अशोकावदान

स यावच् छाकलमनुप्राप्तः / तेनाभिहितं / यो मे श्रमणशिरो दास्यति तस्याहं दीनारशतं दास्यामि / [तत्र एकः] धर्मराजिकावास्यऽर्हद् ऋद्ध्या शिरो दातुमारब्धः / श्रुत्वा च राजार्हन्तं प्रघातयितुमारब्धः / स च निरोधं समापन्नः / तस्य परोपक्रमो न क्रमते / स तं समुत्सृज्य यावत् कोष्ठकं गतः /

दंष्ट्रानिवासी यक्षश्चिन्तयति / इदं भगवच्छासनं विनश्यति / अहं च शिक्षां धारयानि / न मया शक्यं कस्यचिदप्रियं कर्तुं / तस्य दुहिता कृमिशेन यक्षेण याच्यते / न चानुप्रयच्छति त्वं पापकर्मकारीति / यावत् सा दुहिता तेन कृमिशस्य दत्ता / भगवच्छासनपरित्राणार्थं परिग्रहपरिपालनार्थं च /

पुष्यमित्रस्य राज्ञः पृष्ठतो यक्षो महाप्रमाणो ऽनुबद्धः / तस्यानुभावात् स राजा न प्रतिहन्यते / यावद् दंष्ट्रानिवासी यक्षस्तं पुष्यमित्रानुबद्धं (a-av 135) यक्षं ग्रहाय पर्वतचर्ये ऽचरत् / यावद् दक्षिणं महासमुद्रं गतः / कृमिशेन च यक्षेण महान्तं पर्वतमानयित्वा पुष्यमित्रो राजा सबलवाहनो ऽवष्टब्धः / तस्य सुनिहित इति संज्ञा व्यवस्थापिता / यदा पुष्यमित्रो राजा प्रघाततस्तदा मौर्यवंशः समुच्छिन्नः /

इति श्रीदिव्यावदाने ऽशोकावदानं समाप्तं //