Upacālāsutta (SN5.7)

Saṁyutta Nikāya 5.7

1. Bhikkhunīvagga

Upacālāsutta

Sāvatthinidānaṁ.

Atha kho upacālā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā …pe…

aññatarasmiṁ rukkhamūle divāvihāraṁ nisīdi.

Atha kho māro pāpimā yena upacālā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā upacālaṁ bhikkhuniṁ etadavoca:

“kattha nu tvaṁ, bhikkhuni, uppajjitukāmā”ti?

“Na khvāhaṁ, āvuso, katthaci uppajjitukāmā”ti.

“Tāvatiṁsā ca yāmā ca,

tusitā cāpi devatā;

Nimmānaratino devā,

ye devā vasavattino;

Tattha cittaṁ paṇidhehi,

ratiṁ paccanubhossasī”ti.

“Tāvatiṁsā ca yāmā ca,

tusitā cāpi devatā;

Nimmānaratino devā,

ye devā vasavattino;

Kāmabandhanabaddhā te,

enti māravasaṁ puna.

Sabbo ādīpito loko,

sabbo loko padhūpito;

Sabbo pajjālito loko,

sabbo loko pakampito.

Akampitaṁ apajjalitaṁ,

aputhujjanasevitaṁ;

Agati yattha mārassa,

tattha me nirato mano”ti.

Atha kho māro pāpimā “jānāti maṁ upacālā bhikkhunī”ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.