Uṇhavalāhakadānūpakārasutta (SN32.13-52)

Saṁyutta Nikāya 32.13–52

1. Valāhakavagga

Uṇhavalāhakadānūpakārasutta

Sāvatthinidānaṁ.

Ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:

“ko nu kho, bhante, hetu, ko paccayo, yena midhekacco kāyassa bhedā paraṁ maraṇā uṇhavalāhakānaṁ devānaṁ …pe…

abbhavalāhakānaṁ devānaṁ …pe…

vātavalāhakānaṁ devānaṁ …pe…

vassavalāhakānaṁ devānaṁ sahabyataṁ upapajjatī”ti?

“Idha, bhikkhu, ekacco kāyena sucaritaṁ carati, vācāya sucaritaṁ carati, manasā sucaritaṁ carati.

Tassa sutaṁ hoti:

‘vassavalāhakā devā dīghāyukā vaṇṇavanto sukhabahulā’ti.

Tassa evaṁ hoti:

‘aho vatāhaṁ kāyassa bhedā paraṁ maraṇā vassavalāhakānaṁ devānaṁ sahabyataṁ upapajjeyyan’ti.

So annaṁ deti …pe…

padīpeyyaṁ deti.

So kāyassa bhedā paraṁ maraṇā vassavalāhakānaṁ devānaṁ sahabyataṁ upapajjati.

Ayaṁ kho, bhikkhu, hetu, ayaṁ paccayo, yena midhekacco kāyassa bhedā paraṁ maraṇā vassavalāhakānaṁ devānaṁ sahabyataṁ upapajjatī”ti.

Dvepaññāsamaṁ.