Kakudhasutta (SN2.18)

Saṁyutta Nikāya 2.18

2. Anāthapiṇḍikavagga

Kakudhasutta

Evaṁ me sutaṁ—

ekaṁ samayaṁ bhagavā sākete viharati añjanavane migadāye.

Atha kho kakudho devaputto abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇo kevalakappaṁ añjanavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhito kho kakudho devaputto bhagavantaṁ etadavoca:

“nandasi, samaṇā”ti?

“Kiṁ laddhā, āvuso”ti?

“Tena hi, samaṇa, socasī”ti?

“Kiṁ jīyittha, āvuso”ti?

“Tena hi, samaṇa, neva nandasi na ca socasī”ti?

“Evamāvuso”ti.

“Kacci tvaṁ anagho bhikkhu,

kacci nandī na vijjati;

Kacci taṁ ekamāsīnaṁ,

aratī nābhikīratī”ti.

“Anagho ve ahaṁ yakkha,

atho nandī na vijjati;

Atho maṁ ekamāsīnaṁ,

aratī nābhikīratī”ti.

“Kathaṁ tvaṁ anagho bhikkhu,

kathaṁ nandī na vijjati;

Kathaṁ taṁ ekamāsīnaṁ,

aratī nābhikīratī”ti.

“Aghajātassa ve nandī,

nandījātassa ve aghaṁ;

Anandī anagho bhikkhu,

evaṁ jānāhi āvuso”ti.

“Cirassaṁ vata passāmi,

brāhmaṇaṁ parinibbutaṁ;

Anandiṁ anaghaṁ bhikkhuṁ,

tiṇṇaṁ loke visattikan”ti.