Pesalasutta (SN8.3)

Saṁyutta Nikāya 8.3

1. Vaṅgīsavagga

Pesalasutta

Ekaṁ samayaṁ āyasmā vaṅgīso āḷaviyaṁ viharati aggāḷave cetiye āyasmatā nigrodhakappena upajjhāyena saddhiṁ.

Tena kho pana samayena āyasmā vaṅgīso attano paṭibhānena aññe pesale bhikkhū atimaññati.

Atha kho āyasmato vaṅgīsassa etadahosi:

“alābhā vata me, na vata me lābhā; dulladdhaṁ vata me, na vata me suladdhaṁ;

yvāhaṁ attano paṭibhānena aññe pesale bhikkhū atimaññāmī”ti.

Atha kho āyasmā vaṅgīso attanāva attano vippaṭisāraṁ uppādetvā tāyaṁ velāyaṁ imā gāthāyo abhāsi:

“Mānaṁ pajahassu gotama,

Mānapathañca pajahassu;

Asesaṁ mānapathasmiṁ,

Samucchito vippaṭisārīhuvā cirarattaṁ.

Makkhena makkhitā pajā,

Mānahatā nirayaṁ papatanti;

Socanti janā cirarattaṁ,

Mānahatā nirayaṁ upapannā.

Na hi socati bhikkhu kadāci,

Maggajino sammāpaṭipanno;

Kittiñca sukhañca anubhoti,

Dhammadasoti tamāhu pahitattaṁ.

Tasmā akhilodha padhānavā,

Nīvaraṇāni pahāya visuddho;

Mānañca pahāya asesaṁ,

Vijjāyantakaro samitāvī”ti.