Vaṅgīsasutta (SN8.12)

Saṁyutta Nikāya 8.12

1. Vaṅgīsavagga

Vaṅgīsasutta

Ekaṁ samayaṁ āyasmā vaṅgīso sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.

Tena kho pana samayena āyasmā vaṅgīso aciraarahattappatto hutvā vimuttisukhaṁ paṭisaṁvedī tāyaṁ velāyaṁ imā gāthāyo abhāsi:

“Kāveyyamattā vicarimha pubbe,

Gāmā gāmaṁ purā puraṁ;

Athaddasāma sambuddhaṁ,

Saddhā no upapajjatha.

So me dhammamadesesi,

khandhāyatanadhātuyo;

Tassāhaṁ dhammaṁ sutvāna,

pabbajiṁ anagāriyaṁ.

Bahunnaṁ vata atthāya,

bodhiṁ ajjhagamā muni;

Bhikkhūnaṁ bhikkhunīnañca,

ye niyāmagataddasā.

Svāgataṁ vata me āsi,

mama buddhassa santike;

Tisso vijjā anuppattā,

kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Pubbenivāsaṁ jānāmi,

Dibbacakkhuṁ visodhitaṁ;

Tevijjo iddhipattomhi,

Cetopariyāyakovido”ti.

Tassuddānaṁ

Nikkhantaṁ arati ceva,

pesalā atimaññanā;

Ānandena subhāsitā,

sāriputtapavāraṇā;

Parosahassaṁ koṇḍañño,

moggallānena gaggarā;

Vaṅgīsena dvādasāti.

Vaṅgīsasaṁyuttaṁ samattaṁ.