालोक्य पुनर् एवम् अभाषत // rm_37.266{16} //

यदि भद्रे ऽस्ति ते सत्यं स्नात्वा शुद्धाम्वरावृता / प्रेहि तं श्रीघनं नाथं संस्मृत्वा प्रार्थयावहे // rm_37.267{17} //

तयेति समुपादिष्टं श्रुत्वा सा धीमती मुदा / सहसा स्वगृहे गत्वा स्नात्वा शुद्धाम्वरावृता // rm_37.268{18} //

स लाजाक्षतपुष्पाणि गृहित्वा सहसा मुदा / तस्याः शांतमतेर् अग्रे प्रयातेवम् अभाषत // rm_37.269{19} //

भद्रे त्वया यथादिष्टं तथाहं समुपागता / तं मुनीन्द्रम् अनुस्मृत्वा प्रार्थयेह समागमं // rm_37.270{20} //

इति तयोदितं श्रुत्वा सा शान्तमतिर् आदरात् / तां धीमतीं समामंत्र्य प्रासादान्तं ययौ मुदा // rm_37.271{21} //

तत्र शान्तमतिः साट्टे धीमत्या सह संस्थिता / जानुभ्यां भुवि संस्थित्वा भगवत्स्थितदिग्मुखा // rm_37.272{22} //

संभवन्त्य् उत्तरासङ्गं सह लाजाक्षतादिभिः / साम्बुपुष्पाञ्जलिं धृत्वा नत्वैवं प्रार्थयन् मुनिं // rm_37.273{23} //

भगवन् नाथ सर्वज्ञ विजानीते भवान् अपि / यद् इयं धीमती साध्वी भगवच्छरणम् आगता // rm_37.274{24} //

यद् इयं सांप्रतं शास्तुर् उपदेशाद् यथाविधि / श्रीवसुधामहादेव्या व्रतं चरितुम् इछति // rm_37.275{25} //

तद् अत्र समुपागत्य कृपयास्मै दयानिधे / श्रीसाधनं व्रतं श्रेष्ठं समुपदेष्टुम् अर्हति // rm_37.276{26} //

इति संप्रार्थ्य सा शान्तमतिस् तं त्रिजगद्गुरुं / अनुस्मृत्वा त्रिधा नात्वा प्राक्षिपत् तज्जलादिकं // rm_37.277{27} //

प्रक्षिप्तानि तया तानि साम्बुलाजाक्षताण्य् अपि / सदूर्वाकुण्डपुष्पाणि सर्वाणि गगणे शरन् // rm_37.278{28} //

ततस् तानि प्रगच्छन्ति विहायसा विहङ्गवत् / कोशाम्व्यां घोषिरारामे विहारे समुपाययुः // rm_37.279{29} //

तत्रस्थस्य मुनीन्द्रस्य मुर्द्धा परि विहायसि / संस्थितानि प्रभासन्ति विरेजुस् तानि छत्रवत् // rm_37.280{30} //

तद् दृष्ट्वा भिक्षवः सर्वे सांघिकास् ते सविस्मयाः / कुतो निमंत्रणम् आयातम् इति ध्यात्वाभितस्थिरे // rm_37.281{31} //

तत्रानन्दः समुत्थाय सांजलिः पुरतो गतः / तं मुनीन्द्रं प्रणत्वैवं पप्रछ विस्मयान्वितः // rm_37.282{32} //

भगवन् कुत एतानि साम्बुलाजाक्षतान्य् अपि / पुष्पाणि समुपायान्ति तत् समादेष्टुम् अर्हति // rm_37.283{33} //

इति तेनोदितं श्रुत्वा भगवां स मुनीश्वरः / तम् आनंदं समामंत्र्य समालोक्यैवम् अब्रवीत् // rm_37.284{34} //

यः काशीपुरे विप्रो विष्णुदासो दरिद्रितः / धर्मध्वजो धनी श्रीमान् गृहस्थो धनदोपमः // rm_37.285{35} //

तयोर् भार्य उभे साध्वौ शान्तमती रमोपमा / धीमती ब्राह्मणी भद्रा दरिद्रिता सुदुःखिनी // rm_37.286{36} //

ताभ्यां श्रीवसुधाराया व्रतं चरितुम् इछ्यते / तद् इदं निमंत्रणार्थं मे उपहारं समागतं // rm_37.287{37} //

तस्माच् छ्रीवसुधाराया व्रतविधिं त्वम् आत्मना / उपदेष्टुं तयोर् गेहे काश्यां गंतुं समर्हसि // rm_37.288{38} //

इत्य् आदिष्टं मुनीन्द्रेण श्रुत्वानंदस् तथेति सः / शास्तुर् आज्ञां शिरोधृत्वा काश्यां विहायसा ययौ // rm_37.289{39} //

तत्राकाशान् स आनंदः शांतमतेर् गृहे पुरः / अवतीर्य सुधारश्मिर् इव तस्थौ प्रभासयन् // rm_37.290{40} //

तत्रस्थं तं समालोक्य शान्तमतिः स धीमती / मुदिता सहसा तस्य प्रणंतुं समुपाचरत् // rm_37.291{41} //

तत्र सा समुपासृत्य शांतमतिः सधीमती/ तम् आनंदं समालोक्य नत्वैवं प्रार्थयन् मुदा // rm_37.292{42} //

भदन्त चरणौ वंदे भवतां शरणं गता / तद् अत्र कृपयास्माकम् अनुगृह्य प्रसीदतु // rm_37.293{43} //

यद् अस्माकं भवाञ् छास्ता तद् गृहे समुपाश्रयन् / वसुधारामहादेव्या व्रतविधिं समादिश // rm_37.294{44} //

यद् इयं धीमती भद्रा भवताम् उपदेशतः / वसुलक्ष्म्या महादेव्या व्रतं चरितुम् इछति // rm_37.295{45} //

तद् अस्यै श्रीमहादेव्या व्रतविधिं यथाक्रमं / विस्तरं समुपादेष्टुम् अर्हति कृपया भवान् // rm_37.296{46} //

इति संप्रार्थितं शान्तमत्या तया निशम्य सः / आनंदस् ते उभे दृष्ट्वा तथेति प्रत्यभाषत // rm_37.297{47} //

ततः सा धीमती नत्वा सांजलिस् तं जिनात्मजं / आनंदं सुप्रसन्नास्या दृष्ट्वैवं प्रार्थयन् मुदा // rm_37.298{48} //

भदंतो ऽहं स्वदैवेन पापिनी दुःखभागिनी / तद् भवच्छरणं गत्वा समिछे वसुधाव्रतं // rm_37.299{49} //

तद् भवान् कृपया शास्तर् गृहे मे समुपागतः / यथाविधि समादिश्य व्रतं मे दातुम् अर्हति // rm_37.300{50} //

तयैवं प्रार्थितं श्रुत्वा स आनंदो जिनात्मजः / तत्र उत्थाय धीमत्यास् तस्या गृहे उपाचरत् // rm_37.301{51} //

तत्र सा धीमती साध्वी शान्तमत्या समन्विता / सहसा स्वगृहे गत्वा प्रस्तारयत् तदासनं // rm_37.302{52} //

ततः सा धीमती तस्य शास्तुः शुद्धाम्बुना मुदा / पादप्रक्षालनं कृत्वा प्रणत्वैव च प्रार्थयत् // rm_37.303{53} //

भदंतार्हन् महाभिज्ञ ममानुग्रहकारणं / अत्रासने समाश्रित्य धर्मम् आदेष्टुम् अर्हति // rm_37.304{54} //

तयेति प्रार्थितं श्रुत्वा स आनंदः प्रसन्नधीः / तद् दत्तासन आश्रित्य तस्थौ ध्यात्वा प्रभासयन् // rm_37.305{55} //

तं दृष्ट्वा ब्राह्मणः सो ऽपि विष्णुदासः प्रसादितः / सहसा सांजलिर् नत्वा तत्रैकांत उपाश्रयन् // rm_37.306{56} //

ततः सा धीमती साध्वी सांतमतीसमन्विता / तम् आनंदं समभ्यर्च्य भोजनेनाभ्यतोषयत् // rm_37.307{57} //

ततः सा प्रणतिं कृत्वा नीचासनसमाश्रिता / तम् आनंदं महाभिज्ञं सांजलिर् एवम् अब्रवीत् // rm_37.308{58} //

भदन्त भवताम् आज्ञां धृत्वाहं शिरसा मुदा / श्रीदेव्या वसुधारायाश् चरिष्यामि व्रतं ध्रुवं // rm_37.309{59} //

तद् भदन्त भवाञ् छास्ता तद् विधिं मे यथाक्रमं / कृपानुग्रहम् आधाय समुपादेष्टुम् अर्हति // rm_37.310{60} //

इति संप्रार्थिते तेन विष्णुदासेन सद्धिया / श्रुत्वानंदः स संपश्यन्स् तं द्विजम् एवम् अब्रवीत् // rm_37.311{61} //

शृणु विप्र मुनीन्द्रेण याथादिष्टं मया श्रुतं / तथाहं ते प्रवक्ष्यामि श्रीव्रतस्य विधिं क्रमात् // rm_37.312{62} //

भाद्रपदे ऽशिते पक्षे तृतीयायां तिथौ तथा / माघे वापि शिते पक्षे शुक्लपक्षे ऽपि वा सदा // rm_37.313{63} //

तीर्थे देवालये शुद्धभूप्रदेशे गृहेषु वा / सम्यग् भूशोधनं कुर्याद् गोमयेन मृदाम्बुना // rm_37.314{64} //

प्रातर् उत्थाय तीर्थेषु स्नात्वा शुचिसमाचरः / त्रिधाचम्यामृतं कायं पंचगव्येन शोधयेत् // rm_37.315{65} //

शुद्धशीलसमाधानः परिशुद्धाम्वरावृतः / संबोधिचित्तम् आधाय सद्गुरोर् उपदेश धृक् // rm_37.316{66} //

सुभूमौ मण्डलं सम्यग् वर्त्तयित्वा यथाविधि / ध्वजछत्रपताकाभि वितानैश् चाभिमंडयेत् // rm_37.317{67} //

मंडलस्य वहिस् तस्य ज्वालावल्या वहिः पुनः / पंचवल्यावलीभिश् च स लाजाक्षतसंयुतैः // rm_37.318{68} //

वेष्टयित्वा ततो वाह्ये क्रमान् संस्थापयेद् घटान् / तीर्थाम्बुपूरितान् पीतवस्त्रावृतान् सचिंह्नितान् // rm_37.319{69} //

तात्र श्रीवसुधां देवीं सगणां विधिना क्रमात् / समावाह्य समभ्यर्च्य प्रतिष्ठाप्याधिवासयेत् // rm_37.320{70} //

तृतीयायां तथा प्रातः स्नात्वा शुद्धाम्वरावृतः / मध्याह्ने स्वासनासीन उत्तरादिग्मुखस्थितः // rm_37.321{71} //

आदौ गुरुं समभ्यर्च्य रत्नत्रयं समर्चयेत् / ततो ध्यात्वा महादेवीं वसुधारां शुभकरीं // rm_37.322{72} //

सगणां तां समावाह्य दत्वा पादार्घम् आदरात् / पीतमयोपहारेण समभ्यर्च्य यथाविधि // rm_37.323{73} //

सर्वोपकरणान्य् अग्रे निवेस्य समढोकयत् / ततस् तद्धारणीं सम्यक् पठेन् मंत्राणि च क्रमात् // rm_37.324{74} //

ततः कृतांजलिः स्तुत्वा कुर्याश् च पापदेशनां / पुण्यानुमोदनां चापि कुर्याच् च प्रणतिं स्मरन् // rm_37.325{75} //

कुर्यात् प्रदक्षिणान्य् एवम् अष्टाङ्गैः प्रणमेत् पुनः / बोधिचित्तं समाधाय संप्रार्थयेद् अभीप्सितं // rm_37.326{76} //

ततो वलिं प्रदत्वा च स भूतान् परितोषयेत् / ततः क्षमार्थनां कृत्वा व्रतसूत्रं च प्रार्थयेत् // rm_37.327{77} //

षोडशभेदितं सूत्रम् षोडशग्रंथिसंयुतं / व्रतसूत्रं समादाय रक्षार्थं वंधयेत् करे // rm_37.328{78} //

ततो गुरुं समाराध्य देयाद् दानं समिछितं / सदक्षिणं सुसत्कारैः सत्कृत्य समतोषयेत् // rm_37.329{79} //

ततस् तृतीया यामे ऽह्नेः प्राश्नुयाद् यवपूरकान् / पंचामृतफलस्कंदमूलपत्रादिकान् अपि // rm_37.330{80} //

पालनान्ते पुनः स्नात्वा तां श्रीदेवीम् अनुस्मरन् / तद्धारणीं पठन् रात्रौ पूजयेच् च समाहितः // rm_37.331{81} //

एवं नित्यं चतुः संध्यं पूजयेच् छ्रीवसुंधरां / तत् परेद्युस् तथाभ्यर्च्य तन् मंडलं विसर्जयेत् // rm_37.332{82} //

तद् रजांसि समादाय संनिधाय शुभे घटे / भंडागारे प्रतिस्थाप्य सदारान् भजेन् नमेत् // rm_37.333{83} //

शेषरजः स निर्माल्यं नद्यां नागान् यथाविधि / समभ्यर्च्य समर्प्पित्वा सर्वं जले प्रवाहयेत् // rm_37.334{84} //

ततस् तज् जलम् आदाय गृहे गत्वा समन्ततः / प्रोक्ष्य तन् मंडलस्थाने कुमारीं विधिनार्चयेत् // rm_37.335{85} //

ततस् तन् सगणं चक्रं समभ्यर्च्य यथाविधि / भोजनैः संपरितोष्य प्रार्थयेद् यत् समीछितं // rm_37.336{86} //

तथा तत् सगणं चक्रं कृत्वा क्षमार्थनां ततः / सांजलिश् च क्रमान् नत्वा विसर्जयेत् प्रसादयन् // rm_37.337{87} //

तदा श्रीवसुधा देवी स्वयम् आगत्य तद्गृहे / समाश्रित्य सदा सर्वद्रव्यैः संपूरयेद् ध्रुवं // rm_37.338{88} //

ततस् तत्र गृहे नित्यं मंगलं निरुपद्रवं / दानपुण्यमहोत्साहप्रवर्त्तितं भवेत् सदा // rm_37.339{89} //

एवं तस्या महादेव्या वसुलक्ष्म्या व्रतोद्भवं / पुण्यं महद् असंख्येयम् अप्रमेयं विदुर् जिनाः // rm_37.340{90} //

एवं महत्तरं पुण्यं विज्ञाय द्विज तत् तथा / श्रद्धये तद्व्रतं कुर्या यदि संपत्तिम् इछसि // rm_37.341{91} //

यश् च तां श्रीमहादेवीं वसुधाराम् अनुस्मरन् / यत् कार्य्यम् आरभेत् तस्य तत् सर्वं हि समृद्ध्यति // rm_37.342{92} //

रत्नार्थी लभते रत्नं धनार्थी लभते धनं / भोग्यार्थी लभते भोग्यं यसो ऽर्थी लभते यशः // rm_37.343{93} //

द्रव्यार्थी लभते द्रव्यान् गुणार्थी लभते गुणान् / विद्यार्थी लभते विद्यां शुभार्थी लभते शुभं // rm_37.344{94} //

मान्यार्थी लभते मान्यं जयार्थी लभते जयं / धर्मार्थी लभते धर्मान् सुखार्थी लभते सुखं // rm_37.345{95} //

राज्यार्थी लभते राज्यं गृहार्थी लभते गृहं / क्षेत्रार्थी लभते क्षेत्रान् रसार्थी लभते रसान् // rm_37.346{96} //

भार्यार्थी लभते भार्यां सुतार्थी लभते सुतां / पुत्रार्थी लभते पुत्रान् पौत्रार्थी पौत्रम् आप्नुयात् // rm_37.347{97} //

ज्ञानार्थी लभते ज्ञानं मोक्षार्थी मोक्षम् आप्नुयात् / एवम् अन्यानि वस्तूनि सर्वोपकरणान्य् अपि // rm_37.348{98} //

सर्वाणि द्रव्यजातानि वस्त्रादि भूषणान्य् अपि / समाप्नुयात् समृद्धानि वसुलक्ष्म्याः प्रसादतः // rm_37.349{99} //

ततो दानानि दद्यात् स शुद्धशीलः समाचरेत् / क्षान्तिं च भावयेन् नित्यं धर्मवीर्य्यं समारभेत् // rm_37.350{100} //

तथा ध्यानं समाधाय प्रज्ञाब्धिं संतरेद् द्रुतं / सर्वोपायविधानज्ञो बोधिप्रणिधिमानसः // rm_37.351{1} //

सद्बुद्धिबलवान् धीरः स बोधिज्ञानम् आप्नुयात् / सर्वमारगणाञ् जित्वा निःक्लेशो ऽर्हञ् जितेन्द्रियः / संबुद्धपदम् आसाद्य निर्वृतपदम् आप्नुयात् // rm_37.352{2} //

एवं ब्राह्मण विज्ञाय सद्धर्म्मं यदि वांछसि / तां श्रीदेवीं महालक्ष्मीं वसुधारां सदा भज // rm_37.353{3} //

तथा ते सर्वदा गेहे मंगलं निरुपद्रवं / सर्वत्रेह परत्रापि भवेन् नूनं न संशयः // rm_37.354{4} //

तथा दानानि दत्वा त्वं स्वयं तद्व्रतं संचरन् / सर्वसत्वहितं कृत्वा यावज्जीवं सुखं चर // rm_37.355{5} //

ततः क्लेशविमुक्तात्मा संबोधिप्रणिधानधृक् / बोधिचर्याव्रतारक्ता बोधिसत्वो भवेद् ध्रुवं // rm_37.356{6} //

सर्वे ऽपि सुगता बोधिसत्वाश् चापि जिनात्मजाः / वसुधाराव्रतं धृत्वा संविभ्रति जगत्त्रयं // rm_37.357{7} //

इति तेनार्हतादिष्टं श्रुत्वा स ब्राह्मणो मुदा / तथा श्रीवसुधाराया व्रतं चरितुम् ऐछत // rm_37.358{8} //

Nguồn: Bản Phạn còn sót, từ GRETIL (ĐH Göttingen) — trọn phần Phật giáo: kinh Đại thừa · luận · luật · mật giáo · kinh A-hàm · thí dụ · tán ca · thi ca. Bản Devanāgarī là phép CHUYỂN TỰ TẠI MÁY từ bản IAST, không phải bản GRETIL phát hành. Giấy phép và ấn bản in gốc ghi ở từng bài, thuộc về người nhập liệu và nhà xuất bản đứng tên; phần lớn là CC BY-NC-SA. Gói này phát hành trên GitHub cho người dùng app, để nghiên cứu và đối chiếu, không nhằm mục đích thương mại. Ai muốn gỡ bài của mình khỏi gói xin báo, sẽ gỡ ngay.