Hirigāravasutta (AN7.33)

Aṅguttara Nikāya 7.33

4. Devatāvagga

Hirigāravasutta

“Imaṁ, bhikkhave, rattiṁ aññatarā devatā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yenāhaṁ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā maṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhitā kho, bhikkhave, sā devatā maṁ etadavoca:

‘sattime, bhante, dhammā bhikkhuno aparihānāya saṁvattanti.

Katame satta?

Satthugāravatā, dhammagāravatā, saṅghagāravatā, sikkhāgāravatā, samādhigāravatā, hirigāravatā, ottappagāravatā.

Ime kho, bhante, satta dhammā bhikkhuno aparihānāya saṁvattantī’ti.

Idamavoca, bhikkhave, sā devatā.

Idaṁ vatvā maṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tatthevantaradhāyīti.

Satthugaru dhammagaru,

saṅghe ca tibbagāravo;

Samādhigaru ātāpī,

sikkhāya tibbagāravo.

Hiriottappasampanno,

sappatisso sagāravo;

Abhabbo parihānāya,

nibbānasseva santike”ti.

Dutiyaṁ.