Dutiyavisākhāsutta (AN8.47)

Aṅguttara Nikāya 8.47

5. Uposathavagga

Dutiyavisākhāsutta

Ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati pubbārāme migāramātupāsāde.

Atha kho visākhā migāramātā …pe…

ekamantaṁ nisinnaṁ kho visākhaṁ migāramātaraṁ bhagavā etadavoca:

“Aṭṭhahi kho, visākhe, dhammehi samannāgato mātugāmo kāyassa bhedā paraṁ maraṇā manāpakāyikānaṁ devānaṁ sahabyataṁ upapajjati.

Katamehi aṭṭhahi?

Idha, visākhe, mātugāmo yassa mātāpitaro bhattuno denti atthakāmā hitesino anukampakā anukampaṁ upādāya tassa hoti pubbuṭṭhāyinī pacchānipātinī kiṅkārapaṭissāvinī manāpacārinī piyavādinī …pe….

Cāgavatī kho pana hoti.

Vigatamalamaccherena cetasā agāraṁ ajjhāvasati muttacāgā payatapāṇinī vossaggaratā yācayogā dānasaṁvibhāgaratā.

Imehi kho, visākhe, aṭṭhahi dhammehi samannāgato mātugāmo kāyassa bhedā paraṁ maraṇā manāpakāyikānaṁ devānaṁ sahabyataṁ upapajjatīti.

Yo naṁ bharati sabbadā,

niccaṁ ātāpi ussuko;

Taṁ sabbakāmadaṁ posaṁ,

bhattāraṁ nātimaññati.

Na cāpi sotthi bhattāraṁ,

issāvādena rosaye;

Bhattu ca garuno sabbe,

paṭipūjeti paṇḍitā.

Uṭṭhāhikā analasā,

saṅgahitaparijjanā;

Bhattu manāpaṁ carati,

sambhataṁ anurakkhati.

Yā evaṁ vattati nārī,

bhattu chandavasānugā;

Manāpā nāma te devā,

yattha sā upapajjatī”ti.

Sattamaṁ.