Aññatarabhikkhusutta (SN36.23)

Saṁyutta Nikāya 36.23

3. Aṭṭhasatapariyāyavagga

Aññatarabhikkhusutta

Atha kho aññataro bhikkhu yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:

“katamā nu kho, bhante, vedanā, katamo vedanāsamudayo, katamā vedanāsamudayagāminī paṭipadā?

Katamo vedanānirodho, katamā vedanānirodhagāminī paṭipadā?

Ko vedanāya assādo, ko ādīnavo, kiṁ nissaraṇan”ti?

“Tisso imā, bhikkhu, vedanā—

sukhā vedanā, dukkhā vedanā, adukkhamasukhā vedanā.

Imā vuccanti, bhikkhu, vedanā.

Phassasamudayā vedanāsamudayo.

Taṇhā vedanāsamudayagāminī paṭipadā.

Phassanirodhā vedanānirodho.

Ayameva ariyo aṭṭhaṅgiko maggo vedanānirodhagāminī paṭipadā, seyyathidaṁ—

sammādiṭṭhi …pe… sammāsamādhi.

Yaṁ vedanaṁ paṭicca uppajjati sukhaṁ somanassaṁ, ayaṁ vedanāya assādo;

yaṁ vedanā aniccā dukkhā vipariṇāmadhammā, ayaṁ vedanāya ādīnavo;

yo vedanāya chandarāgavinayo chandarāgappahānaṁ, idaṁ vedanāya nissaraṇan”ti.

Tatiyaṁ.