Phạn tạng · Phạn bản GRETIL — chữ Devanāgarī · Chưa xếp loại
सौन्दरानन्द
- Tác giả
- अश्वघोष
- Thông tin
- GRETILchữ Devanāgarī do máy chuyển tự từ bản IAST của GRETILCC BY-NC-SA 4.0
अश्वघोष: सौन्दरानन्द
// ओम् नमो बुद्धाय //
सौन्दरनन्दं महाकाव्यम्
प्रथमः सर्गः कपिलवस्तु वर्णन
गौतमः कपिलो नाम मुनिर्धर्मभृतां वरः / बभूव तपसि श्रान्तः काक्षीवानिव गौतमः // saund_1.1 //
अशिश्रियद्यः सततं दीप्तं काश्यपवत्तपः / आशिश्राय च तद्वृद्धौ सिद्धिं काश्यपवत् पराम् // saund_1.2 //
हविःषु यश्च स्वात्मार्थं गामधुक्षद् वसिष्ठवत् / तपःशिष्टेषु च शिष्येषु गामधुक्षद् वसिष्ठवत् // saund_1.3 //
माहात्म्याद्दीर्घतपसो यो द्वितीय इवाभवत् / तृतीय इव यश्चाभूत् काव्याङ्गिरसयोर्धिया // saund_1.4 //
तस्य विस्तीर्णतपसः पार्श्वे हिमवतः शुभे / क्षेत्रं चायतनं चैव तपसामाश्रमो ऽभवत् // saund_1.5 //
चारुवीरुत्तरुवनः प्रस्निग्धमृदुशाद्वलः / हविर्धूमवितानेन यः सदाभ्र इवाबभौ // saund_1.6 //
मृदुभिः सैकतैः स्निग्धैः केसरास्तरपाण्डुभिः / भूमिभागैरसंकीर्णैः साङ्गराग इवाभवत् // saund_1.7 //
शुचिभिस्तीर्थसंख्यातैः पावनैर्भावनैरपि / बन्धुमानिव यस्तस्थौ सरोभिः ससरोरुहैः // saund_1.8 //
पर्याप्तफलपुष्पाभिः सर्वतो वनराजिभिः / शुशुभे ववृधे चैव नरः साधनवानिव // saund_1.9 //
नीवारफलसन्तुष्टैः स्वस्थैः शान्तैरनुत्सुकैः / आकीर्णो ऽपि तपोभृद्धिः शून्यशून्य इवाभवत् // saund_1.10 //
अग्नीनां हूयमानानां शिखिनां कूजतामपि / तीर्थानां चाभिषेकेषु शुश्रुवे यत्र निःस्वनः // saund_1.11 //
विरेजुर्हरिणा यत्र सुप्ता मेध्यासु वेदिषु / सलाजैर्माधवीपुष्पैरुपहाराः कृता इव // saund_1.12 //
अपि क्षुद्रमृगा यत्र शान्ताश्चेरुः समं मृगैः / शरण्येभ्यस्तपस्विभ्यो विनयं शिक्षिता इव // saund_1.13 //
संदिग्धे ऽप्यपुनर्भावे विरुद्धेष्वागमेष्वपि / प्रत्यक्षिण इवाकुर्वंस्तपो यत्र तपोधनाः // saund_1.14 //
यत्र स्म मीयते ब्रह्म कैश्चित् कैश्चिन्न मीयते / काले निमीयते सोमो न चाकाले प्रमीयते // saund_1.15 //
निरपेक्षाः शरीरेषु धर्मे यत्र स्वबुद्धयः / संहृष्टा इव यत्नेन तापसास्तेपिरे तपः // saund_1.16 //
श्राम्यन्तो मुनयो यत्र स्वर्गायोद्युक्तचेतसः / तपोरागेण धर्मस्य विलोपमिव चक्रिरे // saund_1.17 //
अथ तेजस्विसदनं तपःक्षेत्रं तमाश्रमम् / केचिदिक्ष्वाकवो जग्मू राजपुत्रा विवत्सवः // saund_1.18 //
सुवर्णस्तम्भवर्ष्माणः सिंहोरेस्का महाभुजाः / पात्रं शब्दस्य महतः श्रियां च विनयस्य च // saund_1.19 //
अर्हरूपा ह्यनर्हस्य महात्मानश्चलात्मनः / प्राज्ञाः प्रज्ञाविमुक्तस्य भ्रातृव्यस्य यवीयसः // saund_1.20 //
मातृशुल्कादुपगतां ते श्रियं [च] विषेहिरे / ररक्षुश्च पितुः सत्यं यस्माच्छिशियिरे वनम् // saund_1.21 //
तेषां मुनिरुपाध्यायो गौतमः कपिलो ऽभवत् / गुरुगोत्रादतः कौत्सास्ते भवन्ति स्म गौतमाः // saund_1.22 //
एकपित्रोर्यथा भ्रात्रोः पृथग्गुरुपरिग्रहात् / राम एवाभवद् गार्ग्यो वासुभद्रो ऽपि गौतमः // saund_1.23 //
शाकवृक्षप्रतिच्छन्नं वासं यस्माच्च चक्रिरे / तस्मादिक्ष्वाकुवंश्यास्ते भुवि शाक्या इति स्मृताः // saund_1.24 //
स तेषां गौतमश्चक्रे स्ववंशसदृशीः क्रियाः / मुनिरूर्ध्वं कुमारस्य सगरस्येव भार्गवः // saund_1.25 //
कण्वः शाकुन्तलस्येव भरतस्य तरस्विनः / वाल्मिकिरिव धीमांश्च धीमतोर्मैथिलेययोः // saund_1.26 //
तद्वनं मुनिना तेन तैश्च क्षत्रियपुङ्गवैः / शान्तां गुप्तां च युगपद् ब्रह्मक्षत्रश्रियं दधे // saund_1.27 //
अथोदकलशं गृह्य तेषां वृद्धिचिकीर्षया / मुनिः स वियदुत्पत्य तानुवाच नृपात्मजान् // saund_1.28 //
या पतेत् कलशादस्मादक्षय्यसलिलान्महीम् / धारा तामनतिक्रम्य मामन्वेत यथाक्रमम् // saund_1.29 //
ततः परममित्युक्त्वा शिरोभिः प्रणिपत्य च / रथानारुरुहुः सर्वे शीघ्रवाहानलंकृतान् // saund_1.30 //
ततः स तैरनुगतः स्यन्दनस्थैर्नभोगतः / तदाश्रममहीप्रान्तं परिचिक्षेप वारिणा // saund_1.31 //
अष्टापदमिवालिख्य निमित्तैः सुरभीकृतम् / तानुवाच मुनिः स्थित्वा भूमिपालसुतानिदम् // saund_1.32 //
अस्मिन् धारापरिक्षिप्ते नेमिचिन्हितलक्षणे / निर्मिमीध्वं पुरं यूयं मयि याते त्रिविष्टपम् // saund_1.33 //
ततः कदाचित्ते वीरास्तस्मिन् प्रतिगते मुनौ / बभ्रमुयौंवनोद्दामा गजा इव निरङ्कुशा // saund_1.34 //
बद्धगोधाङ्गुलीत्राणा हस्तविष्ठितकार्मुकाः / शराध्मातमहातूणा व्यायताबद्धवाससः // saund_1.35 //
जिज्ञासमाना नागेषु कौशलं श्वापदेषु च / अनुचक्रुर्वनस्थस्य दौष्यन्तेर्देवकर्मणः // saund_1.36 //
तान् दृष्ट्वा प्रकृतिं यातान् वृद्धान्व्याघ्रशिशूनिव / तापसास्तद्वनं हित्वा हिमवन्तं सिषेविरे // saund_1.37 //
ततस्तदाश्रमस्थानं शून्यं तैः शून्यचेतसः / पश्यन्तो मन्युना तप्ता व्याला इव निशश्वसुः // saund_1.38 //
अथ ते पुण्यकर्माणः प्रत्युपस्थितवृद्धयः / तत्र तज्ज्ञैरुपाख्यातानवापुर्महतो निधीन् // saund_1.39 //
अलं धर्मार्थकामानां निखिलानामवाप्तये / निधयो नैकविधयो भूरयस्ते गतारयः // saund_1.40 //
ततस्तत्प्रतिलम्भाच्च परिणामाच्च कर्मणः / तस्मिन् वास्तुनि वास्तुज्ञाः पुरं श्रीमन्न्यवेशयन् // saund_1.41 //
सरिद्विस्तीर्णपरिखं स्पष्टाञ्चितमहापथम् / शैलकल्पमहावप्रं गिरिव्रजमिवापरम् // saund_1.42 //
पाण्डुराट्टालसुमुखं सुविभक्तान्तरापणम् / हर्म्यमालापरिक्षिप्तं कुक्षिं हिमगिरेरिव // saund_1.43 //
वेदवेदाङ्गविदुषस्तस्थुषः षट्सु कर्मसु / शान्तये वृद्धये चैव यत्र विप्रानजीजपन् // saund_1.44 //
तद्भूमेरभियोक्तृणां प्रयुक्तान् विनिवृत्तये / यत्र स्वेन प्रभावेन भृत्यदण्डानजीजपन् // saund_1.45 //
चरित्रधनसम्पन्नान् सलज्जान् दीर्घदर्शिनः / अर्हतो ऽतिष्ठिपन् यत्र शूरान् दक्षान् कुटुम्बिनः // saund_1.46 //
व्यस्तैस्तैस्तैर्गुणैयुक्तान् मतिवाग्विक्रमादिभिः / कर्मसु प्रतिरुपेषु सचिवांस्तान्न्ययूयुजन् // saund_1.47 //
वसुमद्भिरविभ्रान्तैरलंविद्यैरविस्मितैः / यद् बभासे नरैः कीर्णं मन्दरः किन्नरैरिव // saund_1.48 //
यत्र ते हृष्टमनसः पौरप्रीतिचिकीर्षया / श्रीमन्त्युद्यानसंज्ञानि यशोधामान्यचिकरन् // saund_1.49 //
शिवाः पुष्करिणीश्चैव परमाग्र्यगुणाम्भसः / नाज्ञया चेतनोत्कर्षाद्दिक्षु सर्वास्वचीखनन् // saund_1.50 //
मनोज्ञाः श्रीमतीः प्रष्ठीः पथिषूपवनेषु च / सभाः कूपवतीश्चैव समन्तात् प्रत्यतिष्ठिपन् // saund_1.51 //
हस्त्यश्वरथसंकीर्णमसंकीर्णमनाकुलम् / अनिगूढार्थिविभवं निगूढज्ञानपौरुषम् // saund_1.52 //
सनिधानमिवार्थानामाधानमिव तेजसाम् / निकेतमिव विद्यानां संकेतमिव संपदाम् // saund_1.53 //
वासवृक्षं गुणवतामाश्रयं शरणैषिणाम् / आनर्तं कृतशास्त्राणामालानं बाहुशालिनाम् // saund_1.54 //
समाजैरुत्सवैर्दायैः क्रियाविधिभिरेव च / अलंचक्रुरलंवीर्यास्ते जगद्धाम तत्पुरम् // saund_1.55 //
यस्मादन्यायतस्ते च कंचिन्नाचीकरन् करम् / तस्मादल्पेन कालेन तत्तदापूपुरन् पुरम् // saund_1.56 //
कपिलस्य च तस्यर्षेस्तस्मिन्नाश्रमवास्तुनि / यस्मात्ते तत्पुरं चक्रुस्तस्मात् कपिलवास्तु तत् // saund_1.57 //
ककन्दस्य मकन्दस्य कुशाम्बस्येव चाश्रमे / पुर्यो यथा हि श्रूयन्ते तथैव कपिलस्य तत् // saund_1.58 //
आपुः पुरं तत्पुरुहूतकल्पास्ते तेजसार्येण न विस्मयेन / आपुर्यशोगन्धमतश्च शश्वत् सुता ययातेरिव कीर्तिमन्तः // saund_1.59 //
तन्नाथवृत्तैरपि राजपुत्रैरराजकं नैव रराज राष्ट्रम् / तारासहस्त्रैरपि दीप्यमानैरनुत्थिते चन्द्र इवान्तरीक्षम् // saund_1.60 //
यो ज्यायानथ वयसा गुणैश्च तेषां भातॄणां वृषभ इवौजसा वृषाणाम् / ते तत्र प्रियगुरवस्तमभ्यषिचन्नादित्या दशशतलोचनं दिवीव // saund_1.61 //
आचारवान्विनयवान्नयवान्क्रियावान् धर्माय नेन्द्रियसुखाय धृतातपत्रः / तद्भ्रातृभिः परिवृतः स जुगोप राष्ट्रम् संक्रन्दनो दिवमिवानुसृतो मरुद्भिः // saund_1.62 //
सौन्दरनन्द महाकाव्य में "कपिलवस्तु वर्णन" नामक प्रथम सर्ग समाप्त /
द्वितीयः सर्गः राजा शुद्धोदन
ततः कदाचित्कालेन तदवाप कुलक्रमात् / राजा शुद्धोदनो नाम शुद्धकर्मा जितेन्द्रियः // saund_2.1 //
यः ससञ्जे न कामेषु श्रीप्राप्तौ न विसिस्मिये / नावमेने परानृद्ध्या परेभ्यो नापि विव्यथे // saund_2.2 //
बलीयान् सत्त्वसंपन्नः श्रुतवान् बुद्धिमानपि / विक्रान्तो नयवांश्चैव धीरः सुमुख एव च // saund_2.3 //
वपुष्मांश्च न च स्तब्धो दक्षिणो न च नार्जवः / तेजस्वी न च न क्षान्तः कर्ता च न च विस्मितः // saund_2.4 //
आक्षिप्तः शत्रुभिः संख्ये सुहृद्भिश्च व्यपाश्रितः / अभवद् यो न विमुखस्तेजसा दित्सयैव च // saund_2.5 //
यः पूर्वैः राजभिर्यातां यियासुर्धर्मपद्धतिम् / राज्यं दीक्षामिव वहन् वृत्तेनान्वगमत् पितॄन् // saund_2.6 //
यस्य सुव्यवहाराच्च रक्षणाच्च सुखं प्रजाः / शिश्यिरे विगतोद्वेगाः पितुरङ्कगता इव // saund_2.7 //
कृतशास्त्रः कृतास्त्रो वा जातो वा विपुले कुले / अकृतार्थो न ददृशे यस्य दर्शनमेयिवान् // saund_2.8 //
हितं विप्रियमप्युक्तो यः सुश्राव न चुक्षुभे / दुष्कृतं बह्वपि त्यक्त्वा सस्मार कृतमण्वपि // saund_2.9 //
प्रणताननुजग्राह विजग्राह कुलद्विषः / आपन्नान् परिजग्राह निजग्राहास्थितान् पथि // saund_2.10 //
प्रायेण विषये यस्य तच्छीलमनुवर्तिनः / अर्जयन्तो ददृशिरे धनानीव गुणानपि // saund_2.11 //
अध्यैष्ट यः परं ब्रह्म न व्यैष्ट सततं धृतेः / दानान्यदित पात्रेभ्यः पापं नाकृत किंचन // saund_2.12 //
धृत्यावाक्षीत् प्रतिज्ञां स सद्वाजीवोद्यतां धुरम् / न ह्यवाञ्छीच्च्युतः सत्यान्मुहूर्तमपि जीवितम् // saund_2.13 //
विदुषः पर्युपासिष्ट व्यकाशिष्टात्मवत्तया / व्यरोचिष्ट च शिष्टेभ्यो मासीषे चन्द्रमा इव // saund_2.14 //
अवेदीद् बुद्धिशास्त्राभ्यामिह चामुत्र च क्षमम् / अरक्षीद्धैर्यवीर्याभ्यामिन्द्रियाण्यपि च प्रजाः // saund_2.15 //
अहार्षीद् दुःखमार्तानां द्विषतां चोर्जितं यशः / अचैषीच्च नयैर्भूमिं भूयसा यशसैव च // saund_2.16 //
अप्यासीद् दुःखितान् पश्यन् प्रकृत्या करुणात्मकः / नाधौषीच्च यशो लोभादन्यायाधिगतैर्धनैः // saund_2.17 //
सौहार्ददृढभक्तित्वान्मैत्रेषु विगुणेष्वपि / नादिदासीददित्सीत्तु सौमुख्यात् स्वं स्वमर्थवत् // saund_2.18 //
अनिवेद्याग्रमर्हद्भ्यो नालिक्षत् किंचिदप्लुतः / गामधर्मेण नाधुक्षत् क्षीरतर्षेण गामिव // saund_2.19 //
नासृक्षद् बलिमप्राप्तं नारुक्षन्मानमैश्वरम् / आगमैर्बुद्धिमाधिक्षद्धर्माय न तु कीर्तये // saund_2.20 //
क्लेशार्हानपि कांश्चित्तु नाक्लिष्ट क्लिष्टकर्मणः / आर्यभावाच्च नाधुक्षद् द्विषतो ऽपि सतो गुणान् // saund_2.21 //
आकृक्षद् वपुषा दृष्टीः प्रजानां चन्द्रमा इव / परस्वं भुवि नामृक्षन्महाविषमिवोरगम् // saund_2.22 //
नाक्रुक्षद् विषये तस्य कश्चित्कैश्चित् क्वचित् क्षतः / आदिक्षत्तस्य हस्तस्थमार्तेभ्यो ह्यभयं धनुः // saund_2.23 //
कृतागसो ऽपि प्रणतान् प्रागेव प्रियकारिणः / अदर्शत्स्निग्धया दृष्ट्या श्लक्ष्णेन वचसासिचत् // saund_2.24 //
बव्हीरध्यगमद् विद्या विषयेष्वकुतूहलः / स्थितः कार्तयुगे धर्मे धर्मात् कृच्छ्रे ऽपि नास्रसत् // saund_2.25 //
अवर्धिष्ट गुणैः शश्वदवृधन्मित्रसंपदा / अवर्तिष्ट च वृद्धेषु नावृतद् गर्हिते पथि // saund_2.26 //
शरैरशीशमच्छत्रून् गुणैर्बन्धूनरीरमत् / रन्ध्रैर्नाचूचुदद् भृत्यान् करैर्नापीपिडत् प्रजाः // saund_2.27 //
रक्षणाच्चैव शौर्याच्च निखिलां गामवीवपत् / स्पष्टया दण्डनीत्या च रात्रिसत्रानवीवपत् // saund_2.28 //
कुलं राजर्षिवृत्तेन यशोगन्धमवीवपत् / दीप्त्या तम इवादित्यस्तेजसारीनवीवपत् // saund_2.29 //
अपप्रथत् पितॄंश्चैव सत्पुत्रसदृशैर्गुणैः / सलिलेनेव चाम्भोदो वृत्तेनाजिह्णदत् प्रजाः // saund_2.30 //
दानैरजस्रविपुलैः सोमं विप्रानसूषवत् / राजधर्मस्थितत्वाच्च काले सस्यमसूषवत् // saund_2.31 //
अधर्मिष्ठामचकथन्न कथामकथंकथः / चक्रवर्तीव च परान् धर्मायाभ्युदसीषहत् // saund_2.32 //
राष्ट्रमन्यत्र च बलेर्न स किंचिददीदपत् / भृत्यैरेव च सोद्योगं द्विषद्दर्पमदीदपत् // saund_2.33 //
स्वैरेवादीदपच्चापि भूयो भूयो गुणैः कुलम् / प्रजा नादीदपच्चैव सर्वधर्मव्यवस्थया // saund_2.34 //
अश्रान्तः समये यज्वा यज्ञभूमिममीमपत् / पालनाच्च द्विजान् ब्रह्म निरुद्विग्नानमीमपत् // saund_2.35 //
गुरुभिर्विधिवत् काले सौम्यः सोमममीमपत् / तपसा तेजसा चैष द्विषत्सैन्यममीमपत् // saund_2.36 //
प्रजाः परमधर्मज्ञः सूक्ष्मं धर्ममवीवसत् / दर्शनाच्चैव धर्मस्य काले स्वर्गमवीवसत् // saund_2.37 //
व्यक्तमप्यर्थकृच्छ्रेषु नाधर्मिष्ठमतिष्ठिपत् / प्रिय इत्येव चाशक्तं न संरागादवीवृधत् // saund_2.38 //
तेजसा च त्विषा चैव रिपून् दृप्तानबीभसत् / यशोदीपेन दीप्तेन पृथिवीं च व्यबीभसत् // saund_2.39 //
आनुशंस्यान्न यशसे तेनादायि सदार्थिने / द्रव्यं महदपि त्यक्त्वा न चैवाकीर्ति किञ्चन // saund_2.40 //
तेनारिरपि दुःखार्तो नात्याजि शरणागतः / जित्वा दृप्तानपि रिपून्न तेनाकारि विस्मयः // saund_2.41 //
न तेनाभेदि मर्यादा कामाद्वेषाद्भयादपि / तेन सत्स्वपि भोगेषु नासेवीन्द्रियवृत्तिता // saund_2.42 //
न तेनादर्शि विषमं कार्यं क्वचन किंचन / विप्रियप्रिययोः कृत्ये न तेनागामि निक्रियाः // saund_2.43 //
तेनापायि यथाकल्पं सोमश्च यश एव च / वेदश्चाम्नायि सततं वेदोक्तो धर्म एव च // saund_2.44 //
एवमादिभिरत्यक्तो बभूवासुलभैर्गुणैः / अशक्यः शक्यसामन्तः शाक्यराजः स शक्रवत् // saund_2.45 //
अथ तस्मिन् तथा काले धर्मकामा दिवौकसः / विचेरुर्दिशि लोकस्य धर्मचर्यां दिदृक्षवः // saund_2.46 //
धर्मात्मानश्चरन्तस्ते धर्मजिज्ञासया जगत् / ददृशुस्तं विशेषेण धर्मात्मानं नराधिपम् // saund_2.47 //
देवेभ्यस्तुषितेभ्यो ऽथ बोधिसत्त्वः क्षितिं व्रजन् / उपपत्तिं प्रणिदधे कुले तस्य महीपतेः // saund_2.48 //
तस्या देवी नृदेवस्य माया नाम तदाभवत् / वीतक्रोधतमोमाया मायेव दिवि देवता // saund_2.49 //
स्वप्ने ऽथ समये गर्भमाविशन्तं ददर्श सा / षड्दन्तं वारणं श्वेतमैरावतमिवौजसा // saund_2.50 //
तं विनिदिशिशुः श्रुत्वा स्वप्नं स्वप्नविदो द्विजाः / तस्य जन्म कुमारस्य लक्ष्मीधर्मयशोभृतः // saund_2.51 //
तस्य सत्त्वविशेषस्य जातौ जातिक्षयैषिणः / साचला प्रचचालोर्वी तरङ्गाभिहतेव नौः // saund_2.52 //
सूर्यरश्मिभिरक्लिष्टं पुष्पवर्षं पपात खात् / दिग्वारणकराधूताद् वनाच्चैत्ररथादिव // saund_2.53 //
दिवि दुन्दुभयो नेदुर्दीव्यतां मरुतामिव / दिदीपे ऽभ्यधिकं सूर्यः शिवश्च पवनो ववौ // saund_2.54 //
तुतुषुस्तुषिताश्चैव शुद्धावासाश्च देवताः / सद्धर्मबहुमानेन सत्त्वानां चानुकम्पया // saund_2.55 //
समाययौ यशःकेतुं श्रेयःकेतुकरः परः / बभ्राजे शान्तया लक्ष्म्या धर्मो विग्रहवानिव // saund_2.56 //
देव्यामपि यवीयस्यामरण्यामिव पावकः / नन्दो नाम सुतो जज्ञे नित्यानन्दकरः कुले // saund_2.57 //
दीर्घबाहुर्महावक्षाः सिंहांसो वृषभेक्षणः / वपुषाग्र्येण यो नाम सुन्दरोपपदं दधे // saund_2.58 //
मधुमास इव प्राप्तश्चन्द्रो नव इवोदितः / अङ्गवानिव चानङ्गः स बभौ कान्तया श्रिया // saund_2.59 //
स तौ संवर्धयामास नरेन्द्रः परया मुदा / अर्थः सज्जनहस्तस्थो धर्मकामौ महानिव // saund_2.60 //
तस्य कालेन सत्पुत्रौ ववृधाते भवाय तौ / आर्यस्यारम्भमहतो धर्मार्थाविव भूतये // saund_2.61 //
तयोः सत्पुत्रयोर्मध्ये शाक्यराजो रराज सः / मध्यदेश इव व्यक्तो हिमवत्पारियात्रयोः // saund_2.62 //
ततस्तयोः संस्कृतयोः क्रमेण नरेन्द्रसून्वोः कृतविद्ययोश्च / कामेष्वजस्रं प्रममाद नन्दः सर्वार्थसिद्धस्तु न संररञ्ज // saund_2.63 //
स प्रेक्ष्यैव हि जीर्णमातुरं च मृतं च विमृशन् जगदनभिज्ञमार्तचित्तः / हृदयगतपरघृणो न विषयरतिमगमज्जननमरणभयमभितो विजिघांसुः // saund_2.64 //
उद्वेगादपुनर्भवे मनः प्रणिधाय स ययौ शयितवराङ्गनादनास्थः / निशि नृपतिनिलयनाद् वनगमनकृतमनाः सरस इव मथितनलिनात् कलहंसः // saund_2.65 //
सौन्दरनन्द महाकाव्ये "राजवर्णन" नाम द्वितीयः सर्ग समाप्त /
तृतीयः सर्गः तथागत वर्णन
तपसे ततः कपिलवास्तु हयगजरथौघसंकुलम् / श्रीमदभयप्रनुरक्तजनं स विहाय निश्चितमना वनं ययौ // saund_3.1 //
विविधागमांस्तपसि तांश्च विविधनियमाश्रयान् मुनीन् / प्रेक्ष्य स विषयतृषाकृपणाननवस्थितं तप इति न्यवर्तत // saund_3.2 //
अथ मोक्षवादिनमराडमुपशममतिं तथोद्रकम् / तत्त्वकृतमतिरुपास्य जहावयमप्यमार्ग इति मार्गकोविदः // saund_3.3 //
स विचारयन् जगति किं नु परममिति तं तमागमम् / निश्चयमनधिगतः परतः परमं चचार तप एव दुष्करम् // saund_3.4 //
अथ नैष मार्ग इति वीक्ष्य तदपि विपुलं जहौ तपः / ध्यानविषयमवगम्य परं बुभुजे वरान्नममृतत्त्वबुद्धये // saund_3.5 //
स सुवर्णपीनयुगबाहुरृषभगतिरायतेक्षणः / प्लक्षमवनिरुहमभ्यगमत् परमस्य निश्चयविधेर्बुभुत्सया // saund_3.6 //
उपविश्य तत्र कृतबुद्धिरचलधृतिरद्रिराजवत् / मारबलमजयदुग्रमथो बुबुधे पदं शिवमहार्यमव्ययम् // saund_3.7 //
अवगम्य तं च कृतकार्यममृतमनसो दिवौकसः / हर्षतुलमगमन् मुदिता विमुखी तु मारपरिषत् प्रचुक्षुभे // saund_3.8 //
सनगा च भूः प्रविचचाल हुतबहसखः शिवो ववौ / नेदुरपि च सुरदुन्दुभयः प्रववर्ष चाम्बुधरवर्जितं नभः // saund_3.9 //
अवबुध्य चैव परमार्थमजरमनुकम्पया विभुः / नित्यममृतमुपदर्शयितुं स वराणसीपरिकरामयात् पुरीम् // saund_3.10 //
अथ धर्मचक्रमृतनाभि धृतिमतिसमाधिनेमिमत् / तत्र विनयनियमारमृषिर्जगतो हिताय परिषद्यवर्तयत् // saund_3.11 //
इति दुःखमेतदियमस्य समुदयलता प्रवर्तिका / शान्तिरियमयमुपाय इति प्रविभागशः परमिदं चतुष्टयम् // saund_3.12 //
अभिधाय च त्रिपरिवर्तमतुलमनिवर्त्यमुत्तमम् / द्वादशनियतविकल्पं ऋषिर्विनिनाय कौण्डिनसगोत्रमादितः // saund_3.13 //
स हि दोषसागरमगाधमुपधिजलमाधिजन्तुकम् / क्रोधमदभयतरङ्गचलं प्रततार लोकमपि च व्यतारयत् // saund_3.14 //
स विनीय काशिषु गयेषु बहुजनमथो गिरिव्रजे / पित्र्यमपि परमकारुणिको नगरं ययावनुजिघृक्षया तदा // saund_3.15 //
विषयात्मकस्य हि जनस्य बहुविविधमार्गसेविनः / सूर्यसदृशवपुरभ्युदितो विजहार सूर्य इव गौतमस्तमः // saund_3.16 //
अभितस्ततः कपिलवास्तु परमशुभवास्तुसंस्तुतम् / वस्तुमतिशुचि शिवोपवनं स ददर्श निःस्पृहतया यथा वनम् // saund_3.17 //
अपरिग्रहः स हि बभूव नियतमतिरात्मनीश्वरः / नैकविधभयकरेषु किमु स्वजनस्वदेशजनमित्रवस्तुषु // saund_3.18 //
प्रतिपूजया न स जहर्ष न च शुचमवज्ञयागमत् / निश्चितमतिरसिचन्दनयोर्न जगाम दुःखसुखयोश्च विक्रियाम् // saund_3.19 //
अथ पार्थिवः समुपलभ्य सुतमुपगतं तथागतम् / तूर्णमबहुतुरगानुगतः सुतदर्शनोत्सुकतयाभिनिर्ययौ // saund_3.20 //
सुगतस्तथागतमवेक्ष्य नरपतिमधीरमाशया / शेषमपि च जनमश्रुमुखं विनिनीषया गगनमुत्पपात ह // saund_3.21 //
स विचक्रमे दिवि भुवीव पुनरुपविवेश तस्थिवान् / निश्चलमतिरशयिष्ट पुनर्बहुधाभवत् पुनरभूत्तथैकधा // saund_3.22 //
सलिले क्षिताविव चचार जलमिव विवेश मेदिनीम् / मेघ इव दिवि ववर्ष पुनः पुनरज्वलन्नव इवोदितो रविः // saund_3.23 //
युगपज्ज्वलन् ज्वलनवच्च जलमवसृजंश्च मेघवत् / तप्तकनकसदृशप्रभया स बभौ प्रदीप्त इव सन्ध्यया घनः // saund_3.24 //
तमुदीक्ष्य हेममणिजालवलयिनमिवोत्थितं ध्वजम् / प्रीतिमगमदतुलां नृपतिर्जनता नताश्च बहुमानमभ्ययुः // saund_3.25 //
अथ भाजनीकृतमवेक्ष्य मनुजपतिमृद्धिसंपदा / पौरजनमपि च तत्प्रवणं निजगाद धर्मविनयं विनायकः // saund_3.26 //
नृपतिस्ततः प्रथममाप फलममृतधर्मसिद्धये / धर्ममतुलमधिगम्य मुनेर्मुंनये ननाम स यतो गुराविव // saund_3.27 //
बहवः प्रसन्नमनसो ऽथ जननमरणार्तिभीरवः / शाक्यतनयवृषभाः कृतिनो वृषभा इवानलभयात् प्रवव्रजुः // saund_3.28 //
विजहुस्तु ये ऽपि न गृहाणि तनयपितृमात्रपेक्षया / ते ऽपि नियमविधिमामरणाज्जगृहुश्च युक्तमनसश्च दध्रिरे // saund_3.29 //
न जिहिंस सूक्ष्ममपि जन्तुमपि परवधोपजीविनः / किं बत विपुलगुणः कुलजः सदयः सदा किमु मुनेरुपासया // saund_3.30 //
अकृशोद्यमः कृशधनो ऽपि परपरिभवासहो ऽपि सन् / नान्यधनमपहार तथा भुजगादिवान्यविभवाद्धि विव्यथे // saund_3.31 //
विभवान्वितो ऽपि तरुणो ऽपि विषयचपलेन्द्रियो ऽपि सन् / नैव च परयुवतीरगमत् परमं हि ता दहनतो ऽप्यमन्यत // saund_3.32 //
अनृतं जगाद न च कश्चिदृतमपि जजल्प नाप्रियम् / श्लक्ष्णमपि च न जगावहितं हितमप्युवाच न च पैशुनाच यत् // saund_3.33 //
मनसा लुलोभ न च जातु परवसुषु गृद्धमानसः / कामसुखमसुखतो विमृशन् विजहार तृप्त इव तत्र सज्जनः // saund_3.34 //
न परस्य कश्चिदपघातमपि च सघृणो व्यचिन्तयत् / मातृपितृसुतसुहृत्सदृशं स ददर्श तत्र हि परस्परं जनः // saund_3.35 //
नियतं भविष्यति परत्र भवदपि च भूतमप्यथो / कर्मफलमपि च लोकगतिर्नियतेति दर्शनमवाप साधु च // saund_3.36 //
इति कर्मणा दशविधेन परमकुशलेन भूरिणा / भ्रंशिनि शिथिलगुणो ऽपि युगे विजहार तत्र मुनिसंश्रयाज्जनः // saund_3.37 //
न च तत्र कश्चिदुपपत्तिसुखमभिललाष तैर्गुणैः / सर्वमशिवमवगम्य भवं भवसंक्षयाय ववृते न जन्मने // saund_3.38 //
अकथंकथा गृहिण एव परमपरिशुद्धदृष्टयः / स्त्रोतसि हि ववृतिरे बहवो रजसंस्तनुत्वमपि चक्रिरे परे // saund_3.39 //
ववृते ऽत्र यो ऽपि विषयेषु विभवसदृशेषु कश्चन / त्यागाविनयनियमाभिरतो विजहार सो ऽपि न चचाल सत्पथात् // saund_3.40 //
अपि च स्वतो ऽपि परतो ऽपि न भयमभवन्न दैवतः / तत्र च सुसुखसुभिक्षगुणैर्जहृषुः प्रजाः कृतयुगे मनोरिव // saund_3.41 //
इति मुदितमनामयं निरापत् कुरुरघुपूरुपुरोपमं पुरं तत् / अभवदभयदैशिके महर्षौ विहरति तत्र शिवाय वीतरागे // saund_3.42 //
सौन्दरनन्दे महाकाव्ये "तथागतवर्णन" नाम तृतीय सर्ग समाप्त /
चतुर्थः सर्गः भार्यायाचितक
मुनौ ब्रुवाणे ऽपि तु तत्र धर्मं धर्मं प्रति ज्ञातिषु चादृतेषु / प्रासादसंस्थो मदनैककार्यः प्रियासहायो विजहार नन्दः // saund_4.1 //
स चक्रवाक्येव हि चक्रवाकस्तया समेतः प्रियया प्रियार्हः / नाचिन्तयद् वैश्रमणं न शक्रं तत्स्थानहेतोः कुत एव धर्मम् // saund_4.2 //
लक्ष्म्या च रूपेण च सुन्दरीति स्तम्भेन गर्वेण च मानिनीति / दीप्त्या च मानेन च भामिनीति यातो बभाषे त्रिविधेन नाम्ना // saund_4.3 //
सा हासहंसा नयनद्विरेफा पीनस्तनात्युन्नतपद्मकोशा / भूयो बभासे स्वकुलोदितेन स्त्रीपद्मिनी नन्ददिवाकरेण // saund_4.4 //
रूपेण चात्यन्तमनोहरेण रूपानुरूपेण च चेष्टितेन / मनुष्यलोके हि तदा बभूव सा सुन्दरी स्त्रीषु नरेषु नन्दः // saund_4.5 //
सा देवता नन्दनचारिणीव कुलस्य नन्दीजननश्च नन्दः / अतीत्य मर्त्याननुपेत्य देवान् सृष्टावभूतामिव भूतधात्रा // saund_4.6 //
तां सुन्दरी चेन्न लभेत नन्दः सा वा निषेवेत न तं नतभ्रूः / द्वन्द्वं ध्रुवं तद्विकलं न शोभेतान्योन्यहीनाविव रात्रिचन्द्रौ // saund_4.7 //
कन्दर्परत्योरिव लक्ष्यभूतं प्रमोदनान्द्योरिव नीडभूतम् / प्रहर्षतुष्ट्योरिव पात्रभूतं द्वन्द्वं सहारंस्त मदान्धभूतम् // saund_4.8 //
परस्परोद्वीक्षणतत्पराक्षं परस्परव्याहृतसक्तचित्तम् / परस्पराश्लेषहृताङ्गरागं परस्परं तन्मिथुनं जहार // saund_4.9 //
भावानुरक्तौ गिरिनिर्झरस्थौ तौ किन्नरीकिंपुरुषाविवोभौ / चिक्रीडतुश्चाभिविरेजतुश्च रूपश्रियान्योन्यमिवाक्षिपन्तौ // saund_4.10 //
अन्योन्यसंरागविवर्धनेन तद्द्वन्द्वमन्योन्यमरीरमच्च / क्लमान्तरे ऽन्योन्यविनोदनेन सलीलमन्योन्यममीमदच्च // saund_4.11 //
विभूषयामास ततः प्रियां स सिषेविषुस्तां न मृजावहार्थम् / स्वेनैव रूपेण विभूषिता हि विभूषणानामपि भूषणं सा // saund_4.12 //
दत्त्वाथ सा दर्पणमस्य हस्ते ममाग्रतो धारय तावदेनम् / विशेषकं यावदहं करोमीत्युवाच कान्तं स च तं बभार // saund_4.13 //
भर्तुस्ततः श्मश्रु निरीक्षमाणा विशेषकं सापि चकार तादृक् / निश्वासवातेन च दर्पणस्य चिकित्सयित्वा निजघान नन्दः // saund_4.14 //
सा तेन चेष्टाललितेन भर्तुः शाठ्येन चान्तर्मनसा जहास / भवेच्च रुष्टा किल नाम तस्मै ललाटजिह्मां भृकुटिं चकार // saund_4.15 //
चिक्षेप कर्णोत्पलमस्य चांसे करेण सव्येन मदालसेन / पत्राङ्गुलिं चार्धनिमीलिताक्षे वक्त्रे ऽस्य तामेव विनिर्दुधाव // saund_4.16 //
ततश्चलन्नूपुरयोक्त्रिताभ्यां नखप्रभोद्भासितराङ्गुलिभ्याम् / पद्भ्यां प्रियाया नलिनोपभाभ्यां मूर्ध्ना भयान्नाम ननाम नन्दः // saund_4.17 //
स मुक्तपुष्पोन्मिषितेन मूर्ध्ना ततः प्रियायाः प्रियकृद् बभासे / सुवर्णवेद्यामनिलावभग्नः पुष्पातिभारादिव नागवृक्षः // saund_4.18 //
सा तं स्तनोद्वर्तितहारयष्टिरुत्थापयामास निपीड्य दोर्भ्याम् / कथं कृतो ऽसीति जहास चोच्चैर्मुखेन साचीकृतकुण्डलेन // saund_4.19 //
पत्युस्ततो दर्पणसक्तपाणेर्मुहुर्मुहुर्वक्त्रमवेक्षमाणा / तमालपत्रार्द्रतले कपोले समापयामास विशेषकं तत् // saund_4.20 //
तस्या मुखं तत् सतमालपत्रं ताम्राधरौष्ठं चिकुरायताक्षम् / रक्ताधिकाग्रं पतितद्विरेफं सशैवलं पद्ममिवाबभासे // saund_4.21 //
नन्दस्ततो दर्पणमादरेण बिभ्रत्तदामण्डनसाक्षिभूतम् / विशेषकावेक्षणकेकराक्षो लडत् प्रियाया वदनं ददर्श // saund_4.22 //
तत्कुण्डलादष्टविशेषकान्तं कारण्डवक्लिष्टमिवारविन्दम् / नन्दः प्रियाया मुखमीक्षमाणो भूयः प्रियानन्दकरो बभूव // saund_4.23 //
विमानकल्पे स विमानगर्भे ततस्तथा चैव ननन्द नन्दः / तथागतश्चागतभैक्षकालो भैक्षाय तस्य प्रविवेश वेश्म // saund_4.24 //
अवाङमुखो निष्प्रणायश्च तस्थौ भ्रातुर्गृहे ऽन्यस्य गृहे यथैव / तस्मादथो प्रेष्यजनप्रमादाद् भिक्षामलब्ध्वैव पुनर्जगाम // saund_4.25 //
काचित् पिपेषाङ्गविलेपनं हि वासो ऽङ्गना काचिदवासयच्च / अयोजयत् स्नानविधिं तथान्या जग्रन्थुरन्याः सुरभीः स्रजश्च // saund_4.26 //
तस्मिन् गृहे भर्तुरतश्चरन्त्यः क्रीडानुरूपं ललितं नियोगम् / काश्चिन्न बुद्धं ददृशुर्युवत्यो बुद्धस्य वैषा नियतं मनीषा // saund_4.27 //
काचित् स्थिता तत्र तु हर्म्यपृष्ठे गवाक्षपक्षे प्रणिधाय चक्षुः / विनिष्पतन्तं सुगतं ददर्श पयोदगर्भादिव दीप्तमर्कम् // saund_4.28 //
सा गौरवं तत्र विचार्य भर्तुः स्वया च भक्त्यार्हतयार्हतश्च / नन्दस्य तस्थौ पुरतो विवक्षुस्तदाज्ञया चेति तदाचचक्षे // saund_4.29 //
अनुग्रहायास्य जनस्य शङ्के गुरुर्गृहं नो भगवान् प्रविष्टः / भिक्षामलब्ध्वा गिरमासनं वा शून्यादरण्यादिव याति भूयः // saund_4.30 //
श्रुत्वा महर्षेः स गृहप्रवेशं सत्कारहीनं च पुनः प्रयाणम् / चचाल चित्राभरणाम्बरस्रक्कल्पद्रुमो धूत इवानिलेन // saund_4.31 //
कृत्वाञ्जलिं मूर्धनि पद्मकल्पं ततः स कान्तां गमनं ययाचे / कर्त्तु गमिष्यामि गुरौ प्रणामं मामभ्यनुज्ञातुमिहार्हसीति // saund_4.32 //
सा वेपमाना परिसस्वजे तं शालं लता वातसमीरितेव / ददर्श चाश्रुप्लुतलोलनेत्रा दीर्घे च निश्वस्य वचो ऽभ्युवाच // saund_4.33 //
नाहं यियासोर्गुरुदर्शनार्थमर्हामि कर्तुं तव धर्मपीडाम् / गच्छार्यपुत्रैहि च शीघ्रमेव विशेषको यावदयं न शुष्कः // saund_4.34 //
सचेद्भवेस्त्वं खलु दीर्घसूत्रो दण्डं महान्तं त्वयि पातयेयम् / मुहुर्मुहुस्त्वां शयितं कुचाभ्यां विबोधयेयं च न चालपेयम् // saund_4.35 //
अथाप्यनाश्यानविशेषकायां मय्येष्यसि त्वं त्वरितं ततस्त्वाम् / निपीडयिष्यामि भुजद्वयेन निर्भूषणेनार्द्रविलेपनेन // saund_4.36 //
इत्येवमुक्तश्च निपीडितश्च तयासवर्णस्वनया जगाद / एवं करिष्यामि विमुञ्च चण्डि यावद् गुरुर्दूरगतो न मे सः // saund_4.37 //
ततः स्तनोद्वर्तिततचन्दनाभ्यां मुक्तो भुजाभ्यां न तु मानसेन / विहाय वेषं मदनानुरूपं सत्कारयोग्यं स वपुर्बभार // saund_4.38 //
सा तं प्रयान्तं रमणं प्रदध्यौ प्रध्यानशून्यस्थितनिश्चलाक्षी / स्थितोच्चकर्णा व्यपविद्धशष्पा भ्रान्तं मृगम् भ्रान्तमुखी मृगीव // saund_4.39 //
दिदृक्षयाक्षिप्तमना मुनेस्तु नन्दः प्रयाणं प्रति तत्वरे च / विवृत्तदृष्टिश्च शनैर्ययौ तां करीव पश्यन् स लडत्करेणुम् // saund_4.40 //
छातोदरीं पीनपयोधरोरुं स सुन्दरीं रुक्मदरीमिवाद्रेः / काक्षेण पश्यन् न ततर्प नन्दः पिबन्निवैकेन जलं करेण // saund_4.41 //
तं गौरवं बुद्धगतं चकर्ष भार्यानुरागः पुनराचकर्ष / सो ऽनिश्चयान्नापि ययौ न तस्थौ तुरंस्तरंगेष्विव राजहंसः // saund_4.42 //
अदर्शनं तूपगतश्च तस्या हर्म्यात्ततश्चावततार तूर्णम् / श्रुत्वा ततो नूपुरनिस्वनं स पुनर्ललम्बे हृदये गृहीतः // saund_4.43 //
स कामरागेण निगृह्यमाणो धर्मानुरागेण च कृष्यमाणः / जगाम दुःखेन विवर्त्यमानः प्लवः प्रतिस्त्रोत इवापगायाः // saund_4.44 //
ततः क्रमैर्दीर्घतमैः प्रचक्रमे कथं नु यातो न गुरुर्भवेदिति / स्वजेय तां चैव विशेषकप्रियां कथं प्रियामार्द्रविशेषकामिति // saund_4.45 //
अथ स पथि ददर्श मुक्तमानं पितृनगरे ऽपि तथा गताभिमानम् / दशबलमभितो विलम्बमानं ध्वजमनुयान इवैन्द्रमर्च्यमानम् // saund_4.46 //
सौन्दरनन्द महाकाव्ये "भार्यायाचितक" नाम चतुर्थ सर्ग समाप्त /
पञ्चमः सर्गः नन्ददीक्षा
अथावतीर्याश्वरथद्विपेभ्यः शाक्या यथास्वर्द्धिगृहीतवेषाः / महापणेभ्यो व्यवहारिणश्च महामुनौ भक्तिवशात् प्रणेमुः // saund_5.1 //
केचित् प्रणम्यानुययुर्मुहूर्त्तं केचित् प्रणम्यार्थवशेन जग्मुः / केचित् स्वकेष्वावसथेषु तस्थुः कृत्वाञ्जलीन् वीक्षणतत्पराक्षाः // saund_5.2 //
बुद्धस्ततस्तत्र नरेन्द्रमार्गे स्रोतो महद्भक्तिमतो जनस्य / जगाम दुःखेन विगाहमानो जलागमे स्त्रोत इवापगायाः // saund_5.3 //
अथो महद्भिः पति संपतद्भिः संपूज्यमानाय तथागताय / कर्त्तुं प्रणामं न शशाक नन्दस्तेनाभिरेमे तु गुरोर्महिम्ना // saund_5.4 //
स्वं चावसङ्गं पथि निर्मुमुक्षुर्भक्तिं जनस्यान्यमतेश्व रक्षन् / नन्दं च गेहाभिमुखं जिघृक्षन् मार्गं ततो ऽन्यं सुगतः प्रपेदे // saund_5.5 //
ततो विविक्तं च विविक्तचेताः सन्मार्गविन् मार्गमभिप्रतस्थे / गत्वाग्रतश्चाग्र्यतमाय तस्मै नान्दीविमुक्ताय ननाम नन्दः // saund_5.6 //
शनैर्व्रजन्नेव स गौरवेण पटावृतांसो विनतार्धकायः / अधोनिबद्धाञ्जलिरूर्ध्वनेत्रः सगद्गदं वाक्यमिदं बभाषे // saund_5.7 //
प्रासादसंस्थो भगवन्तमन्तःप्रविष्टमश्रौषमनुग्रहाय / अतस्त्वरावानहमभ्युपेतो गृहस्य कक्ष्यामहतो ऽभ्यसूयन् // saund_5.8 //
तत्साधु साहुप्रिय मत्त्प्रियार्थम् तत्रास्तु भिक्षूत्तम भैक्षकालः / असौ हि मध्यं नभसो यियासुः कालं प्रतिस्मारयतीव सूर्यः // saund_5.9 //
इत्येवमुक्तः प्रणतेन तेन स्नेहाभिमानोन्मुखलोचनेन / तादृङ् निमित्तं सुगतश्चकार नाहारकृत्यं स यथा विवेद // saund_5.10 //
ततः स कृत्वा मुनये प्रणामं गृहप्रयाणाय मतिं चकार / अनुग्रहार्थं सुगतस्तु तस्मै पात्रं ददौ पुरष्करपत्रनेत्रः // saund_5.11 //
ततः स लोके ददतः फलार्थं पात्रस्य तस्याप्रतिमस्य पात्रम् / जग्राह चापग्रहणक्षमाभ्यां पद्मोपमाभ्यां प्रयतः कराभ्याम् // saund_5.12 //
पराङ्मुखन्त्वन्यमनस्कमाराद् विज्ञाय नन्दः सुगतं गतास्थम् / हस्तस्थपात्रो ऽपि गृहं यियासुः ससार मार्गान्मुनिमीक्षमाणः // saund_5.13 //
भार्यानुरागेण यदा गृहं स पात्रं गृहीत्वापि यियासुरेव / विमोहयामास मुनिस्ततस्तं रथ्यामुखस्यावरणेन तस्य // saund_5.14 //
निर्मोक्षबीजं हि ददर्श तस्य ज्ञानं मृदु क्लेशरजश्च तीव्रम् / क्लेशानुकूलं विषयात्मकं च नन्दं यतस्तं मुनिराचकर्ष // saund_5.15 //
संक्लेशपक्षो द्विविधश्च दृष्टस्तथा द्विकल्पो व्यवदानपक्षः / आत्माश्रयो हेतुबलाधिकस्य बाह्याश्रयः प्रत्ययगौरवस्य // saund_5.16 //
अयत्नतो हेतुबलाधिकस्तु निर्मुच्यते घट्टितमात्र एव / यत्नेन तु प्रत्ययनेयबुद्धिर्विमोक्षमाप्नोति पराश्रयेण // saund_5.17 //
नन्दः स च प्रत्ययनेयचेता यं शिश्रिये तन्मयतामवाप / यस्मादिमं तत्र चकार यन्नं तं स्नेहपङ्कान् मुनिरुज्जिहीर्षन् // saund_5.18 //
नन्दस्तु दुःखेन विचेष्टमानः शनैरगत्या गुरुमन्वगच्छत् / भार्यामुखं वीक्षणलोलनेत्रं विचिन्तयन्नार्द्रविशेषकं तत् // saund_5.19 //
ततो मुनिस्तं प्रियमाल्यहारं वसन्तमासेन कृताभिहारम् / निनाय भग्नप्रमदाविहारं विद्याविहाराभिमतं विहारम् // saund_5.20 //
दीनं महाकारुणिकस्ततस्तं दृष्ट्वा मुहूर्त करुणायमानः / करेण चक्राङ्कतलेन मूर्ध्नि पस्पर्श चैवेदमुवाच चैनम् // saund_5.21 //
यावन्न हिंस्रः समुपैति कालः शमाय तावत् कुरु सौम्य बुद्धिम् / सर्वास्ववस्थास्विह वर्तमानं सर्वाभिसारेण निहन्ति मृत्युः // saund_5.22 //
साधारणात् स्वप्ननिभादसाराल्लोलं मनः कामसुखान्नियच्छ / हव्यैरिवाग्नेः पवनेरितस्य लोकस्य कामैर्न हि तृप्तिरस्ति // saund_5.23 //
श्रद्धाधनं श्रेष्ठतमं धनेभ्यः प्रज्ञारससृप्तिकरो रसेभ्यः / प्रधानमध्यात्मसुखं सुखेभ्यो ऽविद्यारतिर्दुःखतमारतिभ्यः // saund_5.24 //
हितस्य वक्ता प्रवरः सुहृद्भ्यो धर्माय खेदो गुणवान् श्रमेभ्यः / ज्ञानाय कृत्यं परमं क्रियाभ्यः किमिन्द्रियाणामुपगम्य दास्यम् // saund_5.25 //
तन्निश्चितं भील्कमशुग्वियुक्तं परेष्वनायत्तमहार्यमन्यैः / नित्यं शिवं शान्तिसुखं वृणीष्व किमिन्द्रियार्थार्थमनर्थमूढ्वा // saund_5.26 //
जरासमा नास्त्यमृजा प्रजानां व्याधेः समो नास्ति जगत्यनर्थः / मृत्योः समं नास्ति भयं पृथिव्यामेतत्त्रयं खल्ववशेन सेव्यम् // saund_5.27 //
स्नेहेन कश्चिन्न समो ऽस्ति पाशः स्रोतो न तृष्णासममस्ति हारि / रागाग्निना नास्ति समस्तथाग्निस्तच्चेत् त्रयं नास्ति सुखं च ते ऽस्ति // saund_5.28 //
अवश्यभावी प्रियविप्रयोगस्तस्माञ्च शोको नियतं निषेव्यः / शोकेन चोन्मादमुपेयिवांसो राजर्षयो ऽन्ये ऽप्यवशा विचेलु // saund_5.29 //
प्रज्ञामयं वर्म बधान तस्मान्नो क्षान्तिनिघ्नस्य हि शोकबाणाः / महच्च दग्धुं भवकक्षजालं संघुक्षयाल्पाग्निमिवात्मतेजः // saund_5.30 //
यथौषधैर्हस्तगतैः सविद्यो न दश्यते कश्चन पन्नगेन / तथानपेक्षो जितलोकमोहो न दश्यते शोकभुजंगमेन // saund_5.31 //
आस्थाय योगं परिगम्य तत्त्वं न त्रासमागच्छति मृत्युकाले / आबद्धवर्मा सुधनुः कृतास्रो जिगीषया शूर इवाहवस्थः // saund_5.32 //
इत्येवमुक्तः स तथागतेन सर्वेषु भूतेष्वनुकम्पकेन / धृष्टं गिरान्तर्हृदयेन सीदंस्तथेति नन्दः सुगतं बभाषे // saund_5.33 //
अथ प्रमादाच्च तमुज्जिहीर्षन् मत्वागमस्यैव च पात्रभूतम् / प्रब्राजयानन्द शमाय नन्दमित्यब्रवीन्मैत्रमना महर्षिः // saund_5.34 //
नन्दं ततो ऽन्तर्मनसा रुदन्तमेहीति वैदेहमुनिर्जगाद / शनैस्ततस्तं समुपेत्य नन्दो न प्रव्रजिष्याम्यहमित्युवाच // saund_5.35 //
श्रुत्वाथ नन्दस्य मनीषितं तद् बुद्धाय वैदेहमुनिः शशंस / संश्रुत्य तस्मादपि तस्य भावं महामुनिर्नन्दमुवाच भूयः // saund_5.36 //
मय्यग्रजे प्रव्रजिते ऽजितात्मन् भ्रातृष्वनुप्रव्रजितेषु चास्मान् / ज्ञातींश्च दृष्ट्वा व्रतिनो गृहस्थान् संविन्न किं ते ऽस्ति न वास्ति चेतः // saund_5.37 //
राजर्षयस्ते विदिता न नूनं वनानि ये शिश्रियिरे हसन्तः / निष्ठीव्य कामानुपशान्तिकामाः कामेषु नैवं कृपणेषु सक्ताः // saund_5.38 //
भूयः समालोक्य गृहेषु दोषान् निशाम्य तत्त्यागकृतं च शर्म / नैवास्ति मोक्तुं मतिरालयं ते देशं मुमूर्षोरिव सोपसर्गम् // saund_5.39 //
संसारकान्तारपरायणस्य शिवे कथं ते पथि नारुरुक्षा / आरोप्यमाणस्य तमेव मार्गं भ्रष्टस्य सार्थादिव सार्थिकस्य // saund_5.40 //
यः सर्वतो वेश्मनि दह्यमाने शयीत मोहान्न ततो व्यपेयात् / कालाग्निना व्याधिजराशिखेन लोके प्रदीप्ते स भवेत् प्रमत्तः // saund_5.41 //
प्रणीयमानश्च यथा वधाय मत्तो हसेच्च प्रलपेच्च वध्यः / मृत्यौ तथा तिष्ठति पाशहस्ते शोच्यः प्रमाद्यन् विपरितचेताः // saund_5.42 //
यदा नरेन्द्राश्च कुटुम्बिनश्च विहाय बन्धूंश्च परिग्रहांश्च / ययुश्च यास्यन्ति च यान्ति चैव प्रियेष्वनित्येषु कुतो ऽनुरोधः // saund_5.43 //
किञ्चिन्न पश्यामि रतस्य यत्र तदन्यभावेन भवेन्न दुःखम् / तस्मात् क्वचिन्न क्षमते प्रसक्तिर्यदि क्षमस्तद्विगमान्न शोकः // saund_5.44 //
तत्सौम्य लोलं परिगम्य लोकं मायोपमं चित्रमिवेन्द्रजालम् / प्रियाभिधानं त्यज मोहजालं छेत्तुं मतिस्ते यदि दुःखजालम् // saund_5.45 //
वरं हितोदर्कमानिष्टमन्नं न स्वादु यत् स्यादहितानुबद्धम् / यस्मादहं त्वां विनियोजयामि शिवे शुचौ वर्त्मनि विप्रिये ऽपि // saund_5.46 //
बालस्य धात्री विनिगृह्य लोष्ठं यथोद्धरत्यास्यपुटप्रविष्टम् / तथोज्जिहीर्षुः खलु रागशल्यं तत्त्वामवोचं परुषं हिताय // saund_5.47 //
अनिष्टमप्यौषधमातुराय ददाति वैद्यश्च यथा निगृह्य / तद्वन्मयोक्तं प्रतिकूलमेतत्तुभ्यं हितोदर्कमनुग्रहाय // saund_5.48 //
तद्यावदेव क्षणसंनिपातो न मृत्युरागच्छति यावदेव / यावद्वयो योगविधौ समर्थं बुद्धिं कुरु श्रेयसि तावदेव // saund_5.49 //
इत्येवमुक्तः स विनायकेन हितैषिणा कारुणिकेन नन्दः / कर्तास्मि सर्वं भगवन् वचस्ते तथा यथाज्ञापयसीत्युवाच // saund_5.50 //
आदाय वैदेहमुनिस्ततस्तं निनाय संश्लिष्य विचेष्टमानम् / व्ययोजयच्चाश्रुपरिप्लुताक्षं केशश्रियं छत्रनिभस्य मूर्ध्नः // saund_5.51 //
अथो नतं तस्य मुखं सबाष्पं प्रवास्यमानेषु शिरोरुहेषु / वक्राग्रनालं नलिनं तडागे वर्षोदकक्लिन्नमिवाबभासे // saund_5.52 //
नन्दस्ततस्तरुकषायविरक्तवासाश्चिन्तावशो नवगृहीत इव द्विपेन्द्रः / पूर्णः शशी बहुलपक्षगतः क्षपान्ते बालातपेन परिषिक्त इवावभासे // saund_5.53 //
सौन्दरनन्द काव्ये "नन्ददीक्षा" नाम पञ्चम सर्ग समाप्त /
षष्ठः सर्गः भार्याविलाप
ततो हृते भर्त्तरि गौरवेण प्रीतौ हृतायामरतौ कृतायाम् / तत्रैव हर्म्योपरि वर्तमाना न सुन्दरी सैव तदा बभासे // saund_6.1 //
सा भर्तुरभ्यागमनप्रतीक्षा गवाक्षमाक्रम्य पयोधराभ्याम् / द्वारोन्मुखी हर्म्यतलाल्ललम्बे मुखेन तिर्यङ्नतकुण्डलेन // saund_6.2 //
विलम्बहारा चलयोक्त्रका सा तस्माद् विमानाद् विनता चकाशे / तपः क्षयादप्सरसां वरेव च्युतं विमानात् प्रियमीक्षमाणा // saund_6.3 //
सा खेदसंस्विन्नललाटकेन निश्वासनिष्पीतविशेषकेण / चिन्ताचलाक्षेण मुखेन तस्थौ भर्त्तारमन्यत्र विशङ्कमाना // saund_6.4 //
ततश्चिरस्थानपरिश्रमेण स्थितैव पर्यङ्कतले पपात / तिर्यक्च शिश्ये प्रविकीर्णहारा सपादुकैकार्धविलम्बपादा // saund_6.5 //
अथात्र काचित् प्रमदा सबाष्पां तां दुःखितां द्रष्टुमनीप्समाना / प्रासादसोपानतलप्रणादं चकार पद्भ्यां सहसा रुदन्ती // saund_6.6 //
तस्याश्च सोपानतलप्रणादं श्रुत्वैव तूर्णं पुनरुत्पपात / प्रीत्यां प्रसक्तैव च संजहर्ष प्रियोपयानं परिशङ्कमाना // saund_6.7 //
सा त्रासयन्ती वलभीपुटस्थान् पारावतान् नूपूरनिस्वनेन / सोपानकुक्षिं प्रससार हर्षाद् भ्रष्टं दुकूलान्तमचिन्तयन्ती // saund_6.8 //
तामङ्गनां प्रेक्ष्य च विप्रलब्धा निश्वस्य भूयः शयनं प्रपेदे / विवर्णवक्त्रा न रराज चाशु विवर्णचन्द्रेव हिमागमे द्यौः // saund_6.9 //
सा दुःखिता भर्त्तुरदर्शनेन कामेन कोपेन च दह्यमाना / कृत्वा करे वक्त्रमुपोपविष्टा चिन्तानदीं शोकजलां ततार // saund_6.10 //
तस्याः मुखं पद्मसपत्नभूतं पाणौ स्थितं पल्लवरागताम्रे / छायामयस्याम्भसि पङ्कजस्य बभौ नतं पद्ममिवोपरिष्टात् // saund_6.11 //
सा स्त्रीस्वभावेन विचिन्त्य तत्तद् दृष्टानुरागे ऽभिमुखे ऽपि पत्यौ / धर्माश्रिते तत्त्वमविन्दमाना संकल्प्य तत्तद्विललाप तत्तत् // saund_6.12 //
एष्याम्यनाश्यानविशेषकायां त्वयीति कृत्वा मयि तं प्रतिज्ञाम् / कस्मान्नु हेतोर्दयितप्रतिज्ञः सो ऽद्य प्रियो मे वितथप्रतिज्ञः // saund_6.13 //
आर्यस्य साधोः करुणात्मकस्य मन्नित्यभीरोरतिदक्षिणस्य / कुतो विकारो ऽयमभूतपूर्वः स्वेनापरागेण ममापचारात् // saund_6.14 //
रतिप्रियस्य प्रियवर्तिनो मे प्रियस्य नूनं हृदय विरक्तम् / तथापि रागो यदि तस्य हि स्यान् मच्चित्तरक्षी न स नागतः स्यात् // saund_6.15 //
रूपेण भावेन च मद्विशिष्टा प्रियेण दृष्टा नियतं ततो ऽन्या / तथा हि कृत्वा मयि मोघसान्त्वं लग्नां सतिं मामागमद् विहाय // saund_6.16 //
भक्तिं स बुद्धं प्रति याववोचत्तस्य प्रयातुं मयि सो ऽपदेशः / मुनौ प्रसादो यदि तस्य हि स्यान्मृत्योरिवोग्रादनृताद् बिभीयात् // saund_6.17 //
सेवार्थमादर्शनमन्यचित्तो विभूषयन्त्या मम धारयित्वा / बिभर्ति सो ऽन्यस्य जनस्य तं चेन्नमो ऽस्तु तस्मै चलसौहृदाय // saund_6.18 //
नेच्छन्ति याः शोकमवाप्तुमेवं श्रद्धातुमर्हन्ति न ता नराणाम् / क्व चानुवृत्तिर्मयि सास्य पूर्वं त्यागः क्व चायं जनवत् क्षणेन // saund_6.19 //
इत्येवमादि प्रियविप्रयुक्ता प्रिये ऽन्यदाशङ्क्य च सा जगाद / संभ्रान्तमारुह्य च तद्विमानं तां स्त्री सबाष्पा गिरमित्युवाच // saund_6.20 //
युवापि तावत् प्रियदर्शनो ऽपि सौभाग्यभाग्याभिजनान्वितो ऽपि / यस्त्वां प्रियो नाभ्यचरत् कदाचित्तमन्यथा यास्यतिकातरासि // saund_6.21 //
मा स्वामिनं स्वामिनि दोषतो गाः प्रियं प्रियार्हं प्रियकारिणं तम् / न स त्वदन्यां प्रमदामवैति स्वचक्रवाक्या इव चक्रवाकः // saund_6.22 //
स तु त्वदर्थं गृहवासमीप्सन् जिजीविषुस्त्वत्परितोषहेतोः / भ्रात्रा किलार्येण तथागतेन प्रव्राजितो नेत्रजलार्द्रवक्त्रः // saund_6.23 //
श्रुत्वा ततो भर्तरि तां प्रवृत्तिं सवेपथुः सा सहसोत्पपात् / प्रगृह्य बाहू विरुराव चोच्चैर्हृदीव दिग्धाभिहत करेणुः // saund_6.24 //
सा रोदनारोषितरक्तदृष्टिः संतापसंक्षोभितगात्रयष्टिः / पपात शीर्णाकुलहारयष्टिः फलातिभारादिव चूतयष्टिः // saund_6.25 //
सा पद्मरागं वसनं वसाना पद्मानना पद्मदलायताक्षी / पद्मा विपद्मा पतितेव लक्ष्मीः शुशोष पद्मस्रगिवातपेन // saund_6.26 //
संचिन्त्य सचिन्त्य गुणांश्च भर्तुर्दीर्घं निशश्वास तताम चैव / विभूषणश्रीनिहिते प्रकोष्ठे ताम्रे कराग्रे च विनिर्दुधाव // saund_6.27 //
न भूषणार्थो मम संप्रतीति सा दिक्षु चिक्षेप विभूषणानि / निर्भूषणा सा पतिता चकाशे विशीर्णपुष्पस्तबका लतेव // saund_6.28 //
धृतः प्रियेणायमभून्ममेति रुक्मत्सरुं दर्पणमालिलिङ्गे / यत्नाच्च विन्यस्ततमालपत्रौ रुष्टेव धृष्टं प्रममाजं गण्डौ // saund_6.29 //
सा चक्रवाकीव भृशं चुकूज श्येनाग्रपक्षक्षतचक्रवाका / विस्पर्धमानेव विमानसंस्थैः पारावतैः कूजनलोलकण्ठैः // saund_6.30 //
विचित्रमृद्वास्तरणे ऽपि सुप्ता वैडूर्यवज्रप्रतिमण्डिते ऽपि / रुक्माङ्गपादे शयने महार्हे न शर्म लेभे परिचेष्टमाना // saund_6.31 //
सन्दृश्य भर्तुश्च विभूषणानि वासांसि वीणाप्रभृतींश्च लीलाः / तमो विवेशाभिननाद चोच्चैः पङ्कावतीर्णेव च संससाद // saund_6.32 //
सा सुन्दरी श्वासचलोदरी हि वज्राग्निसंभिन्नदरीगुहेव / शोकाग्निनान्तर्हृदि दह्यमाना विभ्रान्तचित्तेव तदा बभूव // saund_6.33 //
रुरोद मम्लौ विरुराव जग्लौ बभ्राम तस्थौ विललाप दध्यौ / चकार रोषं विचकार माल्यं चकर्त वक्त्रं विचकर्ष वस्त्रम् // saund_6.34 //
तां चारुदन्तीं प्रसभं रुदन्तीं संश्रुत्य नार्यः परमाभितप्ताः / अन्तर्गृहादारुरुहुर्विमानं त्रासेन किन्नर्य इवाद्रिपृष्ठम् // saund_6.35 //
बाष्पेण ताः क्लिन्नविषण्णवक्त्रा वर्षेण पद्मिन्य इवार्द्रपद्माः / स्थानानुरूपेण यथाभिमानं निलिल्यिरे तामनुदह्यमानाः // saund_6.36 //
ताभिर्वृता हर्म्यतले ऽङ्गनाभिश्चिन्तातनुः सा सुतनुर्बभासे / शतह्रदाभिः परिवेष्टितेव शशाङ्कलेखा शरदभ्रमध्ये // saund_6.37 //
या तत्र तासां वचसोपपन्ना मान्या च तस्या वयसाधिका च / सा पृष्ठतस्तां तु समालिलिङ्गे प्रमृज्य चाश्रूणि वचांस्युवाच // saund_6.38 //
राजर्षिवध्वास्तव नानुरूपो धर्माश्रिते भर्तरि जातु शोकः / इक्ष्वाकुवंशे ह्यभिकाङ्क्षितानि दायाद्यभूतानि तपोवनानि // saund_6.39 //
प्रायेण मोक्षाय विनिःसृतानां शाक्यर्षभाणां विदिताः स्त्रियस्ते / तपोवनानीव गृहाणि यासां साध्वीव्रतं कामवदाश्रितानाम् // saund_6.40 //
यद्यन्यया रूपगुणाधिकत्वाद् भर्त्ता हृतस्ते कुरु बाष्पमोक्षम् / मनस्विनी रूपवती गुणाढ्या हृदि क्षते कात्र हि नाश्रु मुञ्चेत् // saund_6.41 //
अथापि किंचिद् व्यसनं प्रपन्नो मा चैव तद् भूत् सदृशो ऽत्र बाष्पः / अतो विशिष्टं न हि दुःखमस्ति कुलोद्गतायाः पतिदेवतायाः // saund_6.42 //
अथ त्विदानीं लडितः सुखेन स्वस्थः फलस्थो व्यसनान्यदृष्ट्वा / वीतस्पृहो धर्ममनुप्रपन्नः किं विक्लवा रोदिषि हर्षकाले // saund_6.43 //
इत्येवमुक्तापि बहुप्रकारं स्नेहात्तया नैव धृतिं चकार / अथापरा तां मनसो ऽनुकूलं कालोपपन्नं प्रणयादुवाच // saund_6.44 //
ब्रवीमि सत्यं सुविनिश्चितं मे प्राप्तं प्रियं द्रक्ष्यसि शीघ्रमेव / त्वया विना स्थास्यति तत्र नासौ सत्त्वाश्रयश्चेतनयेव हीनः // saund_6.45 //
अङ्के ऽपि लक्ष्म्या न स निर्वृतः स्यात् त्वं तस्य पार्श्वे यदि तत्र न स्याः / आपत्सु कृच्छ्रास्वपि चागतासु त्वां पश्यतस्तस्य भवेन्न दुःखम् // saund_6.46 //
त्वं निर्वृतिं गच्छ नियच्छ बाष्पं तप्ताश्रुमोक्षात् परिरक्ष चक्षुः / यस्तस्य भावस्त्वयि यश्च रागो न रंस्यते त्वद्विरहात् स धर्मे // saund_6.47 //
स्यादत्र नासौ कुलसत्त्वयोगात् काषायमादाय विहास्यतीति / अनात्मनादाय गृहोन्मुखस्य पुनर्विमोक्तुं क इवास्ति दोषः // saund_6.48 //
इति युवतिजनेन सान्त्व्यमाना हृतहृदया रमणेन सुन्दरी सा / द्रमिडमभिमुखी पुरेव रम्भा क्षितिमगमत् परिवारिताप्सरोभिः // saund_6.49 //
सौन्दरनन्द महाकाव्ये "भार्याविलाप" नाम षष्ठ सर्ग समाप्त /
सप्तमः सर्गः नन्दविलाप
लिङ्गं ततः शास्तृविधिप्रदिष्टं गात्रेण बिभ्रन्न तु चेतसा तत् / भार्यागतैरेव मनोवितर्कैर्जेह्रीयमाणो न ननन्द नन्दः // saund_7.1 //
स पुष्पमासस्य च पुष्पलक्ष्म्या सर्वाभिसारेण च पुष्पकेतोः / यानीयभावेन च यौवनस्य विहारसंस्थो न शमं जगाम // saund_7.2 //
स्थितः सः दीनः सहकारवीथ्यामालीनसंमूर्च्छितषट्पदायाम् / भृशं जजृम्भे युगदीर्घबाहुर्ध्यात्वा प्रियां चापमिवाचकर्ष // saund_7.3 //
स पीतकक्षोदमिव प्रतीच्छन् चूतद्रुमेभ्यस्तनुपुष्पवर्षम् / दीर्घं निशश्वास विचिन्त्य भार्यां नवग्रहो नाग इवावरुद्धः // saund_7.4 //
शोकस्य हर्ता शरणागतानां शोकस्य कर्त्ता प्रतिगर्वितानाम् / अशोकमालम्ब्य स जातशोकः प्रियां प्रियाशोककवनां शुशोच // saund_7.5 //
प्रियां प्रियायाः प्रतनुं प्रियङ्गुं निशाम्य भीतामिव निष्पतन्तीम् / सस्मार तामश्रुमुखीं सबाष्पः प्रियां प्रियङ्गुप्रसवावदाताम् // saund_7.6 //
पुष्पावनद्धे तिलकद्रुमस्य दृष्ट्वान्यपुष्टां शिखरे निविष्टाम् / संकल्पयामास शिखां प्रियायाः शुक्लांशुके ऽट्टालपाश्रितायाः // saund_7.7 //
लतां प्रफुल्लामतिमुक्तकस्य चूतस्य पार्श्वे परिरभ्य जाताम् / निशाम्य चिन्तामगमत्तदैवं श्लिष्टा भवेन्मामपि सुन्दरीति // saund_7.8 //
पुष्पोत्कराला अपि नागवृक्षा दान्तैः समुद्गैरिव हेमगर्भैः / कान्तारवृक्षा इव दुःखितस्य न चक्षुराचिक्षिपुरस्य तत्र // saund_7.9 //
गन्धं वमन्तो ऽपि च गन्धपर्णा गन्धर्ववेश्या इव गन्धपूर्णाः / तस्यान्यचित्तस्य शुगात्मकस्य घ्राणं न जन्हुर्हृदयं प्रतेपुः // saund_7.10 //
संरक्तकण्ठैश्च विनीलकण्ठैस्तुष्टैः प्रहृष्टैरपि चान्यपुष्टैः / लेलिह्यमानैश्च मधु द्विरेफैः स्वनद्वनं तस्य मनो नुनोद // saund_7.11 //
स तत्र भार्यारणिसंभवेन वितर्कधूमेन तमःशिखेन / कामाग्निनान्तर्हृदि दह्यमानो विहाय धैर्यं विललाप तत्तत् // saund_7.12 //
अद्यावगच्छामि सुदुष्करं ते चक्रुः करिष्यन्ति च कुर्वते च / त्यक्त्वा प्रियामश्रुमुखीं तपो ये चेरूश्चरिष्यन्ति चरन्ति चैव // saund_7.13 //
तावद् दृढं बन्धनमस्ति लोके न दारवं तान्तवमायसं वा / यावद् दृढं बन्धनमेतदेव मुखं चलाक्षं ललितं च वाक्यम् // saund_7.14 //
छित्त्वा च भित्त्वा च हि यान्ति तानि स्वपौरुषाच्चैव सुहृद्बलाच्च / ज्ञानाच्च रौक्ष्याच्च विना विमोक्तुं न शक्यते स्नेहमयस्तु पाशः // saund_7.15 //
ज्ञानं न मे तच्च शमाय यत् स्यान्न न चास्ति रौक्ष्यं करुणात्मको ऽस्मि / कामात्मकश्चास्मि गुरुश्च बुद्धः स्थितो ऽन्तरे चक्रगतेरिवास्मि // saund_7.16 //
अहं गृहीत्वापि हि भिक्षुलिङ्गं भ्रातॄषिणा द्विगुरुणानुशिष्टः / सर्वास्ववस्थासु लभे न शान्तिं प्रियावियोगादिव चक्रवाकः // saund_7.17 //
अद्यापि तन्मे हृदि वर्तते च यद्दर्पणे व्याकुलिते मया सा / कृतानुतक्रोधकमब्रवीन्मां कथंकृतो ऽसीति शठं हसन्ती // saund_7.18 //
यथैष्यनाश्यानविशेषकायां मयीति यन्मामवदच्च साश्रु / पारिप्लवाक्षेण मुखेन बाला तन्मे वचो ऽद्यापि मनो रुणद्धि // saund_7.19 //
बुद्ध्वासनं पर्वतनिर्झरस्थः स्वस्थो यथा ध्यायति भिक्षुरेषः / सक्तः क्वचिन्नाहमिवैष नूनं शान्तस्तथा तृप्त इवोपविष्टः // saund_7.20 //
पुंस्कोकिलानामविचिन्त्य घोषं वसन्तलक्ष्म्यामविचार्य चक्षुः / शास्त्रं यथाभ्यस्यति चैष युक्तः शङ्के प्रियाकर्षति नास्य चेतः // saund_7.21 //
अस्मै नमो ऽस्तु स्थिरनिश्चयाय निवृत्तकौतूहलविस्मयाय / शान्तात्मने ऽन्तर्गतमानासाय चङ्क्रम्यमाणाय निरुत्सुकाय // saund_7.22 //
निरीक्षमाणस्य जलं सपद्मं वनं च फुल्लं परपुष्टजुष्टम् / कस्यास्ति धैर्यं नवयौवनस्य मासे मधौ धर्मसपत्नभूते // saund_7.23 //
भावेन गर्वेण गतेन लक्ष्म्या स्मितेन कोपेन मदेन वाग्भिः / जह्रुः स्त्रियो देवनृपर्षिसंघान् कस्माद्धि नास्मद्विधमाक्षिपेयुः // saund_7.24 //
कामाभिभूतो हि हिरण्यरेताः स्वाहां सिषेवे मधवानहल्याम् / सत्त्वेन सर्गेण च तेन हीनः स्त्रिनिर्जितः किं बत मानुषो ऽहम् // saund_7.25 //
सूर्यः सरण्यूं प्रति जातरागस्तत्प्रीतये तष्ट इति श्रुतं नः / रतमश्वभूतो ऽश्ववधूं समेत्य यतो ऽश्विनौ तौ जनयांबभूव // saund_7.26 //
स्त्रीकारणं वैरविशक्तबुद्ध्योर्वैवस्वताग्न्योश्चलितात्मधृत्योः / बहूनि वर्षाणि बभूव युद्धं कः स्त्रीनिमित्तं न चलेदिहान्यः // saund_7.27 //
भेजे श्वपाकीं मुनिरक्षमालां कामाद्वसिष्ठश्च स सद्वरिष्ठः / यस्यां विवश्वानिव भूजलादः सुतः प्रसूतो ऽस्य कपिञ्जलादः // saund_7.28 //
पराशरः शापशरस्तथर्षिः कालीं सिषेवे झषगर्भयोनिम् / सुतो ऽस्य यस्यां सुषुवे महात्मा द्वैपायनो वेदविभागकर्त्ता // saund_7.29 //
द्वैपायनो धर्मपरायणश्च रेमे समं काशिषु वेश्यवध्वा / यया हतो ऽभूच्चलनूपुरेण पादेन विद्युल्लतयेव मेघः // saund_7.30 //
तथाङ्गिरा रागपरीतचेताः सरस्वतीं ब्रह्मसुतः सिषेवे / सारस्वतो यत्र सुतो ऽस्य जज्ञे नष्टस्य वेदस्य पुनःप्रवक्ता // saund_7.31 //
तथा नृपर्षेर्दिलीपस्य यज्ञे स्वर्गस्त्रियां काश्यप आगतास्थः / स्रुवं गृहीत्वा स्रवदात्मतेजश्चिक्षेप वह्रावसितो यतो ऽभूत् // saund_7.32 //
तथाङ्गदो ऽन्तं तपसो ऽपि गत्वा कामाभिभूतो यमुनामगच्छत् / धीमत्तरं यत्र रथीतरं स सारङ्गजुष्टं जनयाम्बभूव // saund_7.33 //
निशाम्य शान्तां नरदेवकन्यां वने ऽपि शान्ते ऽपि च वर्तमानः / चचाल धैर्यान्मुनिऋष्यश्रृङ्गः शैलो महीकम्प इवोच्चश्रृङ्गः // saund_7.34 //
ब्रह्मर्षिभावार्थमपास्य राज्यं भेजे वनं यो विषयेष्वनास्थः / स गाधिजश्चापहृतो घृताच्या समा दशैकं दिवसं विवेद // saund_7.35 //
तथैव कन्दर्पशराभिमृष्टो रम्भां प्रति स्थूलशिरा मुमूर्च्छ / यः कामरोषात्मतयानपेक्षः शशाप तामप्रतिगृह्यमाणः // saund_7.36 //
प्रमद्वरायां च रुरुः प्रियायां भुजङ्गमेनापहृतेन्द्रियायाम् / संदृश्य संदृश्य जघान सर्पान् प्रियं न रोषेण तपो ररक्ष // saund_7.37 //
नप्ता शशाङ्कस्य यशोगुणाङ्को बुधस्य सूनुर्विबुधप्रभावः / तथोर्वशीमप्सरसं विचिन्त्य राजर्षिरुन्मादमगच्छदैडः // saund_7.38 //
रक्तो गिरेर्मूर्धनि मेनकायां कामात्मकत्वाच्च स तालजङ्घः / पादेन विश्वावसुना सरोषं वज्रेण हिन्ताल इवाभिजघ्ने // saund_7.39 //
नाशं गतायां परमाङ्गनायां गंगाजले ऽनङ्गपरीतचेताः / जन्हुश्च गङ्गां नृपतिर्भुजाभ्यां रुरोध मैनाक इवाचलेन्द्रः // saund_7.40 //
नृपश्च गङ्गाविरहाज्जुघूर्ण गङ्गाम्भसा साल इवात्तमूलः / कुलप्रदीपः प्रतिपस्य सूनुः श्रीमत्तनुः शन्तनुरस्वतन्त्रः // saund_7.41 //
हृतां च सौनन्दकिनानु ऽशोचन् प्राप्तामिवोर्वीं स्त्रियमुर्वशीं ताम् / सद्वृत्तवर्मा किल सोमवर्मा बभ्राम चितोद्भवभिन्नवर्मा // saund_7.42 //
भार्यां मृतां चानुममार राजा भीमप्रभावो भुवि भीमकः सः / बलेन सेनाक इति प्रकाशः सेनापतिर्देव इवात्तसेनः // saund_7.43 //
स्वर्गं गते भर्तरि शन्तनौ च कालीं जिहीर्षन् जनमेजयः सः / अवाप भीष्मात् समवेत्य मृत्युं न तद्गतं मन्मथमुत्ससर्ज // saund_7.44 //
शप्तश्च पाण्डुर्मदनेन नूनं स्त्रीसंगमे मृत्युमवाप्स्यसीति / जगाम माद्रीं न महर्षिशापादसेव्यसेवी विममर्श मृत्युम् // saund_7.45 //
एवंविधा देवनृपर्षिसङ्घाः स्त्रीणां वशं कामवशेन जग्मुः / धिया च सारेण च दुर्बलः सन् प्रियामपश्यन् किमु विक्लवो ऽहम् // saund_7.46 //
यास्यामि तस्माद् गृहमेव भूयः कामं करिष्ये विधिवत् सकामम् / न ह्यन्यचित्तस्य चलेन्द्रियस्य लिङ्गं क्षमं धर्मपथाच्च्युतस्य // saund_7.47 //
पाणौ कपालमवधार्य विधाय मौण्ड्यं मानं निधाय विकृतं परिधाय वासः / यस्योद्धवो न धृतिरस्ति न शान्तिरस्ति चित्रप्रदीप इव सो ऽस्ति च नास्ति चैव // saund_7.48 //
यो निःसृतश्च न च निःसृतकामरागः काषायमुद्वहति यो न च निष्कषायः / पात्रं बिभर्ति च गुणैर्न च पात्रभूतो लिङ्गं वहन्नपि स नैव गृही न भिक्षुः // saund_7.49 //
न न्याय्यमन्वयवतः परिगृह्य लिङ्गं भूयो विमोक्तुमिति यो ऽपि हि मे विचारः / सो ऽपि प्रणश्यति विचिन्त्य नृपप्रवीरास्तान्ये तपोवनमपास्य गृहाण्यतीयुः // saund_7.50 //
शाल्बाधिपो हि ससुतो ऽपि तथाम्बरीषो रामो ऽन्ध एव स च सांस्कृतिरन्तिदेवः / चीराण्यपास्य दधिरे पुनरंशुकानि छित्त्वा जटाश्च कुटिला मुकुटानि बभ्रुः // saund_7.51 //
तस्माद् भिक्षार्थं मम गुरुरितो यावदेव प्रयातस् त्यक्त्वा काषायं ऋहमहमितस्तावदेव प्रयास्ये / पूज्यं लिङ्गं हि स्खलितमनसो बिभ्रतः क्लिष्टबुद्धेर् नामुत्रार्थः स्यादुपहतमतेर्नाप्ययं जीवलोकः // saund_7.52 //
सौन्दरनन्द महाकाव्ये "नन्दविलाप" नाम सप्तम सर्ग समाप्त /
अष्टमः सर्गः स्त्रीविघ्न
अथ नन्दमधीरलोचनं गृहयानोत्सुकमुत्सुकोत्सुकम् / अभिगम्य शिवेन चक्षुषा श्रमणः कश्चिदुवाच मैत्रया // saund_8.1 //
किमिदं मुखमश्रुदुर्दिनं हृदयस्थं विवृणोति ते तमः / धृतिमेहि नियच्छ विक्रियां न हि बाष्पश्च शमश्च शोभते // saund_8.2 //
द्विविधा समुदेति वेदना नियतं चेतसि देह एव च / श्रुतविध्युपचारकोविदा द्विविधा एव तयोश्चिकित्सकाः // saund_8.3 //
तदियं यदि कायिकी रुजा भिषजे तूर्णमनूनमुच्यताम् / विनिगुह्य हि रोगमातुरो नचिरात्तीव्रमनर्थमृच्छति // saund_8.4 //
अथ दुःखमिदं मनोमयं वद वक्ष्यामि यदत्र भेषजम् / मनसो हि रजस्तमस्विनो भिषजो ऽध्यात्मविदः परीक्षकाः // saund_8.5 //
निखिलेन च सत्यमुच्यतां यदि वाच्यं मयि सौम्य मन्यसे / गतयो विविधा हि चेतसां बहुगुह्यानि महाकुलानि च // saund_8.6 //
इति तेन स चोदितस्तदा व्यवसायं प्रविवक्षुरात्मनः / अवलम्ब्य करे करेण तं प्रविवेशान्यतरद् वनान्तरम् // saund_8.7 //
अथ तत्र शुचौ लतागृहे कुसुमोद्गारिणि तौ निषेदतुः / मृदुभिर्मृदुमारुतेरितैरुपगूढाविव बालपल्लवैः // saund_8.8 //
स जगाद ततश्चिकीर्षितं घननिश्वासगृहीतमन्तरा / श्रुतवाग्विशदाय भिक्षवे विदुषा प्रव्रजितेन दुर्वचम् // saund_8.9 //
सदृशं यदि धर्मचारिणः सततं प्राणिषु मैत्रचेतसः / अधृतौ यदियं हितैषिता मयि ते स्यात् करुणात्मनः सतः // saund_8.10 //
अत एव च मे विशेषतः प्रविवक्षा क्षमवादिनि त्वयि / न हि भावमिमं चलात्मने कथयेयं ब्रुवते ऽप्यसाधवे // saund_8.11 //
तदिदं श्रृणु मे समासतो न रमे धर्मविधावृते प्रियाम् / गिरिसानुषु कामिनीमृते कृतरेता इव किन्नरश्चरन् // saund_8.12 //
वनवाससुखात् पराङ्मुखः प्रयियासा गृहमेव येन मे / न हि शर्म लभे तया बिना नृपतिर्हीन इवोत्तमश्रिया // saund_8.13 //
अथ तस्य निशम्य तद्वचः प्रियभार्याभिमुखस्य शोचतः / श्रमणः स शिरः प्रकम्पयन्निजगादात्मगतं शनैरिदम् // saund_8.14 //
कृपणं बत यूथलालसो महतो व्याधभयाद् विनिःसृतः / प्रविविक्षति वागुरां मृगश्चपलो गीतरवेण वञ्चितः // saund_8.15 //
विहगः खलु जालसंवृतो हितकामेन जनेन मोक्षितः / विचरन् फलपुष्पवद्वनं प्रविविक्षुः स्वयमेव पञ्चरम् // saund_8.16 //
कलभः करिणा खलूद्धृतोः बहुपङ्काद् विषमान्नदीतलात् / जलतर्षवशेन तां पुनः सरितं ग्राहवतीं तितीर्षति // saund_8.17 //
शरणे सभुजङ्गमे स्वपन् प्रतिबुद्धेन परेण बोधितः / तरुणः खलु जातविभ्रमः स्वयमुग्रं भुजगं जिघृक्षति // saund_8.18 //
महता खलु जातवेदसा ज्वलितादुत्पतितो वनद्रुमात् / पुनरिच्छति नीडतृष्णया पतितुं तत्र गतव्यथो द्विजः // saund_8.19 //
अवशः खलु काममूर्च्छया प्रियया श्येनभयाद् विनाकृतः / न धृतिं समुपैति न ह्रियं करुणं जीवति जीवजीवकः // saund_8.20 //
अकृतात्मतया तृषान्वितो घृणया चैव धिया च वर्जितः / अशनं खलु वान्तमात्मना कृपणः श्वा पुनरत्तुमिच्छति // saund_8.21 //
इति मन्मथशोककर्षितं तमनुध्याय मुहुर्निरीक्ष्य च / श्रमणः स हिताभिकाङ्क्षया गुणवद् वाक्यमुवाच विप्रियम् // saund_8.22 //
अविचारयतः शुभाशुभं विषयेष्वेव निविष्टचेतसः / उपपन्नमलब्धचक्षुषो न रतिः श्रेयसि चेद् भवेत्तव // saund_8.23 //
श्रवणे ग्रहणे ऽथ धारणे परमार्थावगमे मनःशमे / अविषक्तमतेश्चलात्मनो न हि धर्मे ऽभिरतिर्विधीयते // saund_8.24 //
विषयेषु तु दोषदर्शिनः परितुष्टस्य शुचेरमानिनः / शमकर्मसु युक्तचेतसः कृतबुद्धेन रतिर्न विद्यते // saund_8.25 //
रमते तृषितो धनश्रिया रमते कामसुखेन बालिशः / रमते प्रशमेन सज्जनः परिभोगान् परिभूय विद्यया // saund_8.26 //
अपि च प्रथितस्य धीमतः कुलजस्यार्चितलिङ्गधारिणः / सदृशी न गृहाय चेतना प्रणतिर्वायुवशद् गिरेरिव // saund_8.27 //
स्पृहयेत् परसंश्रिताय यः परिभूयात्मवशां स्वतन्त्रताम् / उपशान्तिपथे शिवे स्थितः स्पृहयेद्दोषवते गृहाय सः // saund_8.28 //
व्यसनाभिहतो यथा विशेत् परिमुक्तः पुनरेव बन्धनम् / समुपेत्य वनं तथा पुनर्गृहसंज्ञं मृगयेत बन्धनम् // saund_8.29 //
पुरुषश्च विहाय यः कलिं पुनरिच्छेत् कलिमेव सेवितुम् / स विहाय भजेत बालिशः कलिभूतामजितेन्द्रियः प्रियाम् // saund_8.30 //
सविषा इव संश्रिता लताः परिमृष्टा इव सोरगा गुहाः / विवृता इव चासयो धृता व्यसनान्ता हि भवन्ति योषितः // saund_8.31 //
प्रमदाः समदा मदप्रदाः प्रमदा वितमदा भयप्रदाः / इति दोषभयावहाश्च ताः कथमर्हन्ति निषेवणं नु ताः // saund_8.32 //
स्वजनः स्वजनेन भिद्यते सुहदश्चापि सुहृज्जनेन यत् / परदोषविचक्षणाः शठास्तदनार्याः प्रचरन्ति योषितः // saund_8.33 //
कुलजाः कृपणीभवन्ति यद्यदयुक्तं प्रचरन्ति साहसम् / प्रविशन्ति च यच्चमूमुखं रभसास्तत्र निमित्तमङ्गनाः // saund_8.34 //
वचनेन हरन्ति वल्गुना निशितेन प्रहरन्ति चेतसा / मधु तिष्ठति वाचि योषितां हृदये हालहलं महद्विषशम् // saund_8.35 //
प्रदहन् दहनो ऽपि गृह्यते विशरीरः पवनो ऽपि गृह्यते / कुपितो भुजगो ऽपि गृह्यते प्रमदानां तु मनो न गृह्यते // saund_8.36 //
न वपुर्विमृशन्ति न श्रियं न मतिं नापि कुलं न विक्रमम् / प्रहरन्त्यविशेषतः स्त्रियः सरितो ग्राहकुलाकुला इव // saund_8.37 //
न वचो मधुरं न लालनं स्मरति स्त्री न च सौहृदं क्वचित् / कलिता वनितैव चञ्चला तदिहारिष्विव नावलम्ब्यते // saund_8.38 //
अददत्सु भवन्ति नर्मदाः प्रददत्सु प्रविशन्ति विभ्रमम् / प्रणतेषु भवन्ति गर्विताः प्रमदास्तृप्ततराश्च मानिषु // saund_8.39 //
गुणवत्सु चरन्ति भर्तृवद् गुणहीनेषु चरन्ति पुत्रवत् / धनवत्सु चरन्ति तृष्णया धनहीनेषु चरन्त्यवज्ञया // saund_8.40 //
विषयाद् विषयान्तरं गता प्रचरत्येव यथा हृतापि गौ / अनवेक्षितपूर्वसौहृदा रमते ऽन्यत्र गता तथाङ्गना // saund_8.41 //
प्रविशन्त्यपि हि स्त्रियश्चितामनुबध्नन्त्यपि मुक्तजीविताः / अपि बिभ्रति चैव यन्त्रणा न तु भावेन वहन्ति सौहृदम् // saund_8.42 //
रमयन्ति पतीन् कथञ्चन प्रमदा याः पतिदेवताः क्वचित् / चलचित्ततया सहस्त्रशो रमयन्ते हृदयं स्वमेव ताः // saund_8.43 //
श्वपचं किल सेनजित्सुता चकमे मीनरिपुं कुमुद्वती / मृगराजमथो बृहद्रथा प्रमदानामगतिर्न विद्यते // saund_8.44 //
कुरुहैहयवृष्णिवंशजा बहुमायाकवचो ऽथ शम्बरः / मुनिरुग्रतपाश्च गौतमः समवापुर्वनितोद्धतं रजः // saund_8.45 //
अकृतज्ञमनार्यमस्थिरं वनितानामिदमीदृशं मनः / कथमर्हति तासु पण्डितो हृदयं सञ्जयितुं चलात्मसु // saund_8.46 //
अथ सूक्ष्ममतिद्वयाशिवं लघु तासां हृदयं न पश्यसि / किमु कायमसद्गृहं स्रवद् वनितानामशुचिं न पश्यसि // saund_8.47 //
यदहन्यहनि प्रधावनैर्वसनैश्चाभरणैश्च संस्कृतम् / अशुभं तमसावृतेक्षणः शुभतो गच्छसि नावगच्छसि // saund_8.48 //
अथवा समवैषि तत्तनूमशुभां त्वं न तु संविदस्ति ते / सुरभिं विदधासि हि क्रियामशुचेस्तत्प्रभवस्य शान्तये // saund_8.49 //
अनुलेपनमञ्जनं स्रजो मणिमुक्तातपनीयमंशुकम् / यदि साधु किमत्र योषितां सहजं तासु विचीयतां शुचि // saund_8.50 //
मलपङ्कधरा दिगम्बरा प्रकृतिस्थैर्नखदन्तरोमभिः / यदि सा तव सुन्दरी भवेन्नियतं ते ऽद्य न सुन्दरी भवेत् // saund_8.51 //
स्त्रवतीमशुचिं स्पृशेच्च कः सघृणो जर्जरभाण्डवत् स्त्रियम् / यदि केवलया त्वचावृता न भवेन्मक्षिकपत्रमात्रया // saund_8.52 //
त्वचवेष्टितमस्थिपञ्जरं यदि कायं समवैषि योषिताम् / मदनेन च कृष्यसे बलादघृणः खल्वधृतिश्च मन्मथः // saund_8.53 //
शुभतामशुभेषु कल्पयन् नखदन्तत्वचकेशरोमसु / अविचक्षण किं न पश्यसि प्रकृतिं च प्रभवं च योषिताम् // saund_8.54 //
तदवेत्य मनःशरिरयोर्वनिता दोषवतीर्विशेषतः / चपलं भवनोत्सुकं मनः प्रतिसंख्यानबलेन वार्यताम् // saund_8.55 //
श्रुतवान् मतिमान् कुलोद्गतः परमस्य प्रशमस्य भाजनम् / उपगम्य यथा तथा पुनर्न हि भेत्तुं नियमं त्वमर्हसि // saund_8.56 //
अभिजनमहतो मनस्विनः प्रिययशसो बहुमानमिच्छतः / निधनमपि वरं स्थिरात्मनश्च्युतविनयस्य न चैव जीवितम् // saund_8.57 //
बद्ध्वा यथा हि कवचं प्रगृहीतचापो, निन्द्यो भवत्यपसृतः समराद् रथस्थः / भैक्षाकमभ्युपगतः परिगृह्य लिङ्गं, निन्द्यस्तथा भवति कामहृतेन्द्रियाश्वः // saund_8.58 //
हास्यो यथा च परमाभरणाम्बरस्त्रग् भैक्षं चरन् धृतधनुश्चलचित्रमौलिः / वैरूप्यमभ्युपगतः परपिण्डभोजी हास्यस्तथा गृहसुखाभिमुखः सतृष्णः // saund_8.59 //
यथा स्वन्नं भुक्त्वा परमशयनीये ऽपि शयितो वराहो निर्मुक्तः पुनरशुचि धावेत् परिचितम् / तथा श्रेयः श्रृण्वन् प्रशमसुखमास्वाद्य गुणवद्, वनं शान्तं हित्वा गृहमभिलषेत् कामतृषितः // saund_8.60 //
यथोल्का हस्तस्था दहति पवनप्रेरितशिखा यथा पादाक्रान्तो दशति भुजगः क्रोधरभसः / यथा हन्ति व्याघ्रः शिशुरपि गृहीतो गृहगतः तथा स्त्रीसंसर्गो बहुविधमनर्थाय भवति // saund_8.61 //
तद्विज्ञाय मनःशरीरनियतान्नारीषु दोषानिमान्, मत्वा कामसुखं नदीजलचलं क्लेशाय शोकाय च / दृष्ट्वा दुर्बलमामपात्रसदृशं मृत्यूपसृष्टं जगन् - निर्मोक्षाय कुरुष्व बुद्धिमतुलामुत्कण्ठितुं नार्हसि // saund_8.62 //
सौन्दरनन्द महाकाव्ये "स्त्रीविघ्न" नाम अष्टम सर्ग समाप्त /
नवमः सर्गः अभिमाननिन्दा
अथैवमुक्तो ऽपि स तेन भिक्षुणा जगाम नैवोपशमं प्रियां प्रति / तथा हि तामेव तदा स चिन्तयन् न तस्य शुश्राव विसंज्ञवद् वचः // saund_9.1 //
यथा हि वैद्यस्य चिकीर्षतः शिवं वचो न गृण्हाति मुमूर्षुरातुरः / तथैव मत्तो बलरूपयौवनैर्हितं न जग्राह स तस्य तद्वचः // saund_9.2 //
न चात्र चित्रं यदि रागपाप्मना मनो ऽभिभूयेत तमोवृतात्मनः / नरस्य पाप्मा हि तदा निवर्तते यदा भवत्यन्तगतं तमस्तनु // saund_9.3 //
ततस्तथाक्षिप्तमवेक्ष्य तं तदा बलेन रूपेण च यौवनेन च / गृहप्रयाणं प्रति च व्यवस्थितं शशास नन्दं श्रमणः स शान्तये // saund_9.4 //
बलं च रूपं च नवं च यौवनं तथावगच्छामि यथावगच्छसि / अहं त्विदं ते त्रयमव्यवस्थितं यथावबुद्ध्ये न तथावबुध्यसे // saund_9.5 //
इदं हि रोगायतनं जरावशं नदीतटानोकहवच्चलाचलम् / न वेत्सि देहं जलफेनदुर्बलं बलस्थतामात्मनि येन मन्यसे // saund_9.6 //
यदान्नपानासनयानकर्मणामसेवनादप्यतिसेवनादपि / शरीरमासन्नविपत्ति दृश्यते बले ऽभिमानस्तव केन हेतुना // saund_9.7 //
हिमातपव्याधिजराक्षुदादिभिर्यदाप्यनर्थैरुपमीयते जगत् / जलं शुचौ मास इवार्करश्मिभिः क्षयं व्रजन् किं बलदृप्त मन्यसे // saund_9.8 //
त्वगस्थिमांसक्षतजात्मकं यदा शरीरमाहारवशेन तिष्ठति / अजस्रमार्तं सततप्रतिक्रियं बलान्वितो ऽस्मीति कथं विहन्यसे // saund_9.9 //
यथा घटं मृन्मयमाममाश्रितो नरस्तितीर्षेत् क्षुभितं महार्णवम् / समुच्छ्रयं तद्वदसारमुद्वरहन् बलं व्यवस्येद् विषयार्थमुद्यतः // saund_9.10 //
शरीरमामादपि मृन्मयाद् घटादिदं तु निःसारतमं मतं मम / चिरं हि तिष्ठेद् विधिवद् धृतो घटः समुच्छ्रयो ऽयं सुधृतो ऽपि भिद्यते // saund_9.11 //
यदाम्बुभूवाय्वनलाश्च धातवः सदा विरुद्धा विषमा इवोरगाः / भवन्त्यनर्थाय शरीरमाश्रिताः कथं बलं रोगविधो व्यवस्यसि // saund_9.12 //
प्रयान्ति मन्त्रैः प्रशमं भुजङ्गमा न मन्त्रसाध्यस्तु भवन्ति धातवः / क्वचिच्च कंचिच्च दशन्ति पन्नगाः सदा च सर्वं च तुदन्ति धातवः // saund_9.13 //
इदं हि शय्यासनपानभोजनैर्गुणैः शरीरं चिरमप्यवेक्षितम् / न मर्षयत्येकमपि व्यतिक्रमं यतो महाशीविषवत् प्रकुप्यति // saund_9.14 //
यदा हिमार्तो ज्वलनं निषेवते हिमं निदाधाभिहतो ऽभिकाङ्क्षति / क्षुधान्वितो ऽन्नं सलिलं तृषान्वितो बलं कुतः किं च कथं च कस्य च // saund_9.15 //
तदेवमाज्ञाय शरीरमातुरं बलान्वितो ऽस्मीति न मन्तुमर्हसि / असारमस्वन्तमनिश्चितं जगज्जगत्यनित्ये बलमव्यवस्थितम् // saund_9.16 //
क्व कार्तवीर्यस्य बलाभिमानिनः सहस्रबाहोबलमर्जुनस्य तत् / चकर्त बाहून् युधि यस्य भार्गवः महान्ति श्रृङ्गाण्यशनिर्गिरेतिव // saund_9.17 //
क्व तद् वलं कंसविकर्षिणो हरेस्तुरङ्गराजस्य पुटावभेदिनः / यमेकबाणेन निजघ्निवान् जराः क्रमागता रूपमिवोत्तमं जरा // saund_9.18 //
दितेः सुतस्यामररोषकारिणश्चमूरुचेर्वा नमुचेः क्व तद् बलम् / यमाहवे क्रुद्धमिवान्तकं स्थितं जघान फेनावयवेन वासवः // saund_9.19 //
बलं कुरूणां क्व च तत्तदाभवद् युधि ज्वलित्वा तरसौजसा च ये / समित्समिद्धा ज्वलना इवाध्वरे हतासवो भस्मनि पर्यवस्थिताः // saund_9.20 //
अतो विदित्वा बलवीर्यमानिनां बलान्वितानामवमर्दितं बलम् / जगज्जरामृत्युवशं विचारयन् बले ऽभिमानं न विधातुमर्हसि // saund_9.21 //
बलं महद् यदि वा न मन्यसे कुरुष्व युद्धं सह तावदिन्द्रियैः / जयश्च ते ऽत्रास्ति महच्च ते बलं पराजयश्चेद् वितथं च ते बलम् // saund_9.22 //
तथा हि वीराः पुरुषा न ते मता जयन्ति ये साश्वरथद्विपानरीन् यथा मता वीरतरा मनीषिणो जयन्ति लोलानि षडिन्द्रियाणि ये // saund_9.23 //
अहं वपुष्मानिति यच्च मन्यसे विचक्षणं नैतदिदं च गृह्यताम् / क्व तद्वपुः सा च वपुष्मती तनुर्गदस्य शाम्बस्य च सारणस्य च // saund_9.24 //
यथा मयूरश्चलचित्रचन्द्रको बिभर्ति रूपं गुणवत् स्वभावतः / शरीरसंस्कारगुणादृते तथा बिभर्ति रूपं यदि रूपवानसि // saund_9.25 //
यदि प्रतीपं वृणुयान्न वाससा न शौचकाले यदि संस्पृशेदपः / मृजाविशेषं यदि नाददीत वा वपुर्वपुष्मन् वद कीदृशं भवेत् // saund_9.26 //
नवं वयश्चात्मगतं निशाम्य यद्गृ होन्मुखं ते विषयाप्तये मनः / नियच्छ तच्छैलनदीरयोपमं द्रुतं हि गच्छत्यनिवर्ति यौवनम् // saund_9.27 //
ऋतुर्व्यतीतः परिवर्तते पुनः क्षयं प्रयातः पुनरेति चन्द्रमाः / गतं गतं नैव तु संनिवर्तते जलं नदीनां च नृणां च यौवनम् // saund_9.28 //
विवर्णितश्मश्रु वलीविकुञ्चितं विशीर्णदन्तं शिथिलभ्रु निष्प्रभम् / यदा मुखं द्रक्ष्यसि जर्जरं तदा जराभिभूतो विमदो भविष्यसि // saund_9.29 //
निषेव्य पानं मदनीयमुत्तमं निशाविवासेषु चिराद् विमाद्यति / नरस्तु मत्तो बलरूपयोउवनैर्न कश्चिदप्राप्य जरां विमाद्यति // saund_9.30 //
यथेक्षुरत्यन्तरसप्रपीडितो भुवि प्रविद्धो दहनाय शुष्यते / तथा जरायन्त्रनिपीडिता तनुर्निपीतसारा मरणाय तिष्ठति // saund_9.31 //
यथा हि नृभ्यां करपत्रमीरितं समुच्छ्रितं दारु भिनत्त्यनेकधा / तथोच्छ्रितां पातयति प्रजामिमामहर्निशाभ्यामुपसंहिता जरा // saund_9.32 //
स्मृतेः प्रमोषो वपुषः पराभवो रतेः क्षयो वाच्छ्रुतिचक्षुषां ग्रहः / श्रमस्य योनिर्बलवीर्ययोर्वधो जरासमो नास्ति शरीरिणां रिपुः // saund_9.33 //
इदं विदित्वा निधनस्य दैशिकं जराभिधानं जगतो महद्भयम् / अहं वपुष्मान् बलवान् युवेति वा न मानमारोढुमनार्यमर्हसि // saund_9.34 //
अहं ममेत्येव च रक्तचेतसां शरीरसंज्ञा तव यः कलौ ग्रहः / तमुत्सृजैवं यदि शाम्यता भवेद् भयं ह्यहं चेति ममेति चार्छति // saund_9.35 //
यदा शरीरे न वशो ऽस्ति कस्यचिन्निरस्यमाने विविधैरुपप्लवैः / कथं क्षमं वेत्तुमहं ममेति वा शरीरसंज्ञं गृहमापदामिदम् // saund_9.36 //
सपन्नगे यः कुगृहे सदाशुचौ रमेत नित्यं प्रतिसंस्कृते ऽबले / स दुष्टधातावशुचौ चलाचले रमेत काये विपरीतदर्शनः // saund_9.37 //
यथा प्रजाभ्यः कुनृपो बलाद् बलीन् हरत्यशेषं च न चाभिरक्षति / तथैव कायो वसनादिसाधनं हरत्यशेषं च न चानुवर्तते // saund_9.38 //
यथा प्ररोहन्ति तृणान्ययत्नतः क्षितौ प्रयत्नात् तु भवन्ति शालयः / तथैव दुःखानि भवन्त्ययत्नतः सुखानि यत्नेन भवन्ति वा न वा // saund_9.39 //
शरीरमार्तं परिकर्षतश्चलं न चास्ति किञ्चित् परमार्थतः सुखम् / सुखं हि दुःखप्रतिकारसेवया स्थिते च दुःखे तनुनि व्यवस्यति // saund_9.40 //
यथानपेक्ष्याग्र्यमपीप्सितं सुखं प्रवाधते दुःखमुपेतमण्वपि / तथानपेक्ष्यात्मनि दुःखमागतं न विद्यते किञ्चन कस्यचित् सुखं // saund_9.41 //
शरीरमीदृग् बहुदुःखाध्रुवं फलानुरोधादथ नावगच्छसि / द्रवत्फलेभ्यो धृतिरश्मिभिर्मनो निगृह्यतां गौरिव शस्यलालसा // saund_9.42 //
न कामभोगा हि भवन्ति तृप्तये हवींषि दीप्तस्य विभावसोरिव / यथा यथा कामसुखेषु वर्तते तथा तथेच्छा विषयेषु वर्द्धते // saund_9.43 //
यथा च कुष्ठव्यसनेन दुःखितः प्रतापनान्नैव शमं निगच्छति / तथेन्द्रियार्थेष्वजितेन्द्रियश्चरन्न कामभोगैरुपशान्तिमृच्छति // saund_9.44 //
यथा हि भैषज्यसुखाभिकाङ्क्षया भजेत रोगान्न भजेत तत्क्षमम् / तथा शरीरे बहुदुःखभाजने रमेत मोहाद् विषयाभिकाङ्क्षया // saund_9.45 //
अनर्थकामः पुरुषस्य यो जनः स तस्य शत्रुः किल तेन कर्मणा / अनर्थमूला विषयाश्च केवला ननु प्रहेया विषमा यथारयः // saund_9.46 //
इहैव भूत्वा रिपवो वधात्मकाः प्रयान्ति काले पुरुषस्य मित्रतां / परत्र चैवेह च दुःखहेतवो भवन्ति कामा न तु कस्यचिच्छिवाः // saund_9.47 //
यथोपयुक्तं रसवर्णगन्धवद् वधाय किम्पाकफलं न पुष्टये / निषेव्यमाणा विषयाश्चलात्मनो भवन्त्यनर्थाय तथा न भूतये // saund_9.48 //
तदेतदाज्ञाय विपाप्मनात्मना विमोक्षधर्माद्युपसहितं हितम् / जुषस्व मे सज्जनसंमतं मतं प्रचक्ष्व वा निश्चयमुद् गिरन् गिरम् // saund_9.49 //
इति हितमपि बह्वपीदमुक्तः श्रुतमहता श्रमणेन तेन नन्दः / न धृतिमुपययौ न शर्म लेभे द्विरद इवातिमदो मदान्धचेताः // saund_9.50 //
नन्दस्य भावमवगम्य ततः स भिक्षुः पारिप्लवं गृहसुखाभिमुखं न धर्मे / सत्त्वाशयानुशयभावपरीक्षकाय बुद्धाय तत्त्वविदुषे कथयांचकार // saund_9.51 //
सौन्दरनन्द महाकाव्ये "अभिमाननिन्दा" नाम नवम सर्ग समाप्त /
दशमः सर्गः स्वर्गदर्शन
श्रुत्वा ततः सद्व्रतमुत्सिसृक्षुं भार्यां दिदृक्षुं भवनं विविक्षुम् / नन्दं निरानन्दमपेतधैर्यमभ्युज्जिहीर्षुर्मुनिराजुहाव // saund_10.1 //
तं प्राप्तमप्राप्तविमोक्षमार्गं पप्रच्छ चित्तस्खलितं सुचित्तः / स ह्रीमते ह्रीविनतो जगाद स्वं निश्चयं निश्चयकोविदाय // saund_10.2 //
नन्दं विदित्वा सुगतस्ततस्तं भार्याभिधाने तमसि भ्रमन्तम् / पाणौ गृहीत्वा वियदुत्पपात मलं जले साधुरिवोज्जिहीर्षुः // saund_10.3 //
काषायवस्त्रौ कनकावदातौ विरेजतुस्तौ नभसि प्रसन्ने / अन्योन्यसंश्लिष्टविकीर्णपक्षौ सरःप्रकीर्णाविव चक्रवाकौ // saund_10.4 //
तौ देवदारूत्तमगन्धवन्तं नदीसरःप्रस्रवणौघवन्तम् / आजग्मतुः काञ्चनधातुमन्तं देवर्षिमन्तं हिमवन्तमाशु // saund_10.5 //
तस्मिन् गिरौ चारणासिद्धजुष्टे शिवे हविर्धूमकृतोत्तरीये / अगम्यपारस्य निराश्रयस्य तौ तस्थतुर्द्वीप इवाम्बरस्य // saund_10.6 //
शान्तेन्द्रिये तत्र मुनौ स्थिते तु सविस्मयं दिक्षु ददर्श नन्दः / दरीश्च कुञ्जांश्च वनौकसश्च विभूषणं रक्षणमेव चाद्रेः // saund_10.7 //
बह्वायते तत्र सिते हि शृङ्गे संक्षिप्तबर्हः शयितो मयूरः / भुजे बलस्यायतपीनबाहोर्वैडूर्यकेयूर इवाबभासे // saund_10.8 //
मनःशीलाधातुशिलाश्रयेण पीताकृतांसो विरराज सिंहः / संतप्तचामीकरभक्तिचित्रं रूप्याङ्गदं शीर्णमिवाम्बिकस्य // saund_10.9 //
व्याघ्रः क्लमव्यायतखेलगामी लाङ्गूलचक्रेण कृतापसव्यः / बभौ गिरेः प्रस्रवण पिपासुर्दित्सन् पितृभ्यो ऽम्भ इवावतीर्णः // saund_10.10 //
चलत्कदम्बे हिमवन्नितम्बे तरौ प्रलम्बे चमरो ललम्बे / छेत्तुं विलग्नं न शशाक बालं कुलोद्गतां प्रीतिमिवार्यवृत्तः // saund_10.11 //
सुवर्णगौराश्च किरातसंघा मयूरपित्रोज्ज्वलगात्रलेखाः / शार्दूलपातप्रतिमा गुहाभ्यो निष्पेतुरुद्गार इवाचलस्य // saund_10.12 //
दरीचरीणामतिसुन्दरीणां मनोहरश्रोणिकुचोदरीणाम् / वृन्दानि रेजुर्दिशि किन्नरीणां पुष्पोत्कचानामिव वल्लरीणाम् // saund_10.13 //
नगान्नगस्योपरि देवदारूनायासयन्तः कपयो विचेरुः / तेभ्यः फलं नापुरतो ऽपजग्मुर्मोघप्रसादेभ्य इवेश्वरेभ्यः // saund_10.14 //
तस्मात्तु यूथादपसार्यमाणां निष्पीडितालक्तकरक्तवक्त्राम् / शाखामृगीमेकविपन्नदृष्टिं दृष्ट्वा मुनिर्नन्दमिदं बभाषे // saund_10.15 //
का नन्द रूपेण च चेष्टया च संपश्यतश्चारुतरा मता ते / एषा मृगी वैकविपन्नदृष्टिः स वा जनो यत्र गता तवेष्टिः // saund_10.16 //
इत्येवमुक्तः सुगतेन नन्दः कृत्वा स्मितं किंचिदिदं जगाद / क्व चोत्तमस्त्री भगवन् वधूस्ते मृगी नगक्लेशकरी क्व चैषा // saund_10.17 //
ततो मुनिस्तस्य निशम्य वाक्यं हेत्वन्तरं किंचिदवेक्षमाणः / आलम्ब्य नन्दं प्रययौ तथैव क्रीडावनं वज्रधरस्य राज्ञः // saund_10.18 //
ऋतावृतावाकृतिमेक एके क्षणे क्षणे बिभ्रति यत्र वृक्षाः / चित्रां समस्तामपि केचिदन्ये षण्णामृतूनां श्रियमुद्वहन्ति // saund_10.19 //
पुष्यन्ति केचित् सुरभीरुदारा मालाः स्रजश्च ग्रन्थिता विचित्राः / कर्णानुकूलानवतंसकांश्च प्रत्यर्थिभूतानिव कुण्डलानाम् // saund_10.20 //
रक्तानि फुल्लाः कमलानि यत्र प्रदीपवृक्षा इव भान्ति वृक्षाः / प्रफुल्लनीलोत्पलरोहिणो ऽन्ये सोन्मीलिताक्षा एव भान्ति वृक्षाः // saund_10.21 //
नानाविरागाण्यथ पाण्डराणि सुवर्णभक्तिव्यवभासितानि / अतान्तवान्येकघनानि यत्र सूक्ष्माणि वासांसि फलन्ति वृक्षाः // saund_10.22 //
हारान् मणिनुत्तमकुण्डलानि केयूरवर्याण्यथ नूपुराणि / एवंविधान्याभरणानि यत्र स्वर्गानुरूपाणि फलन्ति वृक्षाः // saund_10.23 //
वैडूर्यनालानि च काञ्चनानि पद्मानि वज्राङ्कुरकेसराणि / स्पर्शक्षमाण्युत्तमगन्धवन्ति रोहन्ति निष्कम्पतला नलिन्यः // saund_10.24 //
यत्रायतांश्चैव ततांश्च तांस्तान् वाद्यस्य हेतून् सुषिरान् घनांश्च / फलन्ति वृक्षा मणिहेमचित्राः क्रीडासहायास्त्रिदशालयानाम् // saund_10.25 //
मन्दारवृक्षांश्च कुशेशयांश्च पुष्पानतान् कोकनदांश्च वृक्षान् / आक्रम्य माहात्म्यगुणैर्विराजन् राजायते यत्र स पारिजातः // saund_10.26 //
कृष्टे तपःशीलहलैरखिन्नैस्त्रिविष्टपक्षेत्रतले प्रसूताः / एवंविधा यत्र सदानुवृत्ता दिवौकसां भोगविधानवृक्षाः // saund_10.27 //
मनःशिलाभैर्वदनैर्विहंगा यत्राक्षिभिः स्फाटिकसंनिभैश्च / शावैश्च पक्षैरभिलोहितान्तैर्माञ्जिष्ठकैरर्धसितैश्च पादैः // saund_10.28 //
चित्रैः सुवर्णच्छदनैस्तथान्ये वैडुर्यनीलैर्नयनैः प्रसन्नैः / विहंगमाः शिञ्जिरिकाभिधाना रुतैर्मनःश्रोत्रहरैर्भ्रमन्ति // saund_10.29 //
रक्ताभिरग्रेषु च वल्लरीभिर्मध्येषु चामीकरपिञ्जराभिः / वैडूर्यवर्णाभिरुपान्तमध्येष्वलंकृता यत्र खगाश्चरन्ति // saund_10.30 //
रोचिष्णवो नाम पतत्रिणो ऽन्ये दिप्ताग्निवर्णा ज्वलितैरिवास्यैः / भ्रमन्ति दृष्टीर्वपुषाक्षिपन्तः स्वनैः शुभैरप्सरसो हरन्तः // saund_10.31 //
यत्रेष्टचेष्टाः सततप्रहृष्टा निरर्तयो निर्जरसो विशोकाः / स्वैः कर्मभिर्हीनविशिष्टमध्याः स्वयंप्रभाः पुण्यकृतो रमन्ते // saund_10.32 //
पूर्वं तपोमूल्यपरिग्रहेण स्वर्गक्रयार्थं कृतनिश्चयानाम् / मनांसि खिन्नानि तपोधनानां हरन्ति यत्राप्सरसो लडन्त्यः // saund_10.33 //
नित्योत्सवं तं च निशाम्य लोकं निस्तन्द्रिनिद्रारतिशोकरोगम् / नन्दो जरामृत्युवशं सदार्तं मेने श्मशानप्रतिमं नृलोकम् // saund_10.34 //
ऐन्द्रं वनं तच्च ददर्श नन्दः समन्ततो विस्मयफुल्लदृष्टिः / हर्षान्विताश्चाप्सरसः परीयुः सगर्वमन्योन्यमवेक्षमाणाः // saund_10.35 //
सदा युवत्यो मदनैककार्याः साधारणाः पुण्यकृतां विहाराः / दिव्याश्च निर्दोषपरिग्रहाश्च तपःफलस्याश्रयणं सुराणाम् // saund_10.36 //
तासां जगुर्धीरमुदात्तमन्याः पद्मानि काश्चिल्ललितं बभञ्जुः / अन्योन्यहर्षान् ननृतुस्तथान्याश्चित्राङ्गहाराः स्तनभिन्नहाराः // saund_10.37 //
कासांचिदासां वदनानि रेजुर्वनान्तरेभ्यश्चलकुण्डलानि / व्याविद्धपर्णेभ्य इवाकरेभ्यः पद्मानि कारण्डवघट्टितानि // saund_10.38 //
ताः निःसृताः प्रेक्ष्य वनान्तरेभ्यस्तडित्पताका इव तोयदेभ्यः / नन्दस्य रागेण तनुर्विवेपे जले चले चन्द्रमसः प्रभेव // saund_10.39 //
वपुश्च दिव्यं ललिताश्च चेष्टास्ततः स तासां मनसा जहार / कौतूहलावर्जितया च दृष्ट्या संश्लेषतर्षादिव जातरागः // saund_10.40 //
स जाततर्षो ऽप्सरसः पिपासुस्तत्प्राप्तये ऽधिष्ठितविक्लवार्तः / लोलेन्द्रियाश्वेन मनोरथेन जेह्रीयमाणो न धृतिं चकार // saund_10.41 //
यथा मनुष्यो मलिनं हि वासः क्षारेण भूयो मलिनीकरोति / मलक्षयार्थं न मलोद्भवार्थं रजस्तथास्मै मुनिराचकर्ष // saund_10.42 //
दोषांश्च कायाद् भिषगुज्जिहीर्षुर्भूयो यथा क्लेशयितुं यतेत / रागं तथा तस्य मुनिर्जिघांसुर्भूयस्तरं रागमुपानिनाय // saund_10.43 //
दीपप्रभां हन्ति यथान्धकारे सहस्ररश्मेरुदितस्य दीप्तिः / मनुष्यलोके द्युतिमङ्गनानामन्तर्दधात्यप्सरसां तथा श्रीः // saund_10.44 //
Nguồn: Bản Phạn còn sót, từ GRETIL (ĐH Göttingen) — trọn phần Phật giáo: kinh Đại thừa · luận · luật · mật giáo · kinh A-hàm · thí dụ · tán ca · thi ca. Bản Devanāgarī là phép CHUYỂN TỰ TẠI MÁY từ bản IAST, không phải bản GRETIL phát hành. Giấy phép và ấn bản in gốc ghi ở từng bài, thuộc về người nhập liệu và nhà xuất bản đứng tên; phần lớn là CC BY-NC-SA. Gói này phát hành trên GitHub cho người dùng app, để nghiên cứu và đối chiếu, không nhằm mục đích thương mại. Ai muốn gỡ bài của mình khỏi gói xin báo, sẽ gỡ ngay.
