Rāhulasutta (SNP2.11)

Sutta Nipāta 2.11

Rāhulasutta

“Kacci abhiṇhasaṁvāsā,

nāvajānāsi paṇḍitaṁ;

Ukkādhāro manussānaṁ,

kacci apacito tayā”.

“Nāhaṁ abhiṇhasaṁvāsā,

avajānāmi paṇḍitaṁ;

Ukkādhāro manussānaṁ,

niccaṁ apacito mayā”.

“Pañca kāmaguṇe hitvā,

piyarūpe manorame;

Saddhāya gharā nikkhamma,

dukkhassantakaro bhava.

Mitte bhajassu kalyāṇe,

pantañca sayanāsanaṁ;

Vivittaṁ appanigghosaṁ,

mattaññū hohi bhojane.

Cīvare piṇḍapāte ca,

paccaye sayanāsane;

Etesu taṇhaṁ mākāsi,

mā lokaṁ punarāgami.

Saṁvuto pātimokkhasmiṁ,

indriyesu ca pañcasu;

Sati kāyagatā tyatthu,

nibbidābahulo bhava.

Nimittaṁ parivajjehi,

subhaṁ rāgūpasañhitaṁ;

Asubhāya cittaṁ bhāvehi,

ekaggaṁ susamāhitaṁ.

Animittañca bhāvehi,

Mānānusayamujjaha;

Tato mānābhisamayā,

Upasanto carissatī”ti.

Itthaṁ sudaṁ bhagavā āyasmantaṁ rāhulaṁ imāhi gāthāhi abhiṇhaṁ ovadatīti.

Rāhulasuttaṁ ekādasamaṁ.