Ādittasutta (SN1.41)

Saṁyutta Nikāya 1.41

5. Ādittavagga

Ādittasutta

Evaṁ me sutaṁ—

ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.

Atha kho aññatarā devatā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi.

Ekamantaṁ ṭhitā kho sā devatā bhagavato santike imā gāthāyo abhāsi:

“Ādittasmiṁ agārasmiṁ,

yaṁ nīharati bhājanaṁ;

Taṁ tassa hoti atthāya,

no ca yaṁ tattha ḍayhati.

Evaṁ ādittako loko,

jarāya maraṇena ca;

Nīharetheva dānena,

dinnaṁ hoti sunīhataṁ.

Dinnaṁ sukhaphalaṁ hoti,

nādinnaṁ hoti taṁ tathā;

Corā haranti rājāno,

aggi ḍahati nassati.

Atha antena jahati,

Sarīraṁ sapariggahaṁ;

Etadaññāya medhāvī,

Bhuñjetha ca dadetha ca;

Datvā ca bhutvā ca yathānubhāvaṁ,

Anindito saggamupeti ṭhānan”ti.