Jīvikasutta (ITI91)

Itivuttaka 91

Tikanipāta

Pañcamavagga

Jīvikasutta

Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ:

“Antamidaṁ, bhikkhave, jīvikānaṁ yadidaṁ piṇḍolyaṁ.

Abhisāpoyaṁ, bhikkhave, lokasmiṁ: ‘piṇḍolo vicarasi pattapāṇī’ti.

Tañca kho etaṁ, bhikkhave, kulaputtā upenti atthavasikā, atthavasaṁ paṭicca;

neva rājābhinītā, na corābhinītā, na iṇaṭṭā, na bhayaṭṭā, na ājīvikāpakatā.

Api ca kho ‘otiṇṇamhā jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi dukkhotiṇṇā dukkhaparetā,

appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.

Evaṁ pabbajito cāyaṁ, bhikkhave, kulaputto.

So ca hoti abhijjhālu kāmesu tibbasārāgo, byāpannacitto paduṭṭhamanasaṅkappo, muṭṭhassati asampajāno asamāhito vibbhantacitto pākatindriyo.

Seyyathāpi, bhikkhave, chavālātaṁ ubhatopadittaṁ majjhe gūthagataṁ neva gāme kaṭṭhatthaṁ pharati na araññe;

tathūpamāhaṁ, bhikkhave, imaṁ puggalaṁ vadāmi gihibhogā parihīno sāmaññatthañca na paripūretī”ti.

Etamatthaṁ bhagavā avoca.

Tatthetaṁ iti vuccati:

“Gihibhogā parihīno,

Sāmaññatthañca dubbhago;

Paridhaṁsamāno pakireti,

Chavālātaṁva nassati.

Kāsāvakaṇṭhā bahavo,

pāpadhammā asaññatā;

Pāpā pāpehi kammehi,

nirayaṁ te upapajjare.

Seyyo ayoguḷo bhutto,

tatto aggisikhūpamo;

Yañce bhuñjeyya dussīlo,

raṭṭhapiṇḍamasaññato”ti.

Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti.

Dutiyaṁ.