Ussūrabhattasutta (AN5.228)

Aṅguttara Nikāya 5.228

23. Dīghacārikavagga

Ussūrabhattasutta

“Pañcime, bhikkhave, ādīnavā ussūrabhatte kule.

Katame pañca?

Ye te atithī pāhunā, te na kālena paṭipūjenti;

yā tā balipaṭiggāhikā devatā, tā na kālena paṭipūjenti;

ye te samaṇabrāhmaṇā ekabhattikā rattūparatā viratā vikālabhojanā, te na kālena paṭipūjenti;

dāsakammakaraporisā vimukhā kammaṁ karonti;

tāvatakaṁyeva asamayena bhuttaṁ anojavantaṁ hoti.

Ime kho, bhikkhave, pañca ādīnavā ussūrabhatte kule.

Pañcime, bhikkhave, ānisaṁsā samayabhatte kule.

Katame pañca?

Ye te atithī pāhunā, te kālena paṭipūjenti;

yā tā balipaṭiggāhikā devatā, tā kālena paṭipūjenti;

ye te samaṇabrāhmaṇā ekabhattikā rattūparatā viratā vikālabhojanā, te kālena paṭipūjenti;

dāsakammakaraporisā avimukhā kammaṁ karonti;

tāvatakaṁyeva samayena bhuttaṁ ojavantaṁ hoti.

Ime kho, bhikkhave, pañca ānisaṁsā samayabhatte kule”ti.

Aṭṭhamaṁ.