Sāragandhādidānūpakārasuttanavutika (SN31.23-112)

Saṁyutta Nikāya 31.23–112

1. Gandhabbavagga

Sāragandhādidānūpakārasuttanavutika

Sāvatthinidānaṁ.

Ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:

“ko nu kho, bhante, hetu, ko paccayo, yena midhekacco kāyassa bhedā paraṁ maraṇā sāragandhe adhivatthānaṁ devānaṁ …pe…

pheggugandhe adhivatthānaṁ devānaṁ …

tacagandhe adhivatthānaṁ devānaṁ …

papaṭikagandhe adhivatthānaṁ devānaṁ …

pattagandhe adhivatthānaṁ devānaṁ …

pupphagandhe adhivatthānaṁ devānaṁ …

phalagandhe adhivatthānaṁ devānaṁ …

rasagandhe adhivatthānaṁ devānaṁ …

gandhagandhe adhivatthānaṁ devānaṁ sahabyataṁ upapajjatī”ti?

“Idha, bhikkhu, ekacco kāyena sucaritaṁ carati, vācāya sucaritaṁ carati, manasā sucaritaṁ carati.

Tassa sutaṁ hoti:

‘gandhagandhe adhivatthā devā dīghāyukā vaṇṇavanto sukhabahulā’ti.

Tassa evaṁ hoti:

‘aho vatāhaṁ kāyassa bhedā paraṁ maraṇā gandhagandhe adhivatthānaṁ devānaṁ sahabyataṁ upapajjeyyan’ti.

So annaṁ deti …pe…

pānaṁ deti …

vatthaṁ deti …

yānaṁ deti …

mālaṁ deti …

gandhaṁ deti …

vilepanaṁ deti …

seyyaṁ deti …

āvasathaṁ deti …

padīpeyyaṁ deti.

So kāyassa bhedā paraṁ maraṇā gandhagandhe adhivatthānaṁ devānaṁ sahabyataṁ upapajjati.

Ayaṁ kho, bhikkhu, hetu, ayaṁ paccayo, yena midhekacco kāyassa bhedā paraṁ maraṇā gandhagandhe adhivatthānaṁ devānaṁ sahabyataṁ upapajjatī”ti.

Dvādasasatimaṁ.

(Evaṁ piṇḍakena ekasatañca dvādasa ca suttantā honti.)

Gandhabbavaggo paṭhamo.

Tassuddānaṁ

Suddhikañca sucaritaṁ,

dātā hi apare dasa;

Dānūpakārā satadhā,

gandhabbe suppakāsitāti.

Gandhabbakāyasaṁyuttaṁ samattaṁ.