लोकातीतस्तव

नागार्जुन: लोकातीतस्तव

लोकातीत नमस् तुभ्यं विविक्तज्ञानवेदिने । यस् त्वं जगद्धितायैव खिन्नः करुणया चिरम् ॥ naglok_01

स्कन्धमात्रविनिर्मुक्तो न सत्त्वो ऽस्तीति ते मतम् । सत्त्वार्थं च परं खेदम् अगमस् त्वं महामुने ॥ naglok_02

ते ऽपि स्कन्धास् त्वया धीमन् धीमद्भ्यः संप्रकाशिताः । मायामरीचिगन्धर्वनगरस्वप्नसंनिभाः ॥ naglok_03

हेतुतः संभवो येषां तदभावान् न सन्ति ये । कथं नाम न ते स्पष्टं प्रतिबिम्बसमा मताः ॥ naglok_04

भूतान्य् अचक्षुर्ग्राह्याणि तन्मयं चाक्षुषं कथम् । रूपं त्वयैवं ब्रुवता रूपग्राहो निवारितः ॥ naglok_05

वेदनीयं विना नास्ति वेदनातो निरात्मिका । तच् च वेद्यं स्वभावेन नास्तीत्य् अभिमतं तव ॥ naglok_06

संज्ञार्थयोर् अनन्यत्वे मुखं दह्येत वह्निना । अन्यत्वे ऽधिगमाभावस् त्वयोक्तं भूतवादिना ॥ naglok_07

कर्ता स्वतन्त्रः कर्मापि त्वयोक्तं व्यवहारतः । परस्परापेक्षिकी तु सिद्धिस् ते ऽभिमतानयोः ॥ naglok_08

न कर्तास्ति न भोक्तास्ति पुण्यापुण्यं प्रतीत्यजम् । यत् प्रतीत्य न तज् जातं प्रोक्तं वाचस्पते त्वया ॥ naglok_09

अज्ञायमानं न ज्ञेयं विज्ञानं तद् विना न च । तस्मात् स्वभावतो न स्तो ज्ञानज्ञेये त्वम् ऊचिवान् ॥ naglok_10

लक्ष्याल् लक्षणम् अन्यच् चेत् स्यात् तल् लक्ष्यम् अलक्षणम् । तयोर् अभावो ऽनन्यत्वे विस्पष्टं कथितं त्वया ॥ naglok_11

लक्ष्यलक्षणनिर्मुक्तं वागुदाहारवर्जितम् । शान्तं जगद् इदं दृष्टं भवता ज्ञानचक्षुषा ॥ naglok_12

न सन्न् उत्पद्यते भावो नाप्य् असन् सदसन् न च । न स्वतो नापि परतो न द्वाभ्यां जायते कथम् ॥ naglok_13

न सतः स्थितियुक्तस्य विनाश उपपद्यते । नासतो ऽश्वविषाणेन समस्य शमता कथम् ॥ naglok_14

भावान् नार्थान्तरं नाशो नाप्य् अनर्थान्तरं मतम् । अर्थान्तरे भवेन् नित्यो नाप्य् अनर्थान्तरे भवेत् ॥ naglok_15

एकत्वे न हि भावस्य विनाश उपपद्यते । पृथक्त्वे न हि भावस्य विनाश उपपद्यते ॥ naglok_16

विनष्टात् कारणात् तावत् कार्योत्पत्तिर् न युज्यते । न चाविनष्टात् स्वप्नेन तुल्योत्पत्तिर् मता तव ॥ naglok_17

न निरुद्धान् नानिरुद्धाद् बीजाद् अङ्कुरसंभवः । मायोत्पादवद् उत्पादः सर्व एव त्वयोच्यते ॥ naglok_18

अतस् त्वया जगद् इदं परिकल्पसमुद्भवम् । परिज्ञातम् असद्भूतम् अनुत्पन्नम् न नश्यति ॥ naglok_19

नित्यस्य संसृतिर् नास्ति नैवानित्यस्य संसृतिः । स्वप्नवत् संसृतिः प्रोक्ता त्वया तत्त्वविदां वर ॥ naglok_20

स्वयंकृतं परकृतं द्वाभ्यां कृतम् अहेतुकम् । तार्किकैर् इष्यते दुःखं त्वया तूक्तं प्रतीत्यजम् ॥ naglok_21

यः प्रतीत्यसमुत्पादः शून्यता सैव ते मता । भावः स्वतन्त्रो नास्तीति सिंहनादस् तवातुलः ॥ naglok_22

सर्वसंकल्पनाशाय शून्यतामृतदेशना । यस्य तस्याम् अपि ग्राहस् त्वयासाव् अवसादितः ॥ naglok_23

निरीहा वशिकाः शून्या मायावत् प्रत्ययोद्भवाः । सर्वधर्मास् त्वया नाथ निःस्वभावाः प्रकाशिताः ॥ naglok_24

न त्वयोत्पादितं किं चिन् न च किं चिन् निरोधितम् । यथा पूर्वं तथा पश्चात् तथतां बुद्धवान् असि ॥ naglok_25

आर्यैर् निसेविताम् एनाम् अनागम्य हि भावनाम् । नानिमित्तम् हि विज्ञानं भवतीह कथं चन ॥ naglok_26

अनिमित्तम् अनागम्य मोक्षो नास्ति त्वम् उक्तवान् । अतस् त्वया महायाने तत् साकल्येन देशितम् ॥ naglok_27

यद् अवाप्तं मया पुण्यं स्तुत्वा त्वां स्तुतिभाजनम् । निमित्तबन्धनापेतं भूयात् तेनाखिलं यगत् ॥ naglok_28

॥ इति लोकातीतस्तवः समाप्तः ॥

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

copyright (c) 2003 by chr. lindtner - denmark

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%