Nirayavagga (DHP306-319)

Khuddakanikāya

Dhammapada

Nirayavagga

Sundarīparibbājikāvatthu

Abhūtavādī nirayaṁ upeti,

Yo vāpi katvā na karomi cāha;

Ubhopi te pecca samā bhavanti,

Nihīnakammā manujā parattha.

Duccaritaphalapīḷitavatthu

Kāsāvakaṇṭhā bahavo,

pāpadhammā asaññatā;

Pāpā pāpehi kammehi,

nirayaṁ te upapajjare.

Vaggumudātīriyabhikkhuvatthu

Seyyo ayoguḷo bhutto,

tatto aggisikhūpamo;

Yañce bhuñjeyya dussīlo,

raṭṭhapiṇḍamasaññato.

Khemakaseṭṭhiputtavatthu

Cattāri ṭhānāni naro pamatto,

Āpajjati paradārūpasevī;

Apuññalābhaṁ na nikāmaseyyaṁ,

Nindaṁ tatīyaṁ nirayaṁ catutthaṁ.

Apuññalābho ca gatī ca pāpikā,

Bhītassa bhītāya ratī ca thokikā;

Rājā ca daṇḍaṁ garukaṁ paṇeti,

Tasmā naro paradāraṁ na seve.

Dubbacabhikkhuvatthu

Kuso yathā duggahito,

hatthamevānukantati;

Sāmaññaṁ dupparāmaṭṭhaṁ,

nirayāyupakaḍḍhati.

Yaṁ kiñci sithilaṁ kammaṁ,

saṅkiliṭṭhañca yaṁ vataṁ;

Saṅkassaraṁ brahmacariyaṁ,

na taṁ hoti mahapphalaṁ.

Kayirā ce kayirāthenaṁ,

daḷhamenaṁ parakkame;

Sithilo hi paribbājo,

bhiyyo ākirate rajaṁ.

Issāpakataitthivatthu

Akataṁ dukkaṭaṁ seyyo,

pacchā tappati dukkaṭaṁ;

Katañca sukataṁ seyyo,

yaṁ katvā nānutappati.

Sambahulabhikkhuvatthu

Nagaraṁ yathā paccantaṁ,

guttaṁ santarabāhiraṁ;

Evaṁ gopetha attānaṁ,

khaṇo vo mā upaccagā;

Khaṇātītā hi socanti,

nirayamhi samappitā.

Nigaṇṭhavatthu

Alajjitāye lajjanti,

lajjitāye na lajjare;

Micchādiṭṭhisamādānā,

sattā gacchanti duggatiṁ.

Abhaye bhayadassino,

bhaye cābhayadassino;

Micchādiṭṭhisamādānā,

sattā gacchanti duggatiṁ.

Titthiyasāvakavatthu

Avajje vajjamatino,

vajje cāvajjadassino;

Micchādiṭṭhisamādānā,

sattā gacchanti duggatiṁ.

Vajjañca vajjato ñatvā,

avajjañca avajjato;

Sammādiṭṭhisamādānā,

sattā gacchanti suggatiṁ.

Nirayavaggo dvāvīsatimo.