Saṅghavandanāsutta (SN11.20)

Saṁyutta Nikāya 11.20

2. Dutiyavagga

Saṅghavandanāsutta

Sāvatthiyaṁ jetavane.

Tatra kho …pe… etadavoca:

“bhūtapubbaṁ, bhikkhave, sakko devānamindo mātaliṁ saṅgāhakaṁ āmantesi:

‘yojehi, samma mātali, sahassayuttaṁ ājaññarathaṁ, uyyānabhūmiṁ gacchāma subhūmiṁ dassanāyā’ti.

‘Evaṁ, bhaddantavā’ti kho, bhikkhave, mātali saṅgāhako sakkassa devānamindassa paṭissutvā, sahassayuttaṁ ājaññarathaṁ yojetvā sakkassa devānamindassa paṭivedesi:

‘yutto kho te, mārisa, sahassayutto ājaññaratho,

yassadāni kālaṁ maññasī’ti.

Atha kho, bhikkhave, sakko devānamindo vejayantapāsādā orohanto añjaliṁ katvā sudaṁ bhikkhusaṅghaṁ namassati.

Atha kho, bhikkhave, mātali saṅgāhako sakkaṁ devānamindaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

‘Tañhi ete namasseyyuṁ,

pūtidehasayā narā;

Nimuggā kuṇapamhete,

khuppipāsasamappitā.

Kiṁ nu tesaṁ pihayasi,

anāgārāna vāsava;

Ācāraṁ isinaṁ brūhi,

taṁ suṇoma vaco tavā’ti.

‘Etaṁ tesaṁ pihayāmi,

anāgārāna mātali;

Yamhā gāmā pakkamanti,

anapekkhā vajanti te.

Na tesaṁ koṭṭhe openti,

na kumbhi na kaḷopiyaṁ;

Paraniṭṭhitamesānā,

tena yāpenti subbatā.

Sumantamantino dhīrā,

tuṇhībhūtā samañcarā;

Devā viruddhā asurehi,

puthu maccā ca mātali.

Aviruddhā viruddhesu,

attadaṇḍesu nibbutā;

Sādānesu anādānā,

te namassāmi mātalī’ti.

‘Seṭṭhā hi kira lokasmiṁ,

ye tvaṁ sakka namassasi;

Ahampi te namassāmi,

ye namassasi vāsavā’”ti.

Idaṁ vatvāna maghavā,

devarājā sujampati;

Bhikkhusaṅghaṁ namassitvā,

pamukho rathamāruhīti.

Dutiyo vaggo.

Tassuddānaṁ

Devā pana tayo vuttā,

daliddañca rāmaṇeyyakaṁ;

Yajamānañca vandanā,

tayo sakkanamassanāti.