सुवर्णप्रभाससूत्र

अथ खलु राजा सुरेश्वरप्रभो गणकमहामात्यान्पृच्छति / किमर्थमद्य रात्रावेतानि निमित्तानि प्रादुर्भूतानि / ते ऽवोचन् / यत्खलु देवो जानीयात् / जलवाहनस्य श्रेष्ठिदारकस्य चत्वारिंशन्मुक्ताहारसहस्राणि प्रवर्षितानि दिव्यानि च मान्दारवपुष्पाणि निर्गच्छन्ति / राजाह / भवन्तो जलवाहनं श्रेष्ठिनं दारकं प्रियवचनेन शब्दापयन् //

अथ ते गणकमहामात्या येन जलवाहनस्य गृहं तेनोपसंक्रान्ताः / उपसंक्रम्य जलवाहनस्य श्रेष्ठिन एतदवोचन् / राजा सुरेश्वरप्रभस्त्वामामन्त्रयते / अथ जलवाहनः श्रेष्ठी महामात्यैः सार्धं येन राजा सुरेश्वरप्रभस्तेनोपजगाम / उपसंक्रम्यैकान्ते निषण्णः / राजा (बग्छि 104) पृच्छति / जलवाहन किं निमित्तं जानीया यदद्य रात्रावीदृशानि शुभनिमित्तानि प्रादुर्भूतानि / अथ जलवाहनः श्रेष्ठी सुरेश्वरप्रभस्यैतदवोचत् / जानाभि देव नियतं दशमत्स्यसहस्राणि कालगतानि / राजाह / कथं जानासि / जलवाहन आह / गच्छतु देव जलाम्बरस्तां महापुष्करिणीं प्रविशतु / किं तानि दशम्त्स्यसहस्राणि जीवन्ति अथ कालगतानि / राजाह / एवमस्तु //

अथ जलवाहनः श्रेष्ठिदारको जलाम्बरं दारकमेतदवोचत् / गच्छ कुलपुत्राटवीसंभवायां पुष्करिण्यां पश्य / किं तानि दशमत्स्यसहस्राणि जिवन्ति अथ कालगतानि / अथ जलाम्बरो दारकः शीघ्रं शीघ्रं येनाटवीसंभवा पुष्करिणी तेनोपजगाम / उपसंक्रम्य ददर्श / तानि दशम्त्स्यसहस्राणि कालगतानि महान्तं च मान्दारवपुष्पवर्षं दृष्ट्वा पुनरपि निवृत्तः पितुरेतदवोचत् / कालगतानीति / अथ जलवाहनः श्रेष्ठी दारको जलम्बरस्य दारकस्यान्तिकादिदं वचनं श्रुत्वा येन राजा सुरेश्वरप्रभस्तेनोपसंक्रम्यैतां प्रकृतिमारोचयति स्म / यत्खलु देवो जानीयात्तानि दशम्त्स्यसहस्राणि सर्वाणि कालगतानि देवेषु त्रायस्त्रिंशत्स्वुपपन्नानि / तेषां देवपुत्राणामनुभावेनाद्य रात्राविदृशानि शुभनिमित्तानि प्रादुर्भूतानि / यदस्माकं गृहे चत्वारिंशन्मुक्ताहारसहस्राणि दिव्यानि च मान्दारवपुष्पाणि प्रवर्षितानि / अथ स राजा हृष्टस्तुष्ट उदग्रात्तमना बभूव //

अथ खलु भगवान्पुनस्तां बोधिसत्त्वसमुच्चयां कुलदेवतामेतदवोचत् // स्यात्खलु पुनर्युष्माकं कुलदेवते ऽन्यः स तेन कालेन तेन समयेन सुरेश्वरप्रभो नाम राजा बभूव / न खलु पुनरेवं द्रष्टव्यम् / तत्कस्य हेतोः / दण्डपाणिः शाक्यस्तेन कालेन तेन समयेन सुरेश्वरप्रभो नाम राजा बभूव / स्यात्खलु पुनः कुलदेवते ऽन्यः स तेन कालेन तेन समयेन जटिंधरो नाम श्रेष्ठी बभूव / न खलु पुनरेवं द्रष्टव्यम् / तत्कस्य हेतोः / राजा शुद्धोदनः स तेन कालेन तेन समयेन जटिंधरो नाम श्रेष्ठ्यभूत् //

स्यात्खलु पुनस्ते कुलदेवते ऽन्यः स तेन कालेन तेन समयेन जलवाहनः श्रेष्ठिदारको ऽभूत् / न खलु पुनरेवं द्रष्टव्यम् / तत्कस्य हेतोः / अहं स तेन कालेन तेन समयेन जलवाहनः श्रेष्ठिदारको ऽभूत् // स्यात्खलु पुनस्ते कुलदेवते ऽन्या सा तेन कालेन तेन समयेन जलवाहनस्य जलाम्बुजगर्भा नाम भार्याभूत् / न खलु पुनरेवं द्रष्टव्यम् / तत्कस्य हेतोः / गोपा नाम शाक्यकन्या तेन कालेन समयेन जलवाहनस्य जलाम्बुजगर्भा नाम भार्याभूत् / राहुलभद्रस्तेन कलेन तेन समयेन जलाम्बरो नाम दारको ऽभूत् / आनन्दः स तेन कालेन तेन समयेन जलगर्भो नाम दारको ऽभूत् / स्यात्खलु पुनस्ते कुलदेवते ऽन्यानि तानि तेन कालेन तेन समयेन दशमत्स्यसहस्राणि बभूवः / न पुनरेवं द्रष्टव्यम् / तत्कस्य हेतोः / अमूनि तानि ज्वलनान्तरतेजोराजप्रमुखानि दशदेवपुत्रसहस्राणि तेन कालेन तेन समयेन दशमत्स्यसहस्राणि बभूवुः / यानि मयोदकेन संतर्पितानि / भोजनवरेण च गम्भीरश्च प्रतीत्यसमुत्पादो धर्मो देशितः / रत्नशिखिनस्तथागतस्यार्हतः सम्यक्संबुद्धस्य नामधेयं श्रावितः / तेन कुशलधर्महेतुना ममान्तिक इहागतानि येनैतर्ह्यनुत्तरायां सम्यक्संबोधौ व्याकृतानि / अतीव प्रीतिप्रासादप्रामोद्येन धर्मश्रुतिगौरवेण सर्वव्याकरणनामधेयानि प्रतिलब्धानीति //

स्यात्खलु पुनस्ते कुलदेवते ऽन्या सा तेन कालेन तेन समयेन वृक्षदेवताभूत् / नैवं द्रष्टव्यम् / तत्कस्य हेतोः / त्वमभूः कुलदेवते तेन कालेन तेन समयेन वृक्षदेवता / अनेन कुलदेवते पर्यायेणैवं वेदितव्यम् / यथा मया संसारे संसरता बहवः सत्त्वाः परिपाचिता बोधौ / ये ते सर्वे व्याकरणभूमिं प्रतिलप्स्यन्ते ऽनुत्तरायां सम्यक्संबोधाविति //

इति श्रीसुवर्णप्रभासोत्तमसूत्रेन्द्रराजे जलवाहनस्य मत्स्यवैनेयपरिवर्तो ऽष्टादशः /

// व्याघ्रीपरिवर्तः //

पुनरपरं कुलदेवते परहितार्थायात्मपरित्यागमपि बोधिसत्त्वभूतेन भवितव्यम् / तत्कथमिदम् / दिवि भुवि च विसृतविपुलविमलविविधगुणशतकिरणो ऽप्रतिहतज्ञानदर्शनबलपराक्रमो भगवान्भिक्षुशतसहस्रपरिवृतः पञ्चविधचक्षुप्राप्तः प्रञ्चालेषु जनपदेषु जनपदचारिकां चरमाणो ऽन्यतमेव वनखण्डमनुप्राप्तो बभूव / स तत्र ददर्श हरितमृदुनीलशाद्वलतलविविधकुसुमप्रतिमण्डितं पृथिवीप्रदेशं दृष्ट्वा च भगवानायुष्मन्तमानन्दमामन्त्रयति स्म / रुचिरो ऽयमानन्द ! पृथिवीप्रदेशः / अस्मिंश्चास्मिकस्थाननिष्ठा संज्ञायते / एतर्हि तथागतस्यासनं प्रज्ञापय / ततस्येन भगवत आज्ञयासनं प्रज्ञप्तम् / प्रज्ञप्य च भगवन्तमेतदवोचत् / प्रज्ञप्तमासनं भगवन्निषीद ज्ष्ठेष्ठ श्रेष्ठ नृणां वरद वरिष्ठ मोक्षवह परमामृतकथां विसृज नृणां हिताय भगवन्निधनविप्रयुक्तं / अथ भगवांस्तस्मिन्नासने निषद्य भिक्षूनामन्त्रयते स्म / इच्छथ यूयं भिक्षवो दुष्करकारिकाणां बोधिसत्त्वानां शरीराणि द्रष्टुम् //

एवमुक्ते भिक्षवो भगवन्तमेतदवोचन् /

अयमृषिवरकालप्राप्त सत्त्वार्थसारमद्वयनीरतस्य द्रष्टुम् / अस्माभिरस्थीण्यपरिमित गुणश्रितस्य तत्साधु घाटय // suv_19.1 //

अथ भगवान्सहस्रारचक्रचरणविलिखिततलेन स्थूलितनवकमलकोमलेन पाणिना धरणीतलं जघान व्याहतमात्रेण षड्विकारं पृथिवी चचाल / मणिकेन करजातविकृतं च स्तूपं ततो ऽभ्युज्जगाम / अथ भगवानायुष्मन्तमानन्दमामन्त्रयते स्म / विघाटयानन्देमं स्तूपम् / अथायुष्मानानन्दो भगवते प्रतिक्षुत्य स्तूपं विघटयामास / स तत्र ददर्श कनकविसृतमुक्तासंछादितं हिरण्यमयं समुद्रकम् / दृष्ट्वा च भगवन्तमेतदवोचत् / हिरण्यमयं भगवन्समुद्रकः समुद्धृतः / भगवानुवाच / सप्तैते समुद्रकान्सर्व उद्धाटनीयाः / तदोद्धाटयामास / स तत्र ददर्श हिमकुमुदसदृशान्यस्थीनि / दृष्ट्वा च भगवन्तमेतदवोचत् / भगवन्नस्थीन्युपलक्ष्यन्ते / भगवानाह / आनीयतामानन्द महापुरुषस्यास्थीनि //

अथायुष्मानानन्दस्तान्यस्थीन्यादाय भगवते बुद्धायोपनामयामास / भगवांश्चास्थीनि गृहीत्वा संघस्य पुरतः संस्थाप्योवाच / इमान्यस्थीनि महाप्रवरगुणामुक्तस्य समन्तदमध्यानक्षान्तिप्रवरदृढोत्साहयशःसंस्कृतो भूयः सततसमितं बोधौ मतिमतो दृढोत्साहिनो धृतिमतः सदादाननिरतस्य / ततो भगवान्भिक्षूनामन्त्रयामास / वदन्त भिक्षवो बोधिसत्त्वशरीराणि शीलगुणवासितानि परमदुर्लभदर्शनानि पुण्यक्षेत्रभूतानि / ततस्ते भिक्षवः कृतकरपुटा आवर्जितमनसस्तानि शरीराणि मूर्ध्ना वन्दन्ते स्म //

अथायुष्मानानन्दः कृतकरपुटो भगवन्तमेतदवोचत् / भगवानतीतानागतप्रत्युत्पन्नसर्वलोकाभ्युद्भतः सर्वसत्त्वैर्नमस्कृतः तत्कथं तथागत एवैतान्यस्थीनि नमस्यते / अथ भगवानायुष्मन्तमानन्दमेतदवोचत् / वन्दनीयानीमान्यस्थीन्यानन्द / तत्कस्य हेतोः / एभिरानन्दास्थिभिर्मयैवं क्षिप्रमनुत्तरा सम्यक्संबोधिरभिसंबुद्धेति / भूतपूर्वमानन्दातीते ऽध्वन्यनेकधनधान्यवाहनबलोपपन्नो ऽप्रतिहतबलपराक्रमो महारथो नाम राजाभूत् / तस्य देवकुमारसदृशास्त्रयः पुत्रा बभूवः / महाप्रणादो महादेवो महासत्त्वाश्चेति / अथ राजा क्रीडनार्थमुद्यानमभिनिष्क्रमते स्म / ते च कुमारास्तस्योद्यानस्य गुणानुराधितया कुसुमलोलया चेतस्ततो ऽनुविचरमाना महाद्वादशवनगुल्मं प्रविविशुः / तेषु प्रसृतेषु कुमारोपस्थायका अन्योन्यप्रसृता बभूवुः / राजकुमारोत्सृष्टा उद्यानमहत्यामलक्षितायां तं द्वादशवनगुल्मं प्रविविशुः / अथ महाप्रणादो भ्रातृद्वयमुवाच / भीर्मे हृदयमाविशते / आगच्छत मा वयं श्वापदे विनाशमापद्येम / महादेव उवाच / न मे भयमस्त्यपि त्विष्टजनवियोगाद्धि मे हृदये प्रवर्तते / महासत्त्व उवाच //

न च मम भयमिहास्ति नापि शोको वनवरे मुनिजनसंस्तुते विविक्ते / परमसुविपुलमहार्थता लाभा हृदयमिदं मम संप्रपुष्पति च // suv_19.2 //

अथ ते राजकुमारास्तद् द्वादशवनगुल्मविवरं चञ्चूर्यमाणा एकां व्याघ्रीं ददृशुः सप्ताहप्रसुतां पञ्चसुतपरिवृतां क्षुत्तृषपरिकर्षितां परमदुर्बलशरीरां दृष्टा महाप्रणादो ऽब्रवीत् / भो कष्टमियं तपस्विनी षडहप्रसुता वा सप्ताहप्रसुता वा भविष्यति / इदानीं भोजनमलभमाना स्वसुतानि भक्षयिष्यति जिघत्सया वा कालं करिष्यति / महासत्त्व उवाच / किमस्यास्तपस्विन्या भोजनम् / महाप्रणाद उवाच /

मांसोष्णानि रूधिराणि रससंकाशं भवेद्यदिह / एतद्भोजनमुक्तं व्याघ्रतरक्ष्वृक्षसिंहानाम् // suv_19.3 //

महादेव उवाच / इहैषा तपस्वीनी क्षुत्तुषपरीतशरीरा अलं प्राणावशेषा परमदुर्बला न शक्यमन्यस्थाने भोजनमन्वेष्टुम् / को ऽस्याः प्राणपरिरक्षणार्थमात्मपरित्यागं कुर्यादिति / महाप्रणाद उवाच / भो दुष्कर आत्मपरित्यागः / महासत्त्व उवाच /

अस्मद्विधान् दुष्कर शरीर अभियुक्तानां एष नयः / अन्येषां परहिताभियुक्तानां सत्पुरुषाण न दुष्करः // suv_19.4 //

अपि च /

कृपाकरुणममवतारिय सत्त्वो दिवि चेह लभ्यते सः / स्वदेह शतश इह कृत्व मुदितमनाः परजीवशरीरे // suv_19.5 //

अथ ते राजकुमाराः परमसंदीप्ता एषा व्याघ्रीति द्रुतमनिमिषिमनुनिरीक्षन्तः प्रचङ्क्रमुस्ततो महासत्त्वस्यैतदभूत् / अयमिदानीमात्मपरित्यागस्य कालः / कुतः -

सुचिरमपि ऋतो ऽयं पूतिकायो महाहैः शयनवसनान्नैर्भोजनैर्वाहनैश्च / श्तनयकृतधर्माभैदनान्तैरनन्तं न विजहति अनुपूर्वं स्वस्वभावं कृतघ्नुः // suv_19.6 //

अपि च /

नास्ती तस्योपजीव्यं सर्वतु मध्ये भुतत्वात्तं नियोज्य / तस्मै जरामरणस्य समुद्र-उत्तरणपोतभूतु भविस्सम् // suv_19.7 //

अपि च /

त्यक्त्वाहं पुण्ड्रभूतं भवशतभरितं विष्टान्तः पूर्णम् / निःसारफेनकल्पं कृमिशतभरितं कार्यकृत्यं तनु हि // suv_19.8 //

निःशोक निर्विकारं निरुपधिममलं ध्यानप्रज्ञादिगुणैः / संपूर्णं धर्मकाय गुणशतभरितं प्राप्स्येव सुशुद्धम् // suv_19.9 //

स खल्वेवं कृतव्यवसायः परमकरुणोपरिगतहृदयः तयोर्विक्षेपं चकार / गच्छेतां तावद्भवन्तौ स्वकार्येणाहं द्वादशवनगुल्मं प्रवेक्ष्यामीति //

अथ स महासत्त्वो राजकुमारः तस्मादुपवनात्प्रतिनिवृत्य व्याघ्र्या आलयमुपगम्य वनलतायां प्रावरणमृत्सृज्य प्रणिधानं चकार / एषो ऽहं जगतो हितार्थमनुत्तरां बोधिं विबुध्य शिवां कारुण्यात्प्रददामि निश्चलमतिर्देहं परैर्दुस्त्यजम् / तन्मे बोधिरनामया या जिनसुतैरभ्यर्चिता निर्ज्वला त्रैलिक्यं भवसागरात्प्रतिभयादुत्तारयेयान्माम् / इत्यथ व्याघ्र्या अभिमुखं महासत्त्वः प्रपतितः / ततो व्याघ्री मैत्रीवतो बोधिसत्त्वस्य न किञ्चिच्चक्रे / ततो बोधिसत्त्वो दुर्बलावर्तो ऽयमथेत्युत्थाय शस्त्रं पर्येषते स्म / कृपामतिर्न क्वचिच्छस्त्रमलभत् / सो ऽतिबलां वर्षशतिकां वंशलतां (बग्छि 110) गृहीत्वा तया स्वबालमुत्क्षेप्य व्याघ्रीसमीपे पपात / प्रपतितमात्रे च बोधिसत्त्वे भूमिरियं प्रचरविहीनेव नौः सलिलमध्ये गता षड्विकारं प्रचचाल / राहुग्रस्त इव दिनकरकिरणो न बभ्राजे / दिव्यगन्धचूर्णसंनिश्रितं च कुसुमवर्षं पपात / अथान्यतरा विस्मया वर्जितमनसा देवता बोधिसत्त्वं तुष्टाव //

यथा कारुण्यं ते विसृतमिह सत्त्वेषु सुमते यथा वै तद्देहं त्यजसि नरवीर प्रमुदितः / शिवं श्रेष्ठं स्थानं जननमरणार्थे विरहितं निरायासं शान्तं त्वमिह न चिरात्प्राप्स्यसि शुभम् // suv_19.10 //

अथ खलु सा व्याघ्री रुधिरम्रक्षितशरीरं बोधिसत्त्वमवेक्ष्य मुहूर्तमात्रेण निर्मांसरुधिरमस्थ्यवशेषं चकार //

अथ महाप्रणादस्तं भूमिकम्पमनुनिशम्य महादेवमेतदवोचत् //

प्रचलित ससमुद्रा सागरा वसुमतिदशदिक्षू सुप्तरश्मिश्च सूर्यः / पतति कुसुमवर्षं व्याकुलं वा मनो मे स्वतनुरिह विसृष्टः सांप्रतं भ्रातृणा मे // suv_19.11//

महादेव उवाच /

यथा च सो करुणवचो ह्यवोचत समीक्ष्य तां स्वतनायभक्षणोद्यतां / क्षुधान्वितां व्यशनशतैः समन्वितां सुदुर्बला मतिरिह संशया तु मे // suv_19.12 //

अथ तौ राजकुमारौ परमशोकाभिभूतौ वाष्पपरिप्लुताक्षौ तमेनं पन्थानं प्रतिनिवृत्य गच्छन्तौ व्याघ्रीसमीपमेवाभिजग्मतुः / तं ददृश्तुः शतं वंशलतासमायुक्तं प्रावरणं कृष्णविकृष्णानि (बग्छि 111) चास्थीनि रुधिरकर्दमानि / नानादिग्विदिक्षु केशान्विस्तीर्णान्दृष्ट्वा च समूर्च्छन्नौ भूमौ निपेततुः / सचिरात्संज्ञामुपलभ्योत्थायोच्चेयबाहू आर्तस्वरं मुमुचतुः /

अहो प्रियभ्रातृक पार्थिवायं तथा जननी सुतवत्सला या पृच्छिष्यते सा जननी तृतीयः क्व वा युवाभ्यां कमलायतेक्ष्णः // suv_19.13 //

अहो हि अस्माकमिहैव शोभितं ननू प्रदेशे मरणं न जीवितम् / कथं महासत्त्वविवर्जिता वयं दास्यामहे दर्शनमम्बतातयोः // suv_19.14 //

अथ तौ राजकुमारौ बहुविविधकरुणं विलाप्य प्रचक्रमतुः / तत्र कुमारस्योपस्थायका दिशि विदिशि प्रधावन्तः कुमारान्वेषणाः परस्परं दृष्ट्वा च पप्रच्छुः क्व कुमारः क्व कुमार इति / तस्मिंश्च समये देवी शयनतलगता प्रियविप्रयोगसूचकं स्वप्नं ददर्श / तद्यथा स्तनौ छिद्यमानौ दन्तोत्पातनं च क्रियमाणं त्रयः कपोतशावकाः प्रतिलम्भमानास्ते भीता एव श्येनेनाच्छिद्यमानाः / अथ देवी भूमिकाम्पादुत्रस्तहृदया सहसा प्रतिविबुध्य चिन्तापरा बभूव // किमेषा भूतधात्री जलनिधिवसना कम्पति भृशं सूर्यः शूली न रश्मिर्मम च किच भूभजं वयति वा /

दुःखं कुर्वति मे गात्रं चलति च नयनं स्वस्तनं छिद्यती च / स्वस्ति मे स्यात्सुतानां वनविवरमिदं क्रीडनार्थं गतानाम् // suv_19.15 //

अथैवं चिन्तयन्त्याश्चेटी च संत्रस्तहृदया प्रविश्य देव्या निवेदयामास / देवि कुमारपरिचारकाः कुमारमन्वेषन्ते नष्टः श्रूयते / तत्र पुत्रहतश्रवणाच्च देवी संकम्पिताहृदया वाष्पाकुलनयनवदना (बग्छि 112) राजानमभिगम्योवाच / देव नष्टो मे प्रियसुतः श्रूयते / राजापि संकम्पितहृदयः परमसंत्रासमापेदे / हा कष्टं वियुक्तो ऽस्मि प्रियसुतेन / अथ राजा देवीमाश्वासयामास / मा भीर्देवि पुत्रार्थं वयं कुमारान्वेषणोपलभन्तः / तत्र प्रवृत्ते कुमारान्वेषणाभिद्रुते जनकाय अथाचिरादेव राजा ददर्श दूरत एवागच्छन्तौ राजकुमारौ / दृष्ट्वा राजाब्रवीत् / एतावालभन्तौ कुमारौ न तु सर्वे / हा कष्टं सुतवियोगो नाम /

न भवति निरुपलम्भे न प्रीतिरेवं नराणां भवति सुतवियोगाद्यादृशं दौर्मनस्यम् / ननु वरसुखिनस्ते येन पुंसाभियोगा मरणमुपगता वा ये न जीवन्ति पुत्राः // suv_19.16 //

अथ देवी परमशोकाभिभूता मर्महन्तेव कलभी आर्तस्वरमुवाच //

यदि तनयास्त्रयस्य भृत्यवर्गा वनवरे कुसुमाकुले प्रविष्टाः / क्व स हृदयसमो समस्तृतीयः सुतमनयापदवैति कनीयसमेतत् // suv_19.17 //

तयोरागतयो राजा पुत्रावेतत्पर्यपृच्छतोत्सुकः कुमारौ परिपृच्छति स्म / क्व दारकः कनीयस इति / ततः शोकार्तावश्रुद्रुतनयनौ परिशुष्कताल्वोष्ठदशनवदनौ न किञ्चिदूचतुः // देव्युवाच //

कथयतां लघु विमुह्यति स्मृतिश्च परमभृशं परिपीड्यते च देहः / क्व स मम पुत्रस्तृतीय हृदयं इदं स्फुटितं तु संमूर्च्छति वा // suv_19.18 //

अथ तौ कुमारौ विस्तरेण तं वृत्तान्तं निवेदयामास / सहश्रवणेन राजा देवी परिजनाश्च मोहमुपगताः / मोहप्रत्यागताश्च करुणार्तस्वरं रोदमानास्तं देशमभिजग्मुः / अथ राजा देवी च तण्यस्थीन्यपगतरुधिरमांसानि वायुना दिशो विदिशश्च केशविकीर्णा दृष्ट्वा (बग्छि 113) चाहत इव द्रुमो भूमौ निपतितौ / ततः पुरोहितः सुचिरं तामवस्थां दृष्ट्वा सलिलमलयचन्दनपङ्कै राज्ञो देव्याश्च शरीरं प्रह्लादयामास / अथ सुचिरात्संज्ञामुपलभ्य राजोत्थाय करुणकरुणं विललाप //

हा कष्टं पुत्र क्व मनोरस दर्शनीय मृत्योर्वशं शीघ्रमुपगतासि / मृत्योः प्रश्ममेव हि चागतो विना ते परं मम भविष्यति दुःखमन्यत् // suv_19.19 //

देवी च मोहात्यागता प्रकीर्णकेशी बाहुभ्यामुरस्ताडयन्ती स्थान्यां प्लुत इव मत्स्या धरण्यास्तले परिवर्तमाना महिषीव नष्टवत्सा कलभीव नष्टशावका करुणकरुणं रोदिति //

हा कान्त प्रियसुत केन व्रजसे भग्नो ऽयं पद्मो धरणीतले हि विकीर्णः / शत्रुणा मम भुवि केन नाशं गतो ऽद्य पुत्रो मे नयनमनोहरचन्द्रः हा किं शरीरमिह अद्य न याति भग्नं पश्यामि हं सुतवरं निहतं पृथिव्याम् // suv_19.20 //

संव्यक्तं हृदयमयो ममैतं धिग्व्यसनं अवेक्ष्य नो चेद्भेदयते / हा चैतत्पापकं स्वप्नफलं यच्छिन्नाविमावद्य केनचिदसिना / स्वप्नान्तरे द्वौ स्तनौ दंष्ट्रोत्पाट्य मे प्रियसुतो नाशं गतः शीघ्रमतः // suv_19.21 //

स श्येनेनापहृतो यथैव इह मे लब्धैः कपोतैस्त्रिभिः / सो मे ऽद्य त्रिभिरात्मजैः परिवृत एको हतो मृत्युना // suv_19.22 //

अथ राजा देवी च बहुविधं करुणकरुणं परिदेवतस्तयोः सर्वभरणान्यवमुच्य महता जनकायेन सार्धं पुत्रस्य शरीरपूजां कृत्वा तस्मिन्पृथिवीप्रदेशे सुवर्णमयचैत्येषु न्यस्तानि तानि शरीराणि //

स्यात्ते खलु पुनरानन्दान्यः स तेन कालेन तेन समयेन महासत्त्वो नाम राजकुमारो ऽभूत् / नैवं द्रष्टव्यम् / तत्कस्य हेतोः / अहं स तेन कालेन तेन समयेन महासत्त्वो नाम राजकुमारो ऽभूत् / तदापि मयानन्द राजद्वेषमोहापरिमुक्तेन नरकादिभ्यश्च दुःखेभ्यः कृपया जगदनुगृहीतम् / किं खलु पुनरिदानीं सर्वदोषापगतेन सम्यक्संबुद्धेनेति / एवं ह्येकैकस्य सत्त्वस्यार्थे कल्पं समुदेयं नरकेषु जातिं संसाराद्विमोचयेयम् / खलु सत्त्वसारैश्च जगत्परिगृहीतं दुष्करमनेकविधविचित्रमिति //

अथ भगवांस्तस्यां वेलायामिमा गाथा अभाषत //

बहूनि कल्पानि मयात्मा त्यक्तः पर्येषयेता इममग्रबोधिम् / यथासि राजा यथ राजपुत्रम् तथैव त्यक्ता मय आत्मभावाः // suv_19.23 //

अनुस्मरमि पुरिमासु जातिषु महारथो नाम बभूव राजा / तस्यापि पुत्रौ महात्यागवन्तो नाम्ना महासत्त्व वरो बभूव // suv_19.24 //

द्वौ तस्य आसीदथ भ्रातरौ च नाम्ना महादेव महाप्रणादः / वनखण्ड गत्वा व समानगोत्रैस्तैर्दृष्ट व्याघ्री क्षुधयाभिभूता // suv_19.25 //

तस्याग्रसत्त्वस्य कृपाभिजाता यन्नून हं आत्म त्यजेय मांसम् / एषा हि व्याघ्री क्षुधतर्षपीडिता खादीय एतानि स्वकात्मजानि // suv_19.26 //

पतितश्चासीत्तदा स महारथसुतो महासत्त्वः / दृष्ट्वा च व्याघ्रीं क्षुधार्तां व्याघ्रसुतमोक्षार्थम् // suv_19.27 //

करुणामये पतिते ऽत्र कम्पित सशैल धरणी विद्रुत पक्षिसंघ विविधानि / संत्रस्तो मृगसंघस्तदाकुलसंस्थितो ऽभूल्लोको ऽयम् // suv_19.28 //

द्वौ तस्य भ्रातरौ च महाप्रणादस्तथा महादेवः / न लभेते महासत्त्वं दृष्ट्वा तत्र महावनखण्डे ऽस्मिन् // suv_19.29 //

अतिशोकशल्यहृदया विचरन्ति वनान्तरे विसंज्ञाश्च / पर्येषन्ति भ्रातरमश्चुमुखानि विचरन्ति वनमध्ये // suv_19.30 //

उभौ तौ राजकुमारौ महाप्रणादस्तथा महादेवः / तत्रोपसंक्रमित्व यत्र व्याघ्री सुदुर्बला शयिता व्याघ्रीसुता // suv_19.31 //

दृष्ट्वा रुधिरलिप्ताङ्गानि केशास्थिचर्ममात्रं धरण्याम् / अवकीर्ण पतितानि यत्किञ्चिन्मात्रं तस्य पतितं धरणीयं पश्यन्ति // suv_19.32 //

उभौ तौ नृपसुतौ संमूर्च्छितौ हि तत्र पतन्ति धरणीयम् / नष्टमनाः सर्वपाण्डु रजोलिप्तगात्राः स्मृतीन्द्रियविहीनमूढचित्ताश्च // suv_19.33 //

तेषां चो पार्षद्याः करुणस्वररोदमानशोकार्त्ताः / सिञ्चन्ति ते जलेनोत्थितोर्ध्वबहवश्च क्रदन्तः // suv_19.34 //

तस्मिन्पतितमात्रेण सान्तर्जने विप्रियाग्रमहिषी च / पश्यति पञ्चस्त्रीशतेभी राजकुलान्तर्गता सुखप्रविष्टकाया // suv_19.35 //

ताभ्यां स्तनाभ्यां क्षीरप्रमुक्तं प्रस्त्रवन्त्य वेगैः / सर्वाङ्गमस्या हि सूचीभिरिव भिद्यमानापि // suv_19.36 //

अतिशोकघूर्णहृदया पुत्रवियोगार्त्तशोकशरविद्धा / उपसंक्रमित्व नृपतिं सुदीनमनसा अतिशोकसंतप्ता / करुणस्वरं रोदमान राज्ञो ऽथ महारथस्यैवावोचत् // suv_19.37 //

शृणु मम नृपते नरेन्द्र शोकाग्निना मम दह्यते शरीरम् / उभाभ्यां स्तनमुखाभ्यां क्षीरप्रमुक्तमचिरेण // suv_19.38 //

सूचीभिरिवाङ्गमङ्गं पीड्यन्ति स्म तानि मम हृदयं च / यथा निमित्तं यादृश न भूय पश्यामि दर्शनं प्रियसुतान // suv_19.39 //

पुत्राणां मे विजान ददाहि मम जीवितं क्षेमं कुरुष्व / स्वप्नो मया दृष्टस्त्रयो मम कपोतसुतानि यो ऽस्य तृतीयमहं कपोतसुतं प्रियमना // suv_19.40 //

श्येनस्तत्र प्रविष्टः श्येनेनापहृतं कपोतकं च स्वप्नान्तरे च / मम ईदृश शोकं प्रविष्टिं हृदये ऽस्मिन् // suv_19.41 //

अतिदाहशोकचिन्ता मरणं मम भविष्यति न चिरेण / पुत्राण मे विजान ददस्व मम जीवितं भवान्स्वकारुण्यम् // suv_19.42 //

एवमुक्त्वाग्रमहिषी संमूर्च्छति पतति तत्र धरणीये स्मृतीय परिहीना विनष्टचित्ता विसंज्ञमना / सर्वान्तःपुरणाश्च करुणस्वरं रोदमानाः क्रन्दन्तः // suv_19.43 //

दृष्ट्वा तामग्रमहिषीं संमूर्च्छितपतितां च तत्र धरणीये / समनन्तरशोकार्त्तः पुत्रवियोगः सामात्यो राजेन्द्रः / अमात्याश्च प्रयुक्ता जिज्ञासार्थं गताः कुमाराणाम् // suv_19.44 //

सर्वनगरान्तर्जना नानाशस्त्रगृहीतोत्थिताः / तथा आगताश्चाश्रुमुखा रोदमानाः पृच्छिन्ति पथेषु तं महासत्त्वम् // suv_19.45 //

किं जीवितो वां क्व गतः सांप्रतं महासत्त्वः किं द्रक्ष्याम्यहमद्य / मनापं सत्त्वदर्शन प्रियमनापं न चिरेण विनष्टश्रमम् // suv_19.46 //

सशोकवदनः प्रयाति विषये ऽस्मिन्दारुणनिर्दनाकरः / अनन्तायाससंकटानि घोषः राजा महारथोत्थाय रोदमानः // suv_19.47 //

शोकार्त्तः सिञ्चति सलिलधारैः अग्रमहिषीं च धरणीये पतन्तीं / सिञ्चति उदकेन यावत्स्मृतिं लभ्यते उत्थाय पृच्छिरं दीनमानसा // suv_19.48 //

किं मम पुत्रा हि मृता जीवन्ति राजा महारथश्चाग्रमहिषीं च / एवमेवावोच दिशि विदिशासु अमात्या पार्षद्या जिज्ञासार्थं गताः // suv_19.49 //

कुमाराणां मा त्वमतिदीनमानसा भवा हीनायास शोकहृदया / एवं महारथश्च क्षमापयित्वा तदाग्रमहिषीं च कम्पो निष्क्रमे // suv_19.50 //

राजकुलतो ऽथाश्रुमुखो रोदमानः शोकार्त्तः अमात्यगणपरिवृत्तः / सुदीनमनसाथ दीनचक्षुश्च निष्क्रम्य नगरपुरतो जिज्ञासार्थाय // suv_19.51 //

राजा पुत्राणां बहुप्राणिनः अश्रुमुखो रोदमानो धावति / निर्गतं दृष्ट्वा राजानं पृष्ठतः समनुबुद्धो ऽथ समनन्तरनिष्क्रान्तः // suv_19.52 //

राजा स महारथः समनन्तरात्प्रियपुत्रदर्शनार्थं प्रेक्षति / दिशतां सुगौलनयनो दृष्ट्वान्यतरं पुरुषं मुण्डितशीर्षं च // suv_19.53 //

रुधिरालिप्ताङ्ग पांशुलशरीरं अश्रुमुखं रोदमानं गच्छन्तम् / दारुणशोकार्त्तः महारथस्य हृदयस्थो ऽश्रुमुखो रोदमानः // suv_19.54 //

स्थित ऊर्ध्वबाहुश्च क्रन्दन्तः अथान्यतमो ऽमात्यस्त्वरागत्य / शीघ्रभारादुपसंक्रम्य नृपते राज्ञो महारथस्य आवचिंसु // suv_19.55 //

मा शोकचित्तस्त्वं भव नृपते तिष्ठन्ति ते पुत्राः प्रियमनापाः / न चिरेणागम्य इह तवान्तिके द्रक्ष्यसि त्वं पुत्रवरं मनापम् // suv_19.56 //

मुहूर्तमात्रमभिगम्य - - राज्ञो द्वितीयो ऽमात्य आगतस्ततः / रजो ऽवकीर्णो मलवस्त्रप्रावृतः साश्रुमुखो राजानमिदमब्रवीद् // suv_19.57 //

द्वै च ते पुत्रै महानृपेन्द्र तिष्ठतः शोकानलसंप्रदीप्तौ / एकस्तवो पुत्रवरो न दृश्येत नृप ग्रस्तो महासत्त्व अनित्यतया // suv_19.58 //

दृष्ट्वा च व्याघ्रीमचिरप्रसुतां स्वीयाञ्च पुत्रानुपभोक्तुकामाम् / तेषां महासत्त्व वरकुमारो महान्त कारुण्य बलं जनेत्वा // suv_19.59 //

बोधौ च कृत्वा प्रणिधिमुदारां सर्वांश्च सत्त्वानिह बोधयिष्ये / तं बोधिं गम्भीरमुदारमिष्ट्वा अनागते ऽध्वनि अहं स्पृशेयम् // suv_19.60 //

पतितो महासत्त्वो गिरि तटतु सो ऽग्रे स्थितो व्याघ्र्यः क्षुधाभिभूतायाः / मुहूर्त निर्मासकृतः स अङ्गं च अस्थावशेषं कृतः राजपुत्रः // suv_19.61 //

एवं च श्रुत्वा स वचः सुधारें संमूर्च्छितो राज महारथश्च / पतितश्च धरणीय विनष्टचित्तः शोकाग्निना प्रज्वलितः सुदारुणा // suv_19.62 //

आमात्यपार्षद्य करुणास्वररोदमाना शोकार्त सिञ्चन्तिते जलेन / सर्वे स्थिता ऊर्ध्वबाहुश्च स कन्दमानाः तृतीयो ऽमात्यो नृपमब्रवीत् // suv_19.63 //

दृष्टौ मयाद्य उभौ कुमारौ समुच्छतौ तत्र महावने ऽस्मिन् / पतितौ धरण्यां च विनष्टचित्तौ अस्माभिरुदकेन च सिञ्चितानि // suv_19.64 //

यावत्स्मृतिं लभ्यते पुनः स्थितौ हि आदीप्त पश्यन्ति दिशश्चतस्त्रः / मुहूर्त तिष्ठन्ति पतन्ति भूमौ कारुणस्वरेण परिदेवयन्ति // suv_19.65 //

ता ऊर्ध्वबाहु सततं स्थिहन्ति वर्णमुदीरन्तयोर्भ्रातरस्य स चैव राजा हृदि दीनचित्तः पुत्रवियोगात्सुविक्षिप्तचित्तः // suv_19.66 //

शोकप्रविद्धः परिदेवयित्वा एवं हि राजा परिदेवयन्ति / एकश्च मे पुत्र प्रियमनापः ग्रस्त कनिष्ठो वनराक्षसेन // suv_19.67 //

मा मे इमौ अन्य च द्वौ हि पुत्र शोकाग्निना जीवितसंक्षयं व्रजेत् / यन्नून हं शीघ्र व्रजेय तत्र पश्येय पुत्रौ प्रियदर्शनौ तौ // suv_19.68 //

शीघ्रेण यानेन च राजधानीं प्रवेशयेद्राजकुलान्त शीघ्रम् / मा एषा मातुर्हि जनेतु कामं शोकाग्निना तद्धृदय स्फटे तत् // suv_19.69 //

पुत्रौ च दृष्ट्वा लभते प्रशान्तिं न जीवितेनालभते वियोगम् / राजापि चामात्यगणेन सार्धं द्विपाभिरूढो गत तत्र दर्शितु // suv_19.70 //

दृष्ट्वा च पुत्रौ भ्रातृनामाह्वानौ करुणास्वरं क्रन्दतौ आत्तमाना / राजा हि तत्पुत्रद्वयं गृहीत्वा प्ररोदमानोपि पुरं व्रजित्वा / सा शीघ्रशीघ्रं त्वरमान स्वपुत्रां देवीं अदर्शेत्सुतपुत्रकामाम् // suv_19.71 //

अहं च स शाक्यमुनिस्तथागतः पूर्वं महासत्त्ववरो बभूव // पुत्रश्च राज्ञो हि महारथस्य येनैव व्याघ्री सुखिता कृतासीत् // suv_19.72 // शुद्धोदनो हि वरपार्थिवेन्द्रो महारथो नाम बभूव राजा / महिषी च आसीद्वरमायदेवी महाप्रणादस्तथ मैत्रियो ऽभूत् // suv_19.73 //

महादेवी आसीदथ राजपुत्रो मञ्जुश्रीरभूद्वीरकुमारभूतः / व्याघ्री अभूत्तत्र महाप्रजापती व्याघ्रीसुता पञ्चक अमी हि भिक्षवः // suv_19.74 //

अथ महारा आ महादेवी व बहुविधकरुणापरिदेवनं कृत्वा भरणान्येवमुच्य महतो अनकायेन सार्धं पुत्रस्य शरीरपू आं कृत्वास्मिन्प्रदेशे तस्य महासत्त्वस्येमे शरीरा प्रतिष्ठापिता अयं सप्तरत्नयमस्तूपः / तत्र देवेन महासत्त्वेनास्यै व्याघ्र्या आत्मभावं परित्यक्तम् / एवं रूपं च प्रणिधानं करुणया कृतम् / इमं मया शरीरस्य परिदेशना ऽनागते ऽध्वनि गणनासमतिक्रान्तैः कल्पैः सर्वसत्त्वानां बुद्धकायं च कारिता / अस्मिन्देशने निर्दिश्यमान अप्रमेयाणां सत्त्वानां सदेवमानुषिकायाः प्र आयाः अनुत्तरायां सम्यक्संबोधौ चित्तमुत्पादितम् / अयं च हेतुरयं च प्रत्ययः / अस्य स्तूपस्येह निदर्शनतायाः / स च स्तूपो बुद्धाधिष्ठानेन तत्रैवान्तर्धानमनुप्राप्त इति //

इति श्रीसुवर्णप्रभासोत्तमसूत्रेन्द्रराजे व्याघ्रीपरिवर्तो नामोनविंशतितमः //

// सर्वतथागतस्तवपरिवर्तः //

अथ खलु तान्यनेकानि बोधिसत्त्वशतसहस्राणि येन सुवर्णरत्नाकरच्छत्रकूटस्तथागतस्तेनोपसंक्रान्ताः / उपसंक्रम्य तस्य सुवर्णरत्नाकरच्छत्रकूटस्य तथागरस्य पादौ शिरसा बन्दित्वैकान्ते स्थितानि कृताञ् अलिभूतानि तं सुवर्णरत्नाकरच्छत्रकूटं तथागतमभिष्टवित्सुः //

सुवर्णवर्णो इनत्यक्तकाय सुवर्णवर्णो व्यवभासिताङ्ग / सुवर्णवर्णो गिरिवा मुनीन्द्र सुवर्णवर्णो मुनिपुण्डरीक // suv_20.1 //

सुलक्षणैर्लक्षण भुषिताङ्गं सुविचित्रव्यञ् अनविचित्रिताङ्ग / सुविरा इतं काञ्चनसुप्रभासं सुनिर्मलं सौम्यमिवाचलेन्द्रम // suv_20.2 //

ब्रह्मेश्वरं सुस्वरब्रह्मघोषं सिंहेश्वरं गर् इतमेघघोषम् / षष्टयङ्गवच्चातस्वरनिर्मलेश्वरं मयूरकलविङ्करुतस्वरा इतम् // suv_20.3 //

सुनिर्मलं सुविमलते असुप्रभं पुण्यं शतलक्षणसमलंकृतं इनम् / सुविमलसुनिर्मलसागरं इनं सुमेरुसर्वसुगणाचितं इनम् // suv_20.4 //

परमसत्त्वहितानुकम्पनं परमं लोकेषु सुखस्य दायकम् / परमार्थस्य सुदेशकं इनं परिनिर्वाणसुखप्रदेशकम् // suv_20.5 //

अमृतस्य सुखस्य दायकं मैत्रीबलवीर्य उपायवन्तम् / न शक्यं सतगुरवसमुद्रसागरबहुकल्पसहस्रकोटिभिरेकैकं तव प्रकाशितुम् // suv_20.6 //

एतत्संक्षिप्तं मया प्रकाशितं किं चिद्गुणबिन्दुगुणार्णवोद्भवम् / यच्च समुपचितपुण्यसंचयं तेन सत्त्वः प्राप्न्यतु बोधिमुत्तमाम् // suv_20.7 //

अथ खलु रुचिरकेतुबोधिसत्त्व उत्थायासनादेकांसमुत्तरासङ्गं प्रावरित्वा दक्षिंण आनु मण्डलं पृथिव्यां प्रतिष्ठाप्य येन भगवांस्तेनाञ् अलिं प्रणमयित्वा तस्यां वेलायामिमाभिर्गाथाभिरम्यस्तावीत् /

स त्वं मुनीन्द्र शतपुण्यलक्षण सहस्रश्रीचारुगुणैरलंकृतम् / उदारवर्णवरसौम्यदर्शन सहस्ररश्मिरिव प्रसूयते // suv_20.8 //

अनेकरश्मि वलनाकुलप्रभं विचित्ररत्नाकुलरत्नसंनिभ / नीलावदाताप्यवकाञ्चनाभं वैडूर्यताम्रारणस्फटिकाभम् // suv_20.9 //

न भासते व रमिवेन्द्रपर्वतान् प्रभाविलासाभिरनन्तकोटिभिः / प्रसीद मे सेन्द्रप्रचण्डभानुना प्रतप्यसे सत्त्वसुखाचरैरिति // suv_20.10 //

प्रसन्नवर्णेन्द्रियचारुदर्शन आतप्तरूप अनकान्तरूप / अपूर्ववर्णो विर ओ विरा असे यथैव मुक्तं भ्रमराकुलप्रभम् // suv_20.11 //

विशुद्धकारुण्यगुणैरलंकृतं समानमैत्रीबलपुण्यसंचितम् / विचित्रपूर्णैरनुव्यञ् अनार्चितं समाधिबोध्यङ्गगुणैरलंकृतम् // suv_20.12 //

त्वया हि प्रह्लादकरी सुखंकरी शुभाकरं सर्वसुखाकरागमम् / विचित्रगम्भीरगुणैरलंकृतं विरोचसे क्षेत्रसहस्रकोटिषु // suv_20.13 //

विरा असे त्वं द्युमणीरिवांशुभिः यथो वलं त्वं गगणे ऽर्कमण्डलम् / मेरुर्यथा सर्वगुणैरुपेतः संदृश्यसे सर्वत्रिलोकधातुषु // suv_20.14 //

गोक्षीरशङ्खकुमुदेन्दुसंनिभः तुषारपद्माभसुपाण्डुर प्रभः दन्तावलिस्ते मुखतो विरा अते सद्रा अहंसैरिव चान्तरीक्षम् // suv_20.15 //

त्वत्सौम्यवक्रेन्दुमुखान्तरे स्थितं प्रदक्षिणावर्त सुकुण्डलीनम् / वैडूर्यवर्णैमणितोर्णरश्मिभिर्विरोचते सूर्य इवान्तरीक्षे // suv_20.16 //

इति श्रीसुवर्णप्रभासोत्तमसूत्रेन्द्ररा ए सर्वतथागतस्तवपरिवर्तो नाम विंशतितमः //

// निगमनपरिवर्तः //

अथ खलु बोधिसत्त्वसंमुच्चया नाम कुलदेवता हृष्टतुष्टा तस्यं वेलायामिमाभिर्गाथाभिर्भगवन्तं तुष्टाव //

नमो ऽस्तु बुद्धाय सुविशुद्धबोधये विशुद्धधर्मा प्रतिभामुबुद्धये / सद्धर्मपुण्योपगतानुबुद्धये भवाग्रशून्याय विशुद्धबुद्धये // suv_21.1 //

अहो अहो बुद्धमनक्षते असं अहो अहो सागरमेरुतुल्यम् / अहो अहो बुद्धमनन्तगोचरं औदुम्बरं पुष्पमिवातिदुर्लभम् // suv_21.2 //

अहो अहो कारुणिकस्तथागतः शाक्यकुलकेतुनरेन्द्रसूर्यः / येन दृशं भाषित सूत्रमुत्तमं सर्वेषु सत्त्वामनुग्रहार्थम् // suv_21.3 //

शान्तेश्वरः शाक्यमुनिस्तथागतः सत्त्वोत्तमः शान्तपुरे प्रविष्टः / गम्भीरशास्ता विर आ समाधिः यदनुप्रविष्टो इनबुद्धगोचरे // suv_21.4 //

शून्याश्च कायास्तथ श्रावकाणां विहारशून्या द्विपदोत्तमानाम् / ते सर्वधर्माः प्रकृत्या च शून्याः सत्त्वापि शून्यात्म न आतु विद्यते // suv_21.5 //

नित्यं च नित्यं च इन स्मरामि नित्यं च शोचामि इनस्य दर्शनम् / सततं च नित्यं प्रणिधिं करोमि संबुद्ध सूर्यस्य च दर्शनार्थम् // suv_21.6 //

स्थाप्येह नित्यं धरणीषु आनु अतिशोकतप्तो ऽस्मि इनस्य दर्शने / रोदिमि कारुण्यविनायकत्वं अभिसंतृष्णास्मि सुगतस्य दर्शने // suv_21.7 //

शोकाग्निना प्र वलितो ऽस्मि समन्त नित्यं ददाहि मे दर्शनतोय शीतलम् / सत्त्वाः सतृष्णास्तव रूपदर्शने प्रह्लादयेन्मां करुणोदकेन // suv_21.8 //

कारुण्यभावं कुरु मह्य नायक ददाहि मे दर्शन सौम्यरूपं / त्वया हि त्राता अगदेव देशितः शून्याश्च कायस्तथ श्रावकाणाम् // suv_21.9 //

आकाशतुल्या गगणस्वभावा मायामरीच्युदकचन्द्रकल्पा / सर्वे च सत्त्वाः सुपिन स्वभावा महान्तशून्याः स्वय नायकस्य // suv_21.10 //

अथ भगवानासनादुत्थाय ब्रह्मस्वरेणावोचत् / साधु साधु ते कुलदेवते शास्ता ददाति साधु ते कुलदेवते पुनश्च साध्विति //

इदमवोचद्भगवानात्तमनास्ते बोधिसत्त्वा बोधिसत्त्वसमुच्चयाकुलदेवतासरस्वतीमहादेवीप्रमुखा सा च सर्वावती पर्षत्सदेवमानुषासुरगरुडकिंनरमहोरगादिप्रमुखा भगवतो भाषितमभ्यनन्दन्निति //

इति श्रीसुवर्णप्रभासोत्तमसूत्रेन्द्ररा ए निगमनपरिवर्तो नामैकविंशतितमः //

इत्यार्यश्रीसुवर्णप्रभासोत्तमसूत्रेन्द्रराजः परिसमाप्तः //