Subhākammāradhītutherīgāthā (THIG13.5)

Therīgāthā 13.5

Vīsatinipāta

Subhākammāradhītutherīgāthā

“Daharāhaṁ suddhavasanā,

yaṁ pure dhammamassuṇiṁ;

Tassā me appamattāya,

saccābhisamayo ahu.

Tatohaṁ sabbakāmesu,

bhusaṁ aratimajjhagaṁ;

Sakkāyasmiṁ bhayaṁ disvā,

nekkhammameva pīhaye.

Hitvānahaṁ ñātigaṇaṁ,

dāsakammakarāni ca;

Gāmakhettāni phītāni,

ramaṇīye pamodite.

Pahāyahaṁ pabbajitā,

sāpateyyamanappakaṁ;

Evaṁ saddhāya nikkhamma,

saddhamme suppavedite.

Netaṁ assa patirūpaṁ,

Ākiñcaññañhi patthaye;

Yo jātarūpaṁ rajataṁ,

Chaḍḍetvā punarāgame.

Rajataṁ jātarūpaṁ vā,

na bodhāya na santiyā;

Netaṁ samaṇasāruppaṁ,

na etaṁ ariyaddhanaṁ.

Lobhanaṁ madanañcetaṁ,

mohanaṁ rajavaḍḍhanaṁ;

Sāsaṅkaṁ bahuāyāsaṁ,

natthi cettha dhuvaṁ ṭhiti.

Ettha rattā pamattā ca,

saṅkiliṭṭhamanā narā;

Aññamaññena byāruddhā,

puthu kubbanti medhagaṁ.

Vadho bandho parikleso,

jāni sokapariddavo;

Kāmesu adhipannānaṁ,

dissate byasanaṁ bahuṁ.

Taṁ maṁ ñātī amittāva,

kiṁ vo kāmesu yuñjatha;

Jānātha maṁ pabbajitaṁ,

kāmesu bhayadassiniṁ.

Na hiraññasuvaṇṇena,

parikkhīyanti āsavā;

Amittā vadhakā kāmā,

sapattā sallabandhanā.

Taṁ maṁ ñātī amittāva,

kiṁ vo kāmesu yuñjatha;

Jānātha maṁ pabbajitaṁ,

muṇḍaṁ saṅghāṭipārutaṁ.

Uttiṭṭhapiṇḍo uñcho ca,

paṁsukūlañca cīvaraṁ;

Etaṁ kho mama sāruppaṁ,

anagārūpanissayo.

Vantā mahesīhi kāmā,

ye dibbā ye ca mānusā;

Khemaṭṭhāne vimuttā te,

pattā te acalaṁ sukhaṁ.

Māhaṁ kāmehi saṅgacchiṁ,

yesu tāṇaṁ na vijjati;

Amittā vadhakā kāmā,

aggikkhandhūpamā dukhā.

Paripantho esa bhayo,

savighāto sakaṇṭako;

Gedho suvisamo ceso,

mahanto mohanāmukho.

Upasaggo bhīmarūpo,

kāmā sappasirūpamā;

Ye bālā abhinandanti,

andhabhūtā puthujjanā.

Kāmapaṅkena sattā hi,

bahū loke aviddasū;

Pariyantaṁ na jānanti,

jātiyā maraṇassa ca.

Duggatigamanaṁ maggaṁ,

manussā kāmahetukaṁ;

Bahuṁ ve paṭipajjanti,

attano rogamāvahaṁ.

Evaṁ amittajananā,

tāpanā saṅkilesikā;

Lokāmisā bandhanīyā,

kāmā maraṇabandhanā.

Ummādanā ullapanā,

kāmā cittappamaddino;

Sattānaṁ saṅkilesāya,

khippaṁ mārena oḍḍitaṁ.

Anantādīnavā kāmā,

bahudukkhā mahāvisā;

Appassādā raṇakarā,

sukkapakkhavisosanā.

Sāhaṁ etādisaṁ katvā,

byasanaṁ kāmahetukaṁ;

Na taṁ paccāgamissāmi,

nibbānābhiratā sadā.

Raṇaṁ karitvā kāmānaṁ,

sītibhāvābhikaṅkhinī;

Appamattā vihassāmi,

sabbasaṁyojanakkhaye.

Asokaṁ virajaṁ khemaṁ,

ariyaṭṭhaṅgikaṁ ujuṁ;

Taṁ maggaṁ anugacchāmi,

yena tiṇṇā mahesino”.

“Imaṁ passatha dhammaṭṭhaṁ,

subhaṁ kammāradhītaraṁ;

Anejaṁ upasampajja,

rukkhamūlamhi jhāyati.

Ajjaṭṭhamī pabbajitā,

saddhā saddhammasobhanā;

Vinītuppalavaṇṇāya,

tevijjā maccuhāyinī.

Sāyaṁ bhujissā anaṇā,

bhikkhunī bhāvitindriyā;

Sabbayogavisaṁyuttā,

katakiccā anāsavā”.

Taṁ sakko devasaṅghena,

upasaṅkamma iddhiyā;

Namassati bhūtapati,

subhaṁ kammāradhītaranti.

… Subhā kammāradhītā therī ….

Vīsatinipāto niṭṭhito.