Balādisutta (SN50.1-12)

Saṁyutta Nikāya 50.1–12

1. Gaṅgāpeyyālavagga

Balādisutta

“Pañcimāni, bhikkhave, balāni.

Katamāni pañca?

Saddhābalaṁ, vīriyabalaṁ, satibalaṁ, samādhibalaṁ, paññābalaṁ—

imāni kho, bhikkhave, pañca balānīti.

Seyyathāpi, bhikkhave, gaṅgā nadī pācīnaninnā pācīnapoṇā pācīnapabbhārā;

evameva kho, bhikkhave, bhikkhu pañca balāni bhāvento pañca balāni bahulīkaronto nibbānaninno hoti nibbānapoṇo nibbānapabbhāro.

Kathañca, bhikkhave, bhikkhu pañca balāni bhāvento pañca balāni bahulīkaronto nibbānaninno hoti nibbānapoṇo nibbānapabbhāro?

Idha, bhikkhave, bhikkhu saddhābalaṁ bhāveti vivekanissitaṁ virāganissitaṁ nirodhanissitaṁ vossaggapariṇāmiṁ,

vīriyabalaṁ …pe…

satibalaṁ …

samādhibalaṁ …

paññābalaṁ bhāveti vivekanissitaṁ virāganissitaṁ nirodhanissitaṁ vossaggapariṇāmiṁ.

Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu pañca balāni bhāvento pañca balāni bahulīkaronto nibbānaninno hoti nibbānapoṇo nibbānapabbhāro”ti.

Dvādasamaṁ.

Gaṅgāpeyyālavaggo paṭhamo.

Tassuddānaṁ

Cha pācīnato ninnā,

cha ninnā ca samuddato;

Dvete cha dvādasa honti,

vaggo tena pavuccatīti.