Cetanākaraṇīyasutta (AN10.2)

Aṅguttara Nikāya 10.2

1. Ānisaṁsavagga

Cetanākaraṇīyasutta

“Sīlavato, bhikkhave, sīlasampannassa na cetanāya karaṇīyaṁ:

‘avippaṭisāro me uppajjatū’ti.

Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ sīlavato sīlasampannassa avippaṭisāro uppajjati.

Avippaṭisārissa, bhikkhave, na cetanāya karaṇīyaṁ:

‘pāmojjaṁ me uppajjatū’ti.

Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ avippaṭisārissa pāmojjaṁ jāyati.

Pamuditassa, bhikkhave, na cetanāya karaṇīyaṁ:

‘pīti me uppajjatū’ti.

Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ pamuditassa pīti uppajjati.

Pītimanassa, bhikkhave, na cetanāya karaṇīyaṁ:

‘kāyo me passambhatū’ti.

Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ pītimanassa kāyo passambhati.

Passaddhakāyassa, bhikkhave, na cetanāya karaṇīyaṁ:

‘sukhaṁ vediyāmī’ti.

Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ passaddhakāyo sukhaṁ vediyati.

Sukhino, bhikkhave, na cetanāya karaṇīyaṁ:

‘cittaṁ me samādhiyatū’ti.

Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ sukhino cittaṁ samādhiyati.

Samāhitassa, bhikkhave, na cetanāya karaṇīyaṁ:

‘yathābhūtaṁ jānāmi passāmī’ti.

Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ samāhito yathābhūtaṁ jānāti passati.

Yathābhūtaṁ, bhikkhave, jānato passato na cetanāya karaṇīyaṁ:

‘nibbindāmi virajjāmī’ti.

Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ yathābhūtaṁ jānaṁ passaṁ nibbindati virajjati.

Nibbinnassa, bhikkhave, virattassa na cetanāya karaṇīyaṁ:

‘vimuttiñāṇadassanaṁ sacchikaromī’ti.

Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ nibbinno viratto vimuttiñāṇadassanaṁ sacchikaroti.

Iti kho, bhikkhave, nibbidāvirāgo vimuttiñāṇadassanattho vimuttiñāṇadassanānisaṁso;

yathābhūtañāṇadassanaṁ nibbidāvirāgatthaṁ nibbidāvirāgānisaṁsaṁ;

samādhi yathābhūtañāṇadassanattho yathābhūtañāṇadassanānisaṁso;

sukhaṁ samādhatthaṁ samādhānisaṁsaṁ;

passaddhi sukhatthā sukhānisaṁsā;

pīti passaddhatthā passaddhānisaṁsā;

pāmojjaṁ pītatthaṁ pītānisaṁsaṁ;

avippaṭisāro pāmojjattho pāmojjānisaṁso;

kusalāni sīlāni avippaṭisāratthāni avippaṭisārānisaṁsāni.

Iti kho, bhikkhave, dhammā dhamme abhisandenti, dhammā dhamme paripūrenti apārā pāraṁ gamanāyā”ti.

Dutiyaṁ.