हेतुबिन्दुटीकालोक (subcommentary on अर्चट's हेतुबिन्दुटीका on धर्मकीर्ति's हेतुबिन्दु)

आचार्यश्रीधर्मकीर्तिविरचितस्यास्यहेतुबिन्दुसं...............थ तत्त्वप्रकाशिकां टीकां पटीयसीम् ईदृशीं परार्थम् उद्दिश्य प्रणयता नियतं मयापि किम् अपि पुण्यं उपार्जितं तद् अप्य् अहं परार्थम् उपनयाम् इति मन्वानो ऽनेकजन्माभ्यस्तकृपायोगात् सात्मीभूतपरार्थकरणो ऽयं भदन्तधर्माकरदत्त इमम् [229.1] इत्यादि परिणामनाश्लोकेनाह । अस्यायं समुदाया[र्थः मुनीशराद्द्धा]न्तनयप्रदीपम् [229.2] विवृ[226]त्य यत् पुण्यम् उपार्जितं तत् जगतो विशुद्धिं विधेयात् [229.3] इति । कायवाङ्मनोमौनयोगान् मुनयः प्रत्येकबुद्धादयस् तेषां ईशः शास्ता बुद्धो भगवान् सवासनक्लेशपरिहाणियोगेनात(?)भ्यस् तस्य प्रकर्षप्राप्तया तायित्वात् तस्य नयो नीतिः प्रवचनं तस्य राद्धान्तः सिद्धान्तस् तस्य [70ब्] ............क्षणिकाः सर्वसंस्कारा इत्यादि प्रवचनार्थस्यानेन यथावत्प्रकाशनात् कुत्सितः प्रमाणानुपपन्नार्थप्रकाशनात् तर्को न्यायदर्शनादि[र् इ]ति तथा । अशेषश् चासौ स चेति तथा । तस्य मार्गः [229.1] पन्थाः सिद्धान्त इत्य् अर्थः । क्षतः खण्डितः तद्वैरूप्यापादनाद् अशेषः कुतर्कमार्गो येन स तथा । तं विवृ[227]त्य व्याख्याय ...............र्थात् । तत् पुण्यं [229.3] कर्तृ विशुद्धिं [229.3] विमलचित्तसंतति परां [229.4] प्रकृष्टां सर्वावरणप्रहाणाद् इति सर्वम् अनवद्यम् इति ।

__________नोतेस्__________

[226] वितत्य स् [227] वितत्य स्

{प्. 411} दारिद्र्यदुःखाद् अभियोगमात्राद् विशुद्धबुद्धेर् विरहाद् अबोधात् ।

नास्तीह सूक्तं मम यत् पुनः स्यात् गुरोर्जितारेःस खलु प्रसादः ॥

कुतूहलेनैव यदृच्छया वा मात्सर्यतो दोषजिघृक्ष[या वा]

......स्वत एव रूपं विज्ञास्यते ऽस्येति न वर्णयामः ॥

कृतो ऽयमर्चटालोको निबन्धो बालबान्धवः ।

यत्र मूर्तिर् इवादर्शे दृश्यते स्वपरस्थितिः ॥

परार्थम् उद्दिश्य यथार्थमर्चटंविवृण्य पुण्यं यदुपार्जितं मया ।

निहन्तु तेनावरणानि विद्विषो जनोन्तरायेण विनैव सर्वथा ॥

समाप्तश् चा ............... निबन्धः ॥

कृतिर् इयं पण्डितदुर्वेकमिश्रस्येति ।