Appamādagāravasutta (AN7.32)

Aṅguttara Nikāya 7.32

4. Devatāvagga

Appamādagāravasutta

Atha kho aññatarā devatā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhitā kho sā devatā bhagavantaṁ etadavoca:

“Sattime, bhante, dhammā bhikkhuno aparihānāya saṁvattanti.

Katame satta?

Satthugāravatā, dhammagāravatā, saṅghagāravatā, sikkhāgāravatā, samādhigāravatā, appamādagāravatā, paṭisanthāragāravatā.

Ime kho, bhante, satta dhammā bhikkhuno aparihānāya saṁvattantī”ti.

Idamavoca sā devatā.

Samanuñño satthā ahosi.

Atha kho sā devatā “samanuñño me satthā”ti bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tatthevantaradhāyi.

Atha kho bhagavā tassā rattiyā accayena bhikkhū āmantesi:

“imaṁ, bhikkhave, rattiṁ aññatarā devatā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yenāhaṁ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā maṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhitā kho, bhikkhave, sā devatā maṁ etadavoca:

‘sattime, bhante, dhammā bhikkhuno aparihānāya saṁvattanti.

Katame satta?

Satthugāravatā, dhammagāravatā, saṅghagāravatā, sikkhāgāravatā, samādhigāravatā, appamādagāravatā, paṭisanthāragāravatā—

ime kho, bhante, satta dhammā bhikkhuno aparihānāya saṁvattantī’ti.

Idamavoca, bhikkhave, sā devatā.

Idaṁ vatvā maṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tatthevantaradhāyīti.

Satthugaru dhammagaru,

saṅghe ca tibbagāravo;

Samādhigaru ātāpī,

sikkhāya tibbagāravo.

Appamādagaru bhikkhu,

paṭisanthāragāravo;

Abhabbo parihānāya,

nibbānasseva santike”ti.

Paṭhamaṁ.