Mahāpurisasutta (SN47.11)

Saṁyutta Nikāya 47.11

2. Nālandavagga

Mahāpurisasutta

Sāvatthinidānaṁ.

Atha kho āyasmā sāriputto yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā sāriputto bhagavantaṁ etadavoca:

“‘mahāpuriso, mahāpuriso’ti, bhante, vuccati.

Kittāvatā nu kho, bhante, mahāpuriso hotī”ti?

“Vimuttacittattā khvāhaṁ, sāriputta, ‘mahāpuriso’ti vadāmi.

Avimuttacittattā ‘no mahāpuriso’ti vadāmi.

Kathañca, sāriputta, vimuttacitto hoti?

Idha, sāriputta, bhikkhu kāye kāyānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā, vineyya loke abhijjhādomanassaṁ.

Tassa kāye kāyānupassino viharato cittaṁ virajjati, vimuccati anupādāya āsavehi.

Vedanāsu …pe…

citte …pe…

dhammesu dhammānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā, vineyya loke abhijjhādomanassaṁ.

Tassa dhammesu dhammānupassino viharato cittaṁ virajjati, vimuccati anupādāya āsavehi.

Evaṁ kho, sāriputta, vimuttacitto hoti.

Vimuttacittattā khvāhaṁ, sāriputta, ‘mahāpuriso’ti vadāmi.

Avimuttacittattā ‘no mahāpuriso’ti vadāmī”ti.

Paṭhamaṁ.