Asurindakasutta (SN7.3)

Saṁyutta Nikāya 7.3

1. Arahantavagga

Asurindakasutta

Ekaṁ samayaṁ bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe.

Assosi kho asurindakabhāradvājo brāhmaṇo:

“bhāradvājagotto brāhmaṇo kira samaṇassa gotamassa santike agārasmā anagāriyaṁ pabbajito”ti kupito anattamano yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ asabbhāhi pharusāhi vācāhi akkosati paribhāsati.

Evaṁ vutte, bhagavā tuṇhī ahosi.

Atha kho asurindakabhāradvājo brāhmaṇo bhagavantaṁ etadavoca:

“jitosi, samaṇa, jitosi, samaṇā”ti.

“Jayaṁ ve maññati bālo,

vācāya pharusaṁ bhaṇaṁ;

Jayañcevassa taṁ hoti,

yā titikkhā vijānato.

Tasseva tena pāpiyo,

yo kuddhaṁ paṭikujjhati;

Kuddhaṁ appaṭikujjhanto,

saṅgāmaṁ jeti dujjayaṁ.

Ubhinnamatthaṁ carati,

attano ca parassa ca;

Paraṁ saṅkupitaṁ ñatvā,

yo sato upasammati.

Ubhinnaṁ tikicchantānaṁ,

attano ca parassa ca;

Janā maññanti bāloti,

ye dhammassa akovidā”ti.

Evaṁ vutte, asurindakabhāradvājo brāhmaṇo bhagavantaṁ etadavoca:

“abhikkantaṁ, bho gotama …pe…

abbhaññāsi.

Aññataro ca panāyasmā bhāradvājo arahataṁ ahosīti.